WOUTER SINAS

Dagje zonder lopen

2012-01-23T19:50:00.001+01:00

Daarom met behulp van deze vriend de belastbaarheid van de pezen op werken richting het baanseizoen:

Excentrische enkeloefeningen:
25x70kg normaal
20x70kg plyo
25x70kg gebogen knie

Dynamische knie-/enkeloefening:
3x15x30kg

Week 3: Bezoek

2012-01-22T19:05:00.001+01:00

Deze week was het makkelijk aan de km's komen. Maarten kwam een weekendje naar Leuven en we hebben mooi samen kunnen trainen.
Met de eindejaarscorrida was dat al het plan, maar toen stond mijn verkoudheid onze trainingsplannen in de weg. Ondertussen was ik weer beter en had Maarten geen wedstrijd op het programma voor dit weekend, dus een mooie gelegenheid voor compensatie. Helaas voor Maarten trof hij Heverleebos op een van zijn drassigste dagen. Eerder had ik gezegd dat het in Leuven veel minder vaak en minder hard waait dan in Lisse, maar ook dat viel dit weekend wat tegen.Dit lijkt een beklag, maar eigenlijk wat het een heel goed weekend en hebben we lekker gelopen!

Zo	22-1	Interval	2x1.8km; totaal 13.6km met Maarten
Za	21-1	Duur	60' bos met Maarten
Vr	20-1	DCLA	100-200-300-400-300-200-100 met doorjog
Do	19-1	Alternatief	Stabilisatie bij Rik Didden
Wo	18-1	DCLA	2x300,500,2x300,800,2x300; hp:100j; sp:5' (300's vlot, rest snel)
Di	17-1	Duur	65' in Heverleebos
Ma	16-1	Kracht	Excentrisch

15 km met een winterzonnetje

2012-01-17T16:40:00.001+01:00

Bonusvraag: wie zijn de lopers op de foto?

Week 2: een halve...

2012-01-15T16:15:00.000+01:00

Zo	15-1	Duur	60' bos met Jan & Bart, zie hieronder
Za	14-1	Duur	50' bos
Vr	13-1	DCLA	45' loslopen
Do	12-1	Duur	20' loslopen
Wo	11-1	Kracht	Rustig begin met veel herhalingen
Di	10-1	Rust	Ziek
Ma	9-1	Rust	Ziek

Nieuw, anders en beter

2012-01-14T15:59:00.000+01:00

2012 valt tot nu toe niet helemaal mee. Het begon met een fikse verkoudheid. Die ging vervolgens over in een bijholte ontsteking. Ondertussen ben ik beide te boven (beter) en ben ik weer voorzichtig begonnen met trainen.

Omdat beelden meer zeggen dan woorden, kan ik over het volgende kort zijn: m'n weblog is gerestyled (nieuw)! Je hoefd maar naast deze lettertjes te kijken en je ziet het!

Naast weblog, is het nu ook een soort van website (anders). Ik verwacht dat het aantal extra pagina's in de komende weken nog wel wat zal toenemen, maar nu kan je in ieder geval al m'n trainingschema en wedstrijdschema bekijken.

Rest nog een vraag: hoe is het eigenlijk afgelopen met de kerstcross?

Nou... die heb ik weer kunnen winnen. Mijn tactiek om in het eerste rondje niet al te hard door te lopen was effectief, zodanig dat ik de wedstrijd in de eindsprint in mijn voordeel kon beslissen. Hierna volgden nog enkele kerstactiviteiten en de dagen erna heb ik grotendeels ziek in bed doorgebracht, vandaar dat een wedstrijdverslag op dit blog is uit gebleven. Met behulp van de "blogger-app" op m'n smartphone zal zoiets niet snel meer gebeuren en kunnen jullie ook meer loze updates verwachten. Dus voor de liefhebbers daarvan: hou deze site in de gaten!

Stiekem weer een stukkie gelopen

2012-01-12T21:04:00.001+01:00

ASICS GEL-BLUR33

Crossen zoals het bedoeld is!

2011-12-18T21:27:00.004+01:00

Lees: crossen zoals ik het niet kan! Na een week met veel regen en zelfs natte sneeuw lag het parcours in Brussel er wat nat bij vandaag. Waar ik vorig jaar over de stevige sneeuw nog redelijk uit de voeten kon, was het vandaag afzien door de modder. Op de heen weg kwamen we nog in een sneeuwbuitje, maar toen ik mocht starten was het ondertussen droog geworden en was de zon zelfs gaan schijnen. Wat dat betreft niets te klagen.

Aangezien de trainingen al weer beter lopen dan vorig jaar had ik goede zin om eindelijk eens een snelle cross te lopen. Maar na de snelle start bleek dat dat er wederom niet in ging zitten. Na de eerste heuvel weinig kracht meer in de benen, het werd ploeteren. Dan zat er verder weinig anders op dan te genieten van het modderbad en het tempo verder niet te veel te laten zakken. De laatste 500 meter kon ik nog eens goed aanzetten, maar toen viel er weinig eer meer te behalen.
Tja, je kan er over in gaan zitten, maar blijkbaar heb ik de techniek, fysieke of mentale kracht niet om “in het veld” iets te laten zien wat in de buurt komt van mijn niveau op de baan. Mijn doelen liggen hoe dan ook in de zomer op de baan en dit was weer een mooie training! Wellicht dat het volgende week in het Keukenhofbos wat soepeler gaat, waar het hopelijk minder modderig is en waar ik hopelijk iets dichter bij de kop van de wedstrijd loop.

Kijken of Hans en Simon me kunnen beletten de korte cross te winnen!

Foto: Els Ryckebosch

PS. Ik finishte als 71e van de 90 finishers. De jury was toen al gestopt om tijden te noteren... [uitslag]

Het gaat goed met ons!

2011-12-12T20:52:00.001+01:00

Vorig weekend was weer een klassiek weekendje in Nederland, veel te veel willen doen in korte tijd. Helaas heb je dan ook niet genoeg tijd om alle bekenden die je tegenkomt uitgebreid te spreken en helaas kom je ook niet alle bekenden tegen. Daarom leek het me een goed idee eens een update op dit blog te geven. In het kort:

Het gaat goed met ons!

Linda is nu een korte stage aan het doen en ligt op schema voor haar tentamens in januari. En ik begin ook helemaal mijn draai als wetenschapper te vinden De metingen van mijn patiëntengroep schieten niet nog niet echt op, voornamelijk omdat de loopband regelmatig stuk gaat. Maar gelukkig heb ik begin dit jaar genoeg data van gezonde proefpersonen verzameld om interessante dingen te kunnen doen. Daarnaast hebben we ook net diverse leuke studentenprojecten opgestart, waarbij ik als begeleider optreedt en in het voorjaar ga ik nog wat les geven.
Op loopgebied draait het ook allemaal lekker. Na de zomervakantie heb ik de trainingen langzaam opgebouwd vanuit een duurloopbasis. Dit heeft in combinatie met dagelijkse enkeloefeningen geresulteerd in een duidelijk verhoogde belastbaarheid. Ondertussen ben ik fysiek in staat om zo veel te trainen als ik denk dat nuttig is om komende zomer een snelle 800 meter te lopen. Een deel van die trainingen bestaat deze winter uit crosswedstrijden en hoe wel mijn talent daar niet helemaal ligt, gaat ook dat me steeds beter af.

Kortom, we hebben het goed naar ons zin in Leuven!

Volgende stap: crossen

2011-10-23T22:34:00.001+02:00

Na een mooie vakantie met Linda, ben ik sinds half september het lopen weer aan het opbouwen. Na wat tips van de fysio (kine) en veel geduld met dagelijkse oefeningen gaat het nu zeker de goede kant op.
Ik kan nu ondertussen 5 tot 6 keer per week trainen. Twee keer staat er interval op het programma, waarvan 1x op de baan (piste). Meestal voel ik nog wat wanneer ik begin met hardlopen (lopen), maar na 5 tot 10 minuten warm lopen verdwijnt dat gevoel en kan ik vrij uit trainen. Groot verschil met deze zomer is voornamelijk dat ik de volgende ochtend veel minder last heb en dat ik, na wat rekken, de rest van de dag niks meer voel.

Dus was ik ondertussen toe aan de volgende stap: intensieve lange tempo trainingen. En wie me langer kent, weet (misschien) dat ik daarbij dan al gauw denk aan... wedstrijdjes. In dit geval dus crossen.

Waar ik vorig jaar nogal overrompeld werd bij de start van de Relays in Gent, zou ik dit jaar als 2e loper in actie komen. Het voordeel was dat ik niet hoefde te starten, het nadeel dat ik 3km moest lopen in plaats van 1.5km.
Maar ook als 2e loper is Gent niet echt mijn ding. Ik kon niet zo snel lopen als ik had gedacht en haalde er ook niet veel voldoening uit.
Maar het belangrijkste was overduidelijk dat in de volgende ochtend kon concluderen dat mijn Achillespezen daadwerkelijk weer tegen dergelijke inspanningen zijn opgewassen. Vanaf nu is het dus weer trainen met het uitzicht weer mooie wedstrijden te kunnen lopen.
Wie weet wordt de cross in Mol wel een mooie wedstrijd. Maar dan mogen ze het zandstrand eerst wel eens uit het parcours halen!

Foto: Els Ryckebosch

En we zijn terug vertrokken

2011-09-16T12:58:00.002+02:00

Gisteren voor het eerst sinds een aantal weken weer eens wat meer gedaan dan alleen de excentrische enkeloefeningen.
Om de opstart pijntjes na deze lange looprust te minimalizeren eerst maar eens begonnen met een pak excentrische oefeningen voor de diverse spier/pees groepen.

Voor de liefhebber is hieronder (tijdelijk) te zien wat ik het afgelopen jaar voor training heb gedaan.

Groeten, Wouter

De PR's bewaren we dan maar tot volgend jaar...

2011-08-20T18:49:00.003+02:00

1000 meter: 2.31.16

Na een rijtje 800 meters van redelijk niveau de laatste weken, hadden we besloten om het seizoen dit weekend af te ronden (met een klein voor behoud mocht ik dit weekend super tijden lopen). Voor dit weekend stond al lange tijd het PK aflossingen in de agenda. Maar de 1000 meter die trainingsmaatje Elke zou gaan lopen, de dag ervoor (vandaag dus) sprak me ook wel aan.

Met eindelijk eens zon voorspeld was de keus snel gemaakt en dus vandaag aan de start op de 1000 meter. Ik had ingeschat dat een tijd onder 2.30 toch wel mogelijk zou zijn. De eerste ronde kwam ik goed door (58/59), maar de 2e ronde liet ik het tempo iets te veel zakken (61/62), mijn eindsprint was goed (ten opzichte van de andere lopers dan toch) en na 2.31.16 passeerde ik de finish. En veel harder had ik vandaag ook niet gekund, bleek toen een ouderwets kwartiertje genieten van een te diepe inspanning volgde.

Bij thuiskomst bleek dat ik mijn PR op 0.02 seconden gemist had en kwam ik al snel tot de conclusie dat ik dit jaar moet bestempelen als een mooi rentree jaar, en dat volgend jaar de PR's gaan komen.

Update zondag 21 augustus:
Na de 1000 meter van gisteren voelde mijn achillespezen niet helemaal goed aan en moest ik mijn deelname op het PK aflossing heroverwegen. De eerste afspraak was de 4x100 in het team van DCLA-makker Dieter de Coninck. Wanneer ik voluit sprint en mijn kuit dus volledig aanspan en maximaal op mijn voorvoet loop, heb ik nooit veel last van mijn pees en besloot deze 4x100 te lopen. Het was wel weer wennen zo'n snelle 100 meter, maar het viel me geheel niet tegen. Uiteindelijk wist Dieter de stok na 49.2 seconden over de finish te brengen. Een mooie richttijd voor mijn individuele 400m volgend jaar.
Helaas, moest ik vervolgens vaststellen dat mijn pezen het 1500m tempo niet zagen zitten. En aangezien de reserve loper goede zin had, leek het me handig om een herhaling van mijn 1500 meter drama in Haarlem te voorkomen. Met andere woorden: het baanseizoen 2011 zat er op voor mij!

Nu neem ik rust om van de achillespeesklachten af te komen om over een maand weer rustig op te gaan bouwen voor volgend jaar.

Meeting voor Mon, de plaatselijke TSB.

2011-08-13T00:07:00.003+02:00

800 meter: 1.56.73

Wat voor Spartaanatleten de Ter Specke Bokaal (TSB) is, is voor DCLA-atleten de Meeting voor Mon. In 2010 woonden we net 2 weken in België, was ik net aan het opstarten na een blessure en was er ook wat in NL te doen, dus was ik er niet bij. Dit jaar moest het echter een van de hoogtepunten van het seizoen worden.

Nog altijd niet in de vorm van me leven, maar wel met enkele leuke wedstrijden in de benen, wilde ik hier voor 1.54 gaan. Helaas bleek de opening van 25.5 over de 1e 200 meter momenteel nog te snel voor me. In de volgende 400m leverde ik de voorsprong op mijn schema hard in en in de laatste 200 meter was het op.
Zoals ik het kort na de race samenvatte:
200 in 25.5, 400 in 55.0 (29.5), 600 in 1.24.5 (29.5) en toen ging het licht definitief uit ... (32.2)

Volgende week bij het PK aflossingen, zou ik als slotloper mijn race zelf moeten kunnen indelen en wellicht kom ik dan (officieus) wel tot 1.54... daarna neem ik wat rust om mijn achillespezen definitief te laten herstellen. Maar voor die tijd horen jullie nog van me!

Weer een SB, maar nog altijd het gevoel dat het harder kan!

2011-08-06T20:37:00.002+02:00

800 meter: 1.55.58

Voor wie het gemist heeft: in Heusden liep ik in 1.55.64 naar seriewinst, maar die tijd had behoorlijk te lijden onder de wind.
Daarna heb ik enkele weken geen wedstrijden gelopen en getracht wat kwaliteit in de trainingen in te bouwen, voor zover mijn achillespezen dat toe lieten. Dus met wat meer kwaliteitstrainingen in de benen en weinig wind zag ik het in Ninove helemaal zitten. Op deze regenachtige zaterdagavond kon ik rond een uur of 10 eindelijk in actie komen. De eerste 200 meter ging als gepland in 27 seconden, maar vervolgens lieten de 2 lopers voor me het tempo te veel inzakken. Ik voelde dit niet goed aan en bleef er achter hangen. Bij mijn doorkomst op de 400 meter stond de klok al op 57 seconden en drong door dat ik nodig moest versnellen, maar zo dachten er meer over. Ik ging als vierde de laatste 200 meter in en finishte als derde.
Een positief gevoel omdat ik de afgelopen 2 jaar niet zo snel gelopen heb als nu. Een negatief gevoel omdat ik tegen mijn voornemens in weer niet snel genoeg opende (57 ipv 55).
Komende zaterdag weer een kans bij de Meeting voor Mon op mijn (tegenwoordige) thuisbaan!

Foto: Els Ryckebosch

Verandering van tactiek

2011-07-01T21:38:00.004+02:00

Na herevaluatie van het verloop van m'n achillespeesblessure was de tactiek om door te gaan met om de dag een looptraining. Op die manier waren zowel de blessure als mijn vorm vrij stabiel. De verwachting is dat de shockwave behandelingen die voor half juli gepland staan vervolgens een zet richting volledig herstel gaan geven, zodat ik nog een mooi naseizoen kan hebben.

Maar doordat het de laatste dagen steeds beter gaat, zijn we vandaag van tactiek veranderd. Nu loop ik enkele dagen wat minder vaak en minder intensief. Het idee is dat ik op deze manier misschien wel nog wat vorm verlies, maar juist eerder weer zonder achillespeesklachten echt kan gaan trainen.

Dus in Oordegem vriend Jan naar een tijd onder de 2 minuten kijken in plaats van hazen. En verder natuurlijk weer de nodige circuitjes en aquatraining.

Druk weekendje

2011-06-26T09:53:00.012+02:00

5.1km: ~17.26
800 meter: 1.55.8
Zweedse estafette: 2.05.61 (split ~51)

Na de vorige competitie dus 10 dagen 'looprust' gehouden en vervolgens het lopen langzaam opgebouwd. Het resultaat was dat de pees zeker beter voelt. Na een goede warming up is er pijnvrij mee te lopen en ook de reactie de volgende dag valt mee. Maar... helaas is het nog altijd niet helemaal weg.

Ik had wel behoorlijk wat zin gekregen in de 800 meter voor de clubcompetitie en ook de "bedrijfsestafette" bij De Spartaan wilde ik niet graag missen. Dus vrijdagmiddag door druk verkeer naar Lisse gereden om daar net op tijd te arriveren om nog een uitgebreide warming up te doen. Na 'Bram', Maarten en Martien mocht ik ons team 'Bodyfit Sportmassage' 'thuis' brengen. Ik kreeg in 4e positie 'het stokje', waarbij de nummer 3 niet meer in te halen was en ook de voorsprong op het 5e team was behoorlijk. Zo kon ik dus lekker lopen. Er waren genoeg 3e lopers van de wat langzamere teams in te halen, dus ik heb me goed vermaakt onderweg. Na ongeveer 17'26" zat mijn ongeveer 5.1km erop en finishte ik als 4e (en als 3e bedrijfsteam). Het was goed om eindelijk eens met m'n broer deze estafette te doen, maar 'later' hoop ik nog eens maximaal te kunnen lopen.

foto: Lex Verveer

Op zaterdag bleef een al te grote reactie uit, dus kon het plan om zondag de 800 te lopen zich voltrekken. In Gendringen was het lekker warm en er heerste een goede sfeer in het team. Jammer dat ik niet het hele weekendje mee kon maken, maar goed. Met Bram Som in de serie was het even afwachten hoe de race zou verlopen. Ik had al snel mijn ritme te pakken en liep de kopgroep gaan. Na de eerste ronde besloot ik dat ik wel als eerste ging finishen van het groepje waar ik in liep. Daardoor liep ik de 2e rond goed door en liep met 1.55.8 zelfs nog mijn snelste tijd van dit seizoen.
Hier en hier staan filmpjes van de race (ik liep wat achter de hoofdrolspelers van deze filmpjes, maar af en toe ben ik nog in beeld).

Er volgde nog een warme middag, maar de pees bleef goed voelen zodat ik ook de 400m in de Zweedse estafette nog kon lopen. Net als bij de eerste wedstrijd begin mei, nam ik de koppositie op het eerste rechte stuk, maar helaas werd ik dit keer op het laatste rechte stuk nog net voorbij gelopen. Na een mooi dagje atletiek en het ouderwetse Spartaangevoel eindigen we toch mooi in het linkerrijtje en kunnen we volgend jaar eens serieus proberen om terug te komen in de 1e divisie.

foto: Jan Dofferhoff

Hoe het niet moet...

2011-06-12T12:34:00.002+02:00

Toen m'n schenen door rust en alternatieve trainingen weer hersteld waren wilde ik natuurlijk snel de trainingen weer op pakken. Dat ik die week een cursus in Londen had kwam daarbij niet lekker uit. Ik besloot vroeg in de morgen te gaan trainen, maar gaf daarbij niet voldoende aandacht aan m'n achillespezen die zo af en toe wat gevoelig zijn in de ochtend. Met diverse oefeningen weet ik de klachten doorgaans goed onder controle te houden, maar tegen enkele dagen achter elkaar direct vanuit m'n bed in de loopschoenen springen kon m'n oefenregime niet op. Gevolg was dat m'n rechterachillespees het even niet meer zag zitten.

In de weken erna weer alternatief getraind en strenger toegezien op m'n oefenregime. Geleidelijk de looptraining weer opgevoerd, maar het wilde niet vlotten. Terwijl de looptrainingen steeds beter verliepen van steeds later wat last tot helemaal geen last, ging het met het gevoel de dag erna juist de andere kant op. Steeds wat meer last, die steeds wat langer bleef hangen.

Vorige week voor de club weer eens het wedstrijdtenue aangetrokken, maar toen bleek dat ik, hoewel ik tijdens de race geen last had, toch niet optimaal over de baan kon stuiteren. En na die weken van niet/half/alternatief trainen was m'n vorm ook ver te zoeken. Daarom maar besloten om weer even helemaal niet te lopen (hoewel dat volgens arts en fysio niet noodzakelijk is). Binnenkort, het lopen weer (nog voorzichtiger) rustig op bouwen.

Groen-wit

2011-05-08T19:11:00.002+02:00

800 meter: 1.56.72
Zweedse estafette: 2.02.60 (split: ??.?)

Weer eens in het groen-wit mogen uitkomen vandaag! Clubcompetitie met m'n oude maatjes van De Spartaan. Ik was erbij in Santpoort, al was dat de afgelopen weken nog wel even spannend. Na de 3000 in Ninove was ik wat (over)bezorgd om m'n schenen. Fysio gezien: minder omvang... 800 op het PK gelopen: geen last... andere fysio gezien: toch maar even serieus rustig aan doen want je wilt niet dat dit escaleert... 2 weken rustig aan gedaan: competitie zou moeten kunnen. Maar de combi: 13.05 uur 800m, 14.20 uur 400m, leek me dit keer geen goed idee.
Op de 800m had ik na de bocht de keus om voorop te gaan lopen, maar ik deed het niet. Na wat duw werk waar ik nooit zo goed in ben liep ik vijfde. Na de eerste ronde in 57/58 seconde zakte het tempo van de lopers voor me nog verder in en de loper van Leiden kreeg een klein gaatje. Dat was niet mijn bedoeling dus ik dacht even buitenom en dan aansluiten. Eenmaal aangesloten zakte ook zijn tempo in en werd ik gedwongen mijn eindversnelling in te zetten. Met nog 250 meter te gaan, dacht ik wel dat er misschien wat jongens mee zouden gaan die me dan net voor de finish nog voorbij zouden steken, maar door goed afstopwerk van de jongens van Leiden Atletiek gebeurde dat niet. Eindelijk weer eens een race gewonnen, alleen de tijd was niet heel snel en daar gaat het in de 2e divisie nou net om...

Later op de middag nog de 400 meter in de Zweedse estafette gelopen. Doordat we na 100 meter naar binnen gingen werd ik gedwongen snel te starten. Tot mijn verbazing lukte me dat en tot mijn nog grotere verbazing kon ik tot aan het einde ook goed doorlopen. Helaas is er geen splittijd geklokt en liep ook de klok niet mee, dus heb ik geen idee hoe snel het was. Maar lekker was het zeker. Helemaal toen ik zag hoe Tom de koppositie wist te behouden, Arne de voorsprong met de wissel nog vergrootte en Jonathan als eerste finishte. Wat zijn die afsluitende estafettes op de competitie toch mooie onderdelen!

Met mijn schenen gaat het ondertussen weer helemaal goed, dus nu weer serieus trainen. Komende week mis ik door een cursus in Londen de TSB en de interclub in België, maar ik moet toch nog wat aan de vorm werken. Met dank aan de Rietveld-dynastie zal ik ook in Londen goed kunnen trainen!

Foto: Arne van der Meer

PK outdoor

2011-04-23T20:21:00.006+02:00

800 meter: 1.56.48

Na de 3000m van vorige week vandaag de eerste 800 meter van het seizoen. De afgelopen week helaas wat signalen gekregen dat ik de voorgaande weken misschien iets te fanatiek bezig ben geweest. Maar, ook weer geen overduidelijke signalen, dus toch besloten om vandaag te lopen om het uit te testen.
Het voordeel was dat de zenuwen mee vielen vandaag. Normaal is dat echt niet fijn zo een eerste wedstrijd van het outdoorseizoen, maar dit keer zat ik meer in over m'n schenen dan over m'n eindtijd.
Vooraf had ik 2 plannen:
-Zelf de kop nemen en dan zoals op het PK indoor hoog tempo lopen en niet verzwakken richting 1.55
-In geval van goede tegenstand, alert meelopen en gokken op een sterke laatste 200 meter.
Met Ali Hamdi (vorig jaar 1.48.40) aan de start werd het plan B.
Ik had moeite om op gang te komen, maar vond na 200 meter een mooie plek. Na 400 meter kwam ik als 5e in 58half door. Vervolgens goed door "versneld" om op 600 meter nog mee voorin te zitten. Dat lukte goed, liep nog altijd 5e maar het veld zat dicht op een. In de laatste bocht voelde ik dat ik nog kans had op het podium, maar op het laatste rechte stuk moest ik toch passen. Gelukkig kon ik nog nipt mijn 5e positie behouden.
Waar ik vooraf op een iets snellere tijd gehoopt had, ben ik toch tevreden dat ik zo een vlakke race heb kunnen lopen. De schenen voelen ook nog goed aan, dus er gaan nog mooie tijden komen dit seizoen!

Foto: Linda Bersée

En we zijn weg

2011-04-17T21:30:00.005+02:00

3000 meter: 9.24.92

Vandaag het outdoor baanseizoen 2011 geopend. En wel met wat "overdistance" op een kleine wedstrijd in Ninove. Tot afgelopen vrijdag was ik in de veronderstelling dat het een 2000 meter zou zijn, maar toen bleek dat het programma gewijzigd was. Dat betekende of de 3000 lopen, of gelijk maar beginnen met een 800 meter. Aangezien het seizoen nog lang is en ik wel een goede vVO₂max-training kon gebruiken, werd het de 3000 meter. Vooraf ingeschat dat het mooi zou zijn om onder de 9.30 te lopen. De eerste kilometer ging in 3.06, vervolgens zakte m'n tempo wat in, maar richting het einde kon ik dat weer oppakken. Een laatste 200 meter onder de 32 seconden geeft aan dat de indeling nog niet optimaal was, maar dat is dan een aandachtspuntje voor de volgende keer. Eerst maar eens op de 800, 1500 en 400 meter richten (in die volgorde van prioriteit, ook).
Het was in ieder geval weer een mooi atletiekdagje met meer dan de helft van onze trainingsgroep in actie, een enthousiaste coach en fijne supporters!

Foto: Linda Bersée

Getting ready

2011-04-10T22:21:00.005+02:00

Het verhaal over de cross in Dour heeft ondertussen lang genoeg voorop deze site gestaan, tijd voor wat nieuws!
Terugkijkend kan ik melden dat ik na de cross in Dour nog 2 wedstrijden gelopen heb: het BK-cross en een stratenloopje in Nederland. Het weekend van het BK-cross was ook het enige weekend van de afgelopen winter dat ik kwakkelde met mijn gezondheid. Niet echt een lekkere timing dus... Ik was dus niet top-fit, maar fit genoeg voor de cross over 3km. Met een 100e plaats viel het resultaat mij nog alles mee en het leverde me net een puntje meer op voor het clubklassement van DCLA, waar ik nog mee kan gaan delen in de prijzenpot.
Verder stonden maart en april vooral in het teken van trainen. De basis die in de voorgaande maanden gelegd werd, wordt uitgebouwd met snelheids- en verzuringstraining. De trainingen gaan allemaal lekker, maar omdat de trainingen toch anders zijn dan ik gewend ben, is het moeilijk in te schatten waar ik nu precies sta.
De tijd op de 5km in Roelofarendsveen (3 april) liet zien dat mijn uithouding zeker beter is dan die ooit was, al is die tijd nooit goed vastgelegd. Ik liep 16.35, kreeg eerst 16.50 toebedeeld en later 16.39, maar goed...

De afgelopen dagen heb ik met het mooie weer en de fijne trainingen echt het gevoel op trainingsstage te zijn, terwijl ik toch gewoon in m'n eigen bed kan slapen. Wat wil je nog meer. Hoogtepuntje was de 50 maal 100 meter (met terugjoggen) die we vandaag liepen (met na iedere 10e terugwandelen), gevolgd door een pannenkoekenmaal!
Alles loopt dus helemaal lekker hier. Volgende week een 2000m als training, de week erna sta ik aan de start van het Provinciaals Kampioenschap.

fotos: Els Ryckebosch

De hel van Dour

2011-02-27T21:23:00.001+01:00

Zodra mijn trainingsgenoten hoorden dat ik ook van plan was om deze winter te gaan crossen, kreeg ik direct het verhaal over "de hel van Dour" te horen. Iedere keer dat ik dit spookverhaal hoorde, leek het mij zeer onwaarschijnlijk dat ik zelf ook in Dour aan de start zou verschijnen. Maar het ene jaar is het andere niet en de kans was klein dat het weer dit jaar erger zou zijn dan toen.
Dus ik heb vandaag de cross van Dour gelopen. Dit keer geen wind, slechts een half minuutje hagel voor de start en geen enkeldiepe plassen, maar gewoon modder. Waar ik vorige week lekker tempo kon draaien, kwam ik deze keer weer wat minder snel vooruit. Maar aangezien ik de crossen toch voornamelijk als training doe richting het outdoorseizoen, neem ik de positieve puntjes mee en benut de trainingsprikkel. Met nog 8 weken te gaan tot het Provinciaals Kampioenschap trainen we nog even lekker door.

Ideaal

2011-02-20T22:19:00.002+01:00

De ene cross is de andere niet. Hoe meer het parcours op een atletiekbaan lijkt, hoe beter ik uit de voeten kan. "Echt crossen" is natuurlijk met modder, zompige ondergrond, vele lusjes en een aantal pittige heuvels, maar zelf verkies ik een vlak, hard grasparcours zonder overdreven veel bochten, zoals vandaag in Borsbeek.
Ik startte iets terughoudender en kon vervolgens goed tempo blijven draaien. Het gevoel was goed en ik ben zeker tevreden met het resultaat. Doe mij nog wat van dit soort crossen!

Theorietje...

2011-02-14T20:21:00.003+01:00

Na het zien van onderstaande foto heb ik de volgende theorie ontwikkeld:

Mijn tegenvallende race bij de cross van Hannuit gisteren is voor een belangrijk deel verklaarbaar door tekortkomingen in mijn looptechniek. Zoals te zien loop ik (in ieder geval op het moment dat de foto genomen is) met onnodig veel verticale verplaatsing. In plaats van dat ik voorwaarts afzet, stuiter ik onnodig veel omhoog.

De foto deed een belletje rinkelen, maar de theorie is op meer gebaseerd.
Ik weet dat ik zeker tot 2 jaar geleden zo liep, en kon al die tijd ook niet goed uit de voeten op afstanden langer dan 800 meter. Eind vorige winter heb ik in de VS veel lange tempo's getraind, wat resulteerde in dat ik op langere afstanden minder onnodig hoog stuiterde. Dit was merkbaar bij de coopertest vorig jaar.
Na een toename in 800 meter tempo trainingen en 2 indoorwedstrijden, heb ik het idee dat het stuiteren er ondertussen echter weer helemaal in zit. Achteraf bedacht ik me ook dat ik me tijdens de draaftraining van afgelopen vrijdag realiseerde dat ik weer lekker aan het stuiteren was.

De vraag hierbij is (niet geheel onbelangrijk): Is het een negatieve ontwikkeling?
-Aan de ene kant is het jammer dat ik op de lange afstanden niet maximaal presteer om dat ik veel energie verlies met het op en neer stuiteren en dit niet om kan zetten in voorwaartse snelheid.
-Aan de andere kant kan ik bij kortere afstanden dit op en neer stuiteren wel benutten en in combinatie met grotere passen om kan zetten in voorwaartse snelheid. Waardoor ik op 400 en 800 meter wel maximaal kan presteren.
-Ik kan met specifieke langere tempo trainingen het stuiteren weer uit m'n techniek slijten, maar zal dat niet ten koste gaan van m'n 800 meter prestatie?

Het zou natuurlijk ook zo maar kunnen dat deze theorie van geen kant klopt. Want waarom kan het overgrote deel van mijn collega 800 meters lopers dan wel goed uit de voeten op de cross?

Oef...

2011-02-13T16:43:00.002+01:00

Na 2 indooroptredens vanaf vandaag weer enkele crossen. Aan de cross in Brussel en de kerstcross had ik een goed gevoel over gehouden, wat het crossen betreft. Mijn verwachtingen waren hoog voor vandaag. Te hoog merkte ik na 600 meter. Ik had gehoopt mijn trainingsmaat Jan te kunnen volgen, maar voelde weldra dat zijn tempo voor mij te hoog lag. Daarna was het nog ver.
Volgende week toch maar eens wat behoudener starten en dan naar het einde toe versnellen. Dat zal zeker fijner aanvoelen!

Kampioenschap van Vlaanderen

2011-01-30T19:19:00.003+01:00

Vandaag weer naar Gent. Drie weken eerder liep ik van kop af naar seriewinst in 1.57.63. Drie stappen na de finish voelde ik dat mijn linker Achillespees het even niet meer zag zitten. Sindsdien zijn de Achillespeesklachten onder controle en heb ik het gevoel beter in vorm te zijn. Dat kwam er nu alleen niet helemaal uit.
Met 2-3 man in de serie die op de EK-indoorlimiet jagen ging het hard vandaag. Ik startte in de baan met een van die mannen. Ik liet hem voor en wilde daar vervolgens zo lang mogelijk blijven zitten. Maar de rest van het veld startte nog sneller en zo zat ik behoorlijk achterin bij het invoegen. Vervolgens in de bocht buitenom naar voren gelopen. Ik kwam door in 26 laag en 50 meter later voelde ik dat dat helaas te hard was voor de vorm van de dag van mijn bovenbenen.
De volgende 550 meter door geworsteld, maar lekker liep dat niet. Uiteindelijk als 5e gefinisht, waar ik toch eigenlijk gewoon 4e had moeten worden. Nummer 1 & 2 liepen met 1.48.67 en 1.49.53 wel heel hard, maar niet snel genoeg voor de Belgische limiet.

Gelukkig voelen m'n Achillespezen (momenteel) een stuk beter aan dan na de vorige race. Komende weken niet in de hal, maar weer in het veld in actie.

Provinciaal Kampioen!

2011-01-08T22:23:00.005+01:00

Een nieuw fenomeen voor mij: het PK Indoor. Vandaag werd in Gent het Provinciaal Kampioenschap gehouden voor zowel Vlaams-Brabant (waar Leuven deel van uit maakt) en Antwerpen. De dag erna nog eens zo gecombineerde wedstrijd voor de overige 3 Vlaamse provincies.
Leuven ligt een stuk dichterbij Gent dan Lisse, dus de beslissing was snel gemaakt. Ik zou meedoen. De trainingen gaan best lekker, maar zijn anders dan voorheen, dus geen idee hoe ik ervoor zou staan. Mijn trainingsmaten hadden uit de deelnemerslijsten geconcludeerd dat ik niet veel tegenstand hoefde te verwachten. Dus, mijn strategiekeuze was simpel. Gewoon de kop nemen, onder de 28 openen en dan proberen de ronde tijden niet te veel op te laten lopen.

Een eerste wedstrijd sinds lange tijd brengt altijd wat extra spanning, helemaal als je in de tussentijd een jaar geblesseerd bent geweest. Daarbij was dit ook nog eens mijn piste-debuut voor DCLA, spanning alom. Maar eenmaal aan het inlopen kwam ik in m’n element en was het vanaf dat moment gewoon genieten van het wedstrijdgebeuren.

Ik voerde mijn strategie uit als bedacht, was verrast dat er iemand volgde, maar was sterk genoeg om hem voor te blijven. Het resultaat: winst in 1.57.63 minuten. Zeker tevreden!

Punt.

Maar om het toch nog even in perspectief te plaatsen:
Indoor liep ik alleen in sneller in 2007 (Dortmund 1.55.68), 4 weken later kwam ik in Gent niet verder dan 1.58.99. (Dat jaar liep ik mijn outdoor pr van 1.52.85). In 2006 liep ik in Gent 1.59.76 (en outdoor vervolgens 1.53.99). In 2009 liep ik in Apeldoorn 1.58.12 (en outdoor vervolgens 1.53.60). Conclusie: zeker goed bezig!

Oei

2011-01-02T15:28:00.002+01:00

Zoals ik zelf gisteren reageerde op mijn vorige bericht vandaag niet de crosscup in Hulshout gelopen:

Afgelopen vrijdag in overleg met de coach besloten om de crosscup zondag over te slaan. De laatste dagen overheerste een vermoeid gevoel en waren m'n benen niet altijd goed. De tijden van vrijdag vielen niet tegen, maar om de gretigheid terug te krijgen geen crosswedstrijd en wat meer rust.

Na het klokje rond te hebben geslapen afgelopen nacht, aan het begin van de middag een fijne extensieve interval training gedaan over het fietspad (de baan van DCLA is buiten trainingstijden afgesloten en de baan van de universiteit is nog voor 300m bedekt met sneeuw/ijs). Na de training voor de buis voor de beelden van de crosscup. Ik zag op tegen zwoegen door de sneeuwresten- en smeltwater-bagger (zoals eerder deze week hier in het bos), maar tot mijn verbazing lag het parcours er heel goed bij in Hulshout. Bovendien geen zand, lange heuvels, klei of een overmaat aan korte bochtjes, maar een grasbaan...

Achter m'n oren zal het dus voorlopig niet jeuken.
Aan de andere kant was het zo vandaag wel een relaxed dagje en heb ik lekker kunnen bijkomen. Klaar om morgen weer aan het werk te gaan en bijna klaar voor de indoorwedstrijd van komende zaterdag.

Kerstcross en 2011

2010-12-30T19:52:00.002+01:00

Na de kerstcross nog weinig tijd gehad om een verslagje te schrijven. Eerst 2e kerstdag gevierd en 3e kerstdag weer voor een paar weken eten gekocht, dat in België of moeilijk te vinden is, of 3 keer duurder dan in Nederland...

Maar goed, ik keek erg uit naar de kerstcross en was dan ook heel blij dat de organisatie het dit jaar zag zitten en de wedstrijd door liet gaan. Helaas waren er weinig lopers, maar met dit parcours kan de wedstrijd voortaan standaard door gaan en zo uitgroeien tot een traditie waarop geen enkel Spartaanlid kan ontbreken.
Het parcours was zeer goed beloopbaar en ik kon lekker tempo draaien. Anders dan in België eens niet in de achterste helft, maar zelfs op kop. Lekker gelopen, mooi parcours, weinig tegenstand.

Komende zondag loop ik de korte cross van de Lotto Crosscup in Hulshout. Daarna op 8 januari indoor, het provinciaals kampioenschap van Vlaams-Brabant. Ik wilde het indoorseizoen met een 1500 meter beginnen, maar die was er helaas niet, dit keer dus een 800m. De week erna weer indoor, dan een 1000 meter. Daarna zien we wel weer verder. Zal rond februari ook voor mijn werk in het weekend metingen moeten gaan doen en dan is het dus nog maar de vraag of ik zo veel wedstrijden kan blijven lopen.

Goed, fijne jaarwisseling en tot volgend jaar!

Sneeuw!

2010-12-19T19:26:00.001+01:00

Met de cross van vandaag in Brussel heb ik het idee dat ik de ‘korte cross’ steeds beter onder de knie begin te krijgen. Dit keer kon ik van start tot finish een constant tempo lopen, zonder volledig weg te zakken in het middenstuk.
De afgelopen week toch goed op de baan kunnen trainen, ondanks de sneeuw (woensdag was glad, maar dat was voor de sneeuw). Ook de rit Leuven-Brussel ging voorspoedig. In Brussel begon het al snel te sneeuwen. Crossen in de sneeuw, door de sneeuw, over de sneeuw, het heeft wel wat! Met 15mm punten geen enkele bijna uitglij-actie, wel een “half enkeltje” op een stuk bevroren bodem.

Ik liep vanaf de start samen op met 2 clubgenoten, wat ruim 2 ronden goed ging. Het parcours bestond uit 3 ronden van 1km, waarbij het 600 meter omhoog ging, met diverse gradiënten, vervolgens 200 meter naar beneden en nog 200 meter vlak. Zo ongeveer dus. Tijdens de wat steiler stijgende stukken van de 3e ronde moest de andere DCLA-lopers laten gaan. Mijn eindsprint was eigenlijk een versnelling van 400 meter, maar dat had nog best een 100 meter versnelling met 300 meter snel kunnen zijn, want ik had toch weer te veel over… maar ik weet het toch iedere keer wat beter te verdelen.

De weg terug was te doen met 50-70 over de snelwegen reed het door tot aan Leuven. We kwamen van de ringweg (hoog) en wilden naar huis (laag), maar op advies (gebod) van een agente niet de helling afgereden en gelijk maar geparkeerd. Wel veilig thuis gekomen en ik denk dat Maarten er goed aan heeft gedaan niet mee te lopen in Brussel want dan had hij nog wel even onderweg geweest naar huis….

Volgende week de kerstcross bij De Spartaan, onder voorwaarde dat de wegen en het weer het toelaten dat we naar Lisse komen, en dat het bos er goed genoeg bij ligt (al doen ze hier niet zo moeilijk over het laatste)…

(foto's Els Ryckebosch)

Ideale omstandigheden

2010-11-11T20:24:00.001+01:00

Aangezien 11 november een feestdag is in België, had ik vandaag een vrije dag en dat leek mij een mooie gelegenheid om nog maar eens een cross te gaan lopen. Met trainer Koen en trainingsmaatje Jan reisde ik af naar Halle voor de korte cross. Geen onderdeel van de Lotto CrossCup en dus ook heel wat minder lopers aan de start. De omstandigheden waren ideaal voor een cross, wind en regen! Vooraf nog snel wat langere punten onder m’n spikes gezet en vervolgens op tijd in het startvak. De start was wat vertraagd, maar geen idee hoe veel… daar stonden we dan aan onze korte broek met z’n allen onder een partytent die bijna uit elkaar waaide.
Na het startschot was ik goed weg en zat gelijk voorin. Twee bochten later moest ik de kopgroep toch laten gaan. Vervolgens was het zwaar. Maar uiteindelijk was daar op een gegeven moment dan toch de finish! Dit keer had ik voor het eerst echt het gevoel dat ik gewoon echt niet harder had kunnen lopen, dus dat was een goed teken.
De statistieken:
Eindtijd niet bekend, 5 euro prijzengeld voor mijn 15e plaats, 3 punten voor het DCLA puntenklassement (immers bij de beste 66% gefinisht). Een 7e plaats (en 10 euro en 5 punten) voor Jan (die finishte toen de klok het nog wel deed...).

Ik heb nog niet bedacht wanneer m’n volgende wedstrijd zal zijn…

Zand!

2010-11-07T20:20:00.007+01:00

Na de relays in Gent, stond vandaag de korte cross van Mol op het programma. Een ruime 3 kilometer met een stuk zand, een stukje bos en nog eens een stuk zand. Dit keer was mijn start in orde. Ik was weer wat laat bij de start maar vond een mooi plekje achter Nils (Pennekamp). Zoals verwacht vertrok die snel en had ik dus ook voldoende ruimte. Bij het ingaan van het bos wat teruggeschakeld totdat Jan (Wera) me voorbij kwam en vervolgens zo lang mogelijk met hem mee gelopen. Ik moest hem laten gaan en had zoals verwacht veel moeite in het mulle zand. Bij het voor de tweede keer verlaten van het bos kwam ik voor nog voor een onaangename verrassing te staan: ik verwachtte de finish om de hoek, maar zag dat we nog een keer heen en terug over het zand moesten. Lekker dan.

Al met al weer lekker gelopen, een veel voldaner gevoel dan na Gent, maar om er echt uit te halen wat erin zit moet ik volgende keer wat minder dingen in twee plannen en uitgerust aan de start verschijnen. Het plan is om donderdag in Halle te lopen. Een kortere korte cross, daar wordt de stijgende lijn doorgetrokken!

Hmm, haal net nog wat zand uit m’n ooghoek vandaan…

(foto: Johan De Coninck)

Bagger!

2010-10-24T21:43:00.001+02:00

Vandaag mijn debuut in het rood-wit van DCLA. Vanaf nu loop ik op Nederlandse bodem voor De Spartaan en op Belgische bodem voor DCLA. Met mijn trainingsmaatjes hadden we een mooi team kunnen vormen en ik had de eer te mogen starten. Ik liep dus 1 ronde van 1500 meter, Steven liep als tweede loper 2 ronden van 1500 meter en Jan als derde loper 3 ronden.

Helaas waren we al voor de start kansloos voor een goede eindklassering (en dan niet alleen door gebrek aan kwaliteit). De startlopers verzamelden zich bij een nauw poortje met toegang tot het startvak. Toen we door het poortje mochten liet een jongen voor me zijn stokje vallen en blokkeerde vervolgens de linker helft van de doorgang. Terwijl ik er niet door kon stroomde de andere kant wel door en toen ik er eenmaal door kon, kon ik alleen nog op de derde startrij gaan staan.

De race zelf was een mooie introductie in de Belgische crosswereld. Scherpe modderige bochtjes, enkeldiepe (modder)plassen, stukje mul zand er bij, alleen een heuveltje ontbrak nog. Na de eerste bocht heb ik voornamelijk lopers ingehaald. Volgens mij ben ik zelf alleen op het stukje zand ingehaald, maar die loper was op het stuk gras erna kansloos. Steven en Jan liepen behoorlijk door en na afloop waren we over het teamresultaat zeer tevreden, maar over ons eigen optreden alle drie wat minder…

Maar de eerste stappen op Belgische crossbodem zijn gezet (en de eerste stappen in het DCLA shirtje ook). Gaat een leuke winter worden zo!

Knalhard door het stadshart

2010-09-27T20:58:00.003+02:00

1574 meter: 4.32.09

Even snel voor het slapen gaan nog even een kleine terugblik op de Geuzenmijl van gisteren. Kortgezegd: een mooi evenement! Wat mij betreft was dit het begin van een lange traditie en staan er volgend jaar minimaal 2 maal zoveel deelnemers aan de start. Misschien lieten mensen zich dit jaar wat afschrikken door de snelle jongens op de deelnemerslijst met PR's van in de 3.40 of zelfs daaronder. Ik deed dat niet. En dat zouden meer mensen niet moeten doen.
Ik hoopte dat de snelle jongens een beetje rustig zouden beginnen, maar daar dachten ze anders over. Dus zijn vanaf het begin knallen en ik vanaf het begin achteraan in het mannenveld. Het gebrek aan 1500 meter ervaring werkte op dit parcours niet helemaal in m'n voordeel, waardoor ik het middenstuk de focus wat kwijt was en wat terugschakelde. Na 3.30 minuten drong het tot me door dat het waarschijnlijk nog minder dan een "rondje" zou zijn en pakte ik het tempo weer op en kon nog lekker doorversnellen naar de finish.
Voor mijn gevoel dus zeker lekker gelopen, voor het resultaat niet helemaal optimaal gelopen. Toch ben ik niet alleen tevreden over het gevoel maar ook over mijn eindtijd. Als ik naar de tijden van rest van het veld kijk (hier), schat ik dat ik op de baan dan 4.10 zou moeten kunnen lopen, nu.

Here we go again

2010-09-24T21:16:00.009+02:00

Komende zondag staat er een mooi atletiekevenement op de kalender: de Geuzenmijl in Zoetermeer. Mijn waardering voor straatraces heb ik eerder geventileerd, maar na het blessureleed van afgelopen jaar dacht ik dit keer maar even te passen.
...
Dat had ik gedacht! Ik pas dus helemaal niet. Ik ben er gewoon bij zondag! Vandaag nog even een afweging gemaakt en het was duidelijk. Hardlopen is leuk, over straat rennen is leuk, heel hard over straat rennen is nog leuker. De Geuzenmijl wil dit uitstralen, zo weet organisator Pelle Rietveld het in ieder geval te brengen. Als ik de uitingen van Pelle zo volg, hebben wij meerdere raakvlakken als ultieme liefhebber van de atletieksport en als "uiters" van deze liefhebberij. Pelle liet vandaag weten dat er nog deelnemers welkom waren. Ik voelde me geroepen, m'n trainingsmaatje voor de zondagochtenden (ook bekend als mijn broer) had toevallig ook al een wedstrijd op de planning staat, dus de keus was snel gemaakt. Ik hoop op een boemelrace, want als de favorieten echt zo hard gaan lopen als ze kunnen ben ik snel gezien. Want het had natuurlijk nog veel leuker kunnen worden als ik een beetje in vorm zou zijn, nu wordt het zien of ik alle dames voor kan blijven! Maar een mooi evenement wordt het vast!

En nu ik toch bezig ben, sinds een paar weken probeer ik op deze site ook te laten zien wat voor trainingsarbeid ik verricht, zie hieronder en kom gerust vaker kijken als het je interesseert.

PR!

2010-09-08T08:58:00.002+02:00

Hazen: 800 meter in 2.12
3000 meter: 9.43.41

Nu de uitslagen eindelijk online staan, heb ik geen tijd meer om er nog veel over te schrijven.
Lonneke was tevreden met mijn haaswerk, maar de wind waaide te hard voor de gehoopte 2.10 minuten.
Op de 3000 meter ging het de 1e kilometer wel lekker, maar daarna werd het zwaar. De laatste 200 meter ging overigens nog in 34 seconden. Aangezien ik al 10 jaar geen 3000 meter had gelopen was het niet verrassend dat ik een PR liep. Wie had dat gedacht na een jaar blessureleed!

Leermomentje

2010-08-28T18:58:00.001+02:00

800 meter: 2.01.61

Ik dacht, laat ik het maar weer eens proberen. Want atletiek is leuk. Niet alleen de trainingsvorm, maar ook de wedstrijdvorm. Vooral als je in wedstrijdvorm bent. En dat was ik dus duidelijk niet. Maar laat ik het positief bekijken. Mijn achillespees-, peesplaat- en knieblessure zijn ondertussen achter de rug en ik heb voor mezelf nu aardig duidelijk hoe ik dergelijke blessures in de toekomst zou kunnen voorkomen.
Ik ben weer een maand of 2 aan het trainen, waarvan 1 in Leuven. De dingen die ik doe gaan best goed. Daarom dacht ik wel een aardige 800 te kunnen lopen. Vandaag heb ik geleerd dat de elementen die nog ontbreken in mijn trainingschema, toch zeker wel essentieel zijn. En dus niet alleen in de theorie (die ik al kende), maar ook in mijn eigen praktijk. Dus het was goed deze wedstrijd te lopen omdat bevestigd te zien. Het was natuurlijk sowieso goed om deze wedstrijd te lopen, alleen al omdat het leuk is. Dus hoewel de tijd me tegenviel, heb ik een goed gevoel aan de wedstrijd overgehouden, sfeer geproefd, oude bekenden gezien, nieuwe bekenden gezien, onbekenden ontmoet, die binnenkort bekenden zullen zijn.

Ik heb nog meer zin om te trainen en om in de toekomst wedstrijden te lopen. Ik heb ondertussen de noodzakelijke elementen en de verhouding ervan voor een optimaal resultaat aardig op een rij. Kijken of dat een beetje te combineren is met de trainingen en trainingsgroepen van DCLA, want atletiek is toch het leukste als je het samen kan doen.

Voorjaar 2010

2010-05-07T17:17:00.003+02:00

Na een behoorlijke stilte de afgelopen tijd op twitter en al helemaal op dit blog, heb ik nu dan even de tijd genomen om wat te bloggen.
Ondertussen ben ik 2 maanden terug van mijn avontuur in Boulder en in die tijd is er het nodige gebeurd. De afgelopen twee weken heb ik heel hard gewerkt om mijn afstudeerverslag af te krijgen en dat is nu dan ook bijna zover. Alles staat op papier, alleen wil ik nog wat meer tijd besteden aan de afwerking van de afbeeldingen. Even bijkomen dit weekend en dan weer hard door. Ik moet dit onderzoek namelijk ook nog presenteren op de VU en een ander verslag afmaken. De eerste versie daarvan heb ik al ingeleverd voor dat ik naar Boulder vertrok, maar door een miscommunicatie is die nog niet bekeken en is het verslag dus ook nog niet af en dus zeker nog niet beoordeeld. Dit alles wil ik gewoon snel afronden. Als het heel erg vlot loopt kan de examencommissie 26 mei beslissen dat ik geslaagd ben voor mijn diploma. Meer waarschijnlijk zal die beslissing pas 4 weken later genomen kunnen worden.

Hoe dan ook, Linda en ik zijn van plan om per 1 juli naar Belgie te verhuizen. Want vanaf juli of augustus (afhankelijk van het voorgaande) ga ik doctoreren aan de universiteit van Leuven (zoals ze het daar noemen). Ik zou ook kunnen zeggen: ik ga promoveren, ik wordt oio (onderzoeker in opleiding) of ik ga een PhD doen. Het duurt in ieder geval 4 jaar (minimaal) en ik krijg er voor betaald (de 1e 4 jaar dan). Mits een van beide partijen na een jaar het idee heeft dat het niks gaat worden, maar daar ga ik nu natuurlijk niet vanuit. Het onderzoek betreft 'de rol van het cerebellum bij balansverstoringen tijdens het wandelen' en ik ben ook zeer enthousiast over de vakgroep waarbinnen ik zal gaan werken. Dus Linda en ik zijn nu op zoek naar een appartement (of huisje) in de nabijheid van Leuven. Liefst in de richting van Brussel, waar Linda waarschijnlijk ergotherapie wil gaan doen (3 jaar op de HUB). Leuven is minder dan 2.5 uur vanaf Lisse (met de auto (op de fiets zouden sommigen het net in een dag kunnen halen; de internationale trein Schiphol-Brussel is ook goed te doen)), dus we zullen nog regelmatig een weekendje in Lisse te vinden zijn en iedereen is uitgenodigd om ook eens onze kant op te komen.

Ik had nog geen drie trainingen op Nederlandse bodem kunnen doen of ik raakte geblesseerd. Dit keer is het een pijntje bij mijn linkerknie, een beetje tussen de patella-pees en de pees van de tractus iliotibialis (voor de kenners) en het lijkt verdacht veel op wat ik in de winter 2007/2008 aan mijn rechterknie had. Mocht ik nou ooit weer pijnvrij kunnen hardlopen, dan kan het in Leuven helemaal goed komen, mijn toekomstige werkplek is in het sportcentrum van de universiteit, de atletiekbaan ligt werkelijk voor de deur, de Finse baan om de hoek. Onder andere Kim Ruell en Krijn van Koolwijk zijn lid van DCLA (de lokale atletiekclub) en op de universiteit geeft de voormalig trainer van Kim Gevaert training. Ook heb ik onder hand voor mezelf duidelijk wat voor training ik nodig heb en aan kan. Nu alleen nog van die knieblessure af…

Nog een paar weekjes...

2010-02-14T02:24:00.000+01:00

Nog even een keer een verhaal vanuit Boulder, Colorado, ik schat nu in ongeveer de laatste. Tenzij ik richting het einde ineens zeeën van tijd ga hebben, maar dat verwacht ik eigenlijk niet.

Het onderzoek heeft de nodige tegenvallers gekend, maar de resultaten en onze wetenschappelijke inzichten maken een hoop goed. De laatste weken zal ik bezig zijn met mooie grafiekjes in elkaar klussen, het schrijven van de discussie, en o ja, het zou toch wel mooi zijn als ik ook nog even 2 proefpersonen kan testen, want dan worden als het goed is mijn bevindingen nog wat significanter.

Vier weken geleden kon ik weer beginnen met hardlopen, maar een flinke verkoudheid (keelontsteking?) zorgde ervoor dat ik pas sinds 2 weken weer echt in training ben. M’n conditie is nog lang niet op het niveau van eind oktober toen ik voor het eerst geblesseerd raakte, maar het gaat de goede kant op. Ik heb onlangs ook twee dagen achter elkaar een hardlooptraining kunnen doen en alles zonder klachten. De volgende stap is een baantraining, maar over sneeuw hoef ik jullie in Nederland geloof ik weinig te vertellen. De baan van de universiteit (die een stuk verder van het lab is dan de baan waar ik in de herfst vaak trainde) is overigens wel sneeuwvrij, maar die is sporadisch toegankelijk voor buitenstaanders. En de indoorbaan is met zijn krappe bochten pas een stap later aan de beurt. Maar momenteel (zaterdagmiddag) is het hier zonnig en meer dan 10 graden. Als het nou morgen niet te veel sneeuwt is de baan misschien volgende week weer beloopbaar na een aantal van die zonnige dagen.

Met de naderende terugreis en de dito afronding van mijn project begin ik me ook een beetje bezig te houden met het vervolg van mijn carrière. Ik volg de vacatures, maar ik weet het allemaal nog niet zo. Wat ik wel weet is dat Linda nu aardig wat uren gaat maken bij haar 2 werkgevers, dus dat is in ieder geval heel mooi. En ik weet dat ik graag meer (een Phd) wil doen in hetzelfde vakgebied als waar ik me nu mee bezig heb gehouden. De vraag is waar dat kan en of het sowieso wel kan als betaald PhD student en daarom hou ik, zoals gezegd, de vacatures wel een beetje bij.

Nou, heel veel meer heb ik even niet te melden. Tot 10 maart!

Eindelijk een nieuwe update!

2010-01-11T06:02:00.001+01:00

Nou, zoals eerder beloofd heb ik dit keer geen hele week opgespaard voor mijn volgende blog. Dit keer heb ik 2 maanden opgespaard. Dat is natuurlijk niet echt zoals ik bedoelde, ik wilde juist regelmatig wat kortere stukjes plaatsen. Maar ja, dat heb ik blijkbaar niet gedaan.
Er is ondertussen van alles gebeurd, maar het belangrijkste is dat ik het hier nog steeds naar m’n zin heb!

Eind november zijn Maarten en m’n moeder 10 dagen langs geweest. Dat was wel weer leuk! We hebben veel gewandeld in en rondom Boulder. Zoals jullie wel of niet weten ligt Boulder echt op het randje van de Rocky Mountains. Als je een stukje naar het westen loopt gaat het al gauw vrij stijl omhoog. Daar hebben we ons dan ook goed vermaakt, al was het (toen ook al) af en toe behoorlijk glad met bevroren sneeuwresten. Voor de foto’s van hun bezoek: (Foto's)

Vervolgens had ik maar 2 weken de tijd om aan m’n onderzoek te werken (en Sinterklaas te vieren natuurlijk) voordat Linda zou arriveren. Ze is hier ruim 3 weken geweest en we hebben samen een heel leuke kerstvakantie gehad. Veel gewandeld in en rondom Boulder, samen gekookt (en dus lekker gegeten), spelletjes gespeeld, films gekeken, sneeuwpoppen gemaakt, een concert in Boulder en improvisatie cabaret in Denver bezocht, dagje gelanglauft en een rondreis gemaakt door Colorado, New-Mexico, Arizona en Utah. Tijdens de trip hebben we ruim 3000km gereden in de gehuurde (splinternieuwe) Toyota Corolla (een automaat, zoals de meeste auto’s hier) en de Grand Canyon, Antilope Canyon, Monument Valley, Canyonlands National Park en Arches dito Park bezocht. Ondertussen hadden we zoveel foto’s gemaakt dat het geheugenkaartje van m’n camera vol was. We dachten een oplossing te hebben door de foto’s naar een USB-stick te kopiëren (een groter geheugenkaartje kopen kon niet (op 1 januari)). Maar bij het kopiëren ging wat mis. Het gevolg was dat we van de dag dat we de Grand Canyon bezochten alleen de foto’s van de heen- en terugweg hebben. Je verzint het niet… De foto’s die we nog wel hebben staan hier:
(Foto's)

Ondertussen heb ik mijn terugvlucht naar 9-10 maart verplaatst, omdat het met mijn onderzoek nou bepaald niet mee zat. Aanvankelijk heb ik iets te veel tijd besteed aan lezen, denken en proefmetingen doen over welke kant ik nou uiteindelijk op wilde gaan. Voor het bezoek van Maarten en m’n moeder hadden we dat helder. Begin december het protocol verfijnt en begonnen met meten. Natuurlijk gaat er tijdens ieder onderzoek wel eens een meting mis, maar ik had wel erg veel pech, telkens was er wel iets niet goed gegaan. Dus terwijl ik had gedacht in januari nog 4 deelnemers te moeten meten, moet ik er nu nog 8. Gelukkig heb ik de resterende metingen nu ongeveer bijna allemaal ingepland en kan ik (als het nu wel mee zit) de meetfase deze maand afronden. Dan heb ik nog 5 weken om de laatste berekeningen af te ronden en de conclusies en discussie te schrijven.

Voor wat betreft het hardlopen:
Begin oktober kreeg ik weer last van mijn achillespees en eind oktober was het zodanig dat ik besloot dat het beter was een fysio op te zoeken. Met behandelingen, een paar weken niet hardlopen en een switch naar flexibelere schoenen verdwenen de klachten en heb ik op de laatste dag van hun bezoek ook nog een flink stuk heb kunnen hardlopen met Maarten. Acht dagen en drie hardlooptrainingen later, kreeg ik last van de peesplaat onder voet. Die was niet voorbereid op het extra werk dat de flexibelere schoenen voor hem opleverden. In het begin deed het veel pijn bij bijna alles wat ik deed en ik heb dan ook weinig alternatieve training gedaan. Gelukkig kon ik wel gewoon (berg)wandelen met Linda (en dus ook skiën). Na de rondreis ben ik weer enthousiast begonnen met circuitjes, roeien, crosstraining, fietsen, steile bergen opwandelen en circuitjes (daar begon ik ook mee, dat weet ik, kan je na gaan hoe vaak ik een circuitje doe).

Nou dat was het wel weer. Ik ga natuurlijk proberen vaker te bloggen vanaf nu, maar voor de zekerheid wil ik iedereen nog even verwijzen naar m’n twitterpagina: (twitter)

De komende 8 weken ben ik hard bezig met m’n onderzoek, sporten, eten en slapen (en bloggen?)!

Bijna een nieuw verhaal

2009-12-07T06:12:00.002+01:00

Ik was van plan dit weekend weer eens wat te bloggen, maar helaas het is zondagavond en het is er niet van gekomen. Wel alvast wat foto's van het bezoek van Maarten en m'n moeder te bekijken... (Foto's)

Kou gevat

2009-11-09T06:22:00.001+01:00

Ja, met die wisselde weersomstandigheden zat het er een keer in natuurlijk… Afgelopen week was het zeer aangenaam met donderdag en vrijdag zelfs 24 graden, maar ik kon er niet van genieten en zat ziek thuis. Ondertussen wel weer opgeknapt, alleen nog last van mijn keel en neus. Dit weekend was er ook een leuk tochtje met de hiking club naar een warme bron hoog in de bergen, maar aangezien het inclusief 2x kamperen was en ik donderdag al moest beslissen, heb ik dit aan me voorbij laten gaan. Daar tegenover stond dan wel weer een Football Game zaterdag tussen CU en Texas. Vooraf werd me verteld dat CU ingemaakt zou worden, maar het was een spannende wedstrijd die uiteindelijk met 1 punt verschil winnend werd afgesloten! Met een speeltijd van 4x15 minuten duurt zo een wedstrijd meestal ongeveer 3 uur, en in die 3 uur heb ik me goed vermaakt in het zonnetje op de tribune.

Met m’n onderzoek ben ik afgelopen week niet heel erg opgeschoten (ziek thuis), maar het vordert gestaag. Ondertussen moet ik sowieso wachten met meetsessies inplannen totdat de ethische commissie van de universiteit de verlopen vergunning van Rodger zijn lab verlengt. Maar tot die tijd nog genoeg te doen, ik verveel me zeker niet.
Naast m’n onderzoek lees ik per week nog 4-6 wetenschappelijke artikelen voor 2 journal clubs en het vak ‘Locomotion Energetics and Biomechanics’, voor wie zich afvraagt waar dat nou allemaal over gaat: dit filmpje gaat er kort op in: (dit filmpje). (Jan, je bent niet de enige!).

Verder doe ik stiekem af en toe stiekem een hardloopwedstrijdje, maar heb nu al weer een tijdje weinig gedaan (ziek thuis). Aangezien het ondertussen november is zal ik binnenkort ook wat krachttraining gaan doen.

Nou dat was het wel weer even voor nu. Hier nog wat foto’s van het tochtje dat ik vanmiddag heb gemaakt (Foto's). En voor de reageerders: leuk die reacties! En voor de niet-reageerders: he joh, plaats ook eens een reactie!

O nou ben ik helemaal vergeten over Halloween te vertellen… nou daar had je bij moeten zijn (ik had m’n camera vergeten (lijk m’n moeder wel)).

Korte update

2009-10-30T05:34:00.000+01:00

Zo. De hoogste tijd om weer eens wat van me te laten horen! Genoeg meegemaakt de afgelopen weken, maar niet veel tijd over om echt eens uitgebreid een verhaal te typen. Dat ga ik nu ook niet doen, ik heb bedacht dat ik voortaan maar vaker wat korte dingetjes te vertellen, dan een week op te sparen tot het weekend en dan in het weekend geen gelegenheid hebben om dat allemaal uit te typen, en op de daaropvolgende doordeweekse avonden ook niet.
Voor wie niet kan wachten op mijn blog: ik schrijf iedere dag wel 1 of 2 zinnetjes op twitter (twitter)
en stiekem zet ik ook wel eens wat foto’s op m’n fotosite (Foto's).

Op deze avond heb ik ook niet heel veel tijd over (na het kijken van de Keuringsdienst van Waarde over IJzer). Maar nog wel een kwartiertje voordat ik me richting mijn bed ga begeven.
Nadat eerdere pilotmetingen niet helemaal opleverde wat we gehoopt hadden (we hadden op basis van de literatuur een groter verschil tussen hardlopen en wandelen verwacht op een bepaald gebied) zou het ook minder interessant zijn om dit (kleinere) verschil te verklaren. Daarom over verschillende richtingen gedacht zonder veel resultaat. Maar deze week had Rodger genoeg tijd om 4 keer een sessie van 1-2 uur te doen als proefpersoon, zodat we ondertussen over een heel grote dataset beschikken, waarmee we binnen korte tijd de juiste richting kunnen kiezen (als het een beetje mee zit).
Afgelopen week viel er ruim een voet sneeuw, maar komende week wordt het wel weer ruim 15 graden. De ene week train ik regelmatig in het sportcentrum (roeien, crosstrainer, ergometerfiets, zwemmen, lopende band, indoorbaantje (of thuis een circuitje)), dan weer veel baantrainingen, met in het weekend intervallen op een trail of een wedstrijdje (5km of 5 mijl). Ik heb al veel aan uithoudingsvermogen gewonnen en m’n snelheid en anaerobe capaciteit enigszins verwaarloosd, maar het wedstrijdseizoen is nog ver.

Nou hier hou ik het maar even bij voor nu. Zaterdag is Halloween, en over 3 weken komen Maarten en m’n moeder op bezoek!

Sneeuw!

2009-10-09T04:44:00.001+02:00

Het is niet de eerste keer dat het weer aan bod komt in mijn verhalen en het zal ook wel niet de laatste keer zijn…
Op woensdagmiddag in m’n korte broek getraind (op de baan ook een man zonder shirtje), donderdagmiddag zag ik de eerste sneeuw van het jaar vallen! Ik had al wel wat restjes zien liggen hogerop in de bergen, tijdens het hiken, maar nu zag ik het ook echt sneeuwen. Het bleef overigens niet liggen. Met zulke extreme omslagen is het noodzaak de voorspellingen goed in de gaten te houden om te voorkomen dat je in je korte broek in dit soort weer terecht komt.

Het goede nieuws is dat ik m’n eerste dataset verzameld heb. Proefpersoon nr. 1 (aangeduid met de initialen WH) vertoonde inderdaad de trends die we hopen te vinden, maar het is nog wat lastig grafieken te tekenen met slechts deze metingen. Ik had gehoopt dit nieuws afgelopen maandag al te kunnen melden, maar iets in het eten gooide roet in het eten!
Zaterdagmiddag/avond was er bij Rodger thuis een hike/eet/kampvuur-feestje voor alle betrokken medewerkers en (PhD)-studenten. Er waren ruim 20 mensen en ik heb er velen beter leren kennen en het was wat dat betreft ook zeker geslaagd. Wat er minder geslaagd was, werd mij maandagochtend duidelijk. De student zou me assisteren met de metingen mailde dat hij ziek thuis was. Misselijk wakker geworden en in de badkamer geëindigd. Vervolgens bleken degenen die me eventueel ook zouden kunnen helpen ook ziek. Ook Rodger had zich ziek gemeld, Jason en Helen waren er wel maar gingen na een halve dag ook ziek naar huis. Op een gegeven moment wist ik van 12 mensen die geweest waren of ze wel of niet ziek waren… 10 ziek, 2 niet. Ondertussen begon ik ook wat buikpijn te krijgen, maar dat zou achteraf best wel eens psychosomatisch geweest kunnen zijn, want ondertussen zijn de zieken na 2 dagen overgeven en koorts weer allemaal opgeknapt en ik heb verder nergens last van gehad. Ik behoorde tot de “Lucky few” (25%). Een doeltreffende manier om een hele vakgroep enkele dagen plat te leggen, met zieke docenten, studentassistenten, practicumbegeleiders…

Verder heb ik dit weekend veel artikelen gelezen voor het vak van Rodger, dat uiteindelijk een week is doorgeschoven. Iedere week lezen alle studenten (12) een ander artikel rondom een bepaald thema, 1 student leest alle artikelen en leidt de discussie. Deze week was ik dat dus, de artikelen heb ik allemaal gelezen, het discussie leiden volgt nog…

Nou dat was het wel weer denk ik… o ja, ik probeer al een paar dagen m’n twitterpagina bij te houden en dat lukt aardig tot nu toe, dus als je live wilt volgen: (twitter).

Little Matterhorn

2009-09-30T06:38:00.003+02:00

Afgelopen week begon koud (6 graden Celcius en regen, plus een flinke windchill factor, of eigenlijk min een flinke windchill factor), maar enkele dagen later was het al weer helemaal top, met bijvoorbeeld zaterdagavond om half negen nog 25 graden Celcius. Warm en koud kunnen elkaar in rap tempo opvolgen, hier, en het zal niet meer lang duren voordat het ’s nachts vriest en overdag nog ruim over de 20 graden gaat. Zolang dat laatste het geval is hoor je mij niet klagen!

Naast dat ik door de weeks hard aan mijn project werk en daarnaast ook nog veel wil opsteken op andere manieren (lessen, presentaties en artikelen), heb ik af en toe wel eens wat vrije tijd in het weekend (wat niet wil zeggen dat het project makkelijk is, of sterker nog dat ik slim zou zijn). Afgelopen zaterdag ben ik met de CU Hiking Club (link) op een hike geweest richting “Little Matterhorn” in Rocky Mountain National Park (Google Maps).

Dat was toch weer net even anders dan wat ik gewend was van mijn avonturen met Joost, Jan, Arne, Rory, Richard en Teun in Oostenrijk en Italië. Het ging behoorlijk stijl omhoog en eindigde in een klauterpartij. De weg naar beneden was behoorlijk vervelend voor m’n bovenbenen, maar na 2 dagen spierpijn zijn ze weer hersteld. In totaal maar 600 meter gestegen, maar dan wel van 2800 naar 3400, zo hoog ben ik nog niet eerder in de bergen geweest.
Halverwege de terug weg nog gepauzeerd voor Beer & Brats (het was namelijk een oktoberfest-hike), in combinatie met de chocola op de top: wat een lekkernijen! Maar goed de toch was zeker de moeite waard (Foto's) en ook weer nieuwe mensen leren kennen!

Het is ondertussen al bedtijd geweest, dus ik hou het verder kort…
Het project gaat de goede kant op, donderdag ben ik zelf mijn eerste proefpersoon. Trainen gaat ook lekker. Vandaag mijn eerste “maandagavondtraining” gedaan met 600, 500, 3x150, 400 meter lekker hard, rest van de week weer extensieve tempotjes!

Goed nieuws van het thuisfront: er zijn 3 tickets geboekt. Linda komt met Kerst en Oud&Nieuw, Maarten en m’n moeder met Thanksgiving!

Koud!

2009-09-23T03:42:00.003+02:00

Zondagochtend was het nog 28 graden Celcius (ja, dat laatste moet ik wel bij zeggen), maandagochtend 6, en het regende! Raar!

Beetje pielen met html en het is toch gelukt om de links in de tekst op te nemen...

Nou dat was het wel weer, ik ga maar eens een stamppot maken!

Voor je het weet ben je een maand verder

2009-09-21T06:12:00.005+02:00

Ondertussen begin ik behoorlijk op te gaan in mijn leventje hier, vandaar dat ik al een tijdje geen update heb gegeven op dit blog. Als je het te lang vind duren, moet je me gewoon een mailtje sturen, die beantwoord ik doorgaans wat sneller...
Ik ben hier nu net langer dan een maand en heb het goed naar m’n zin.

Er zit aardig wat schot in het project en ik ben benieuwd naar de uitkomsten ervan. Het is best wel een fundamenteel onderzoek en voor atleten die ik gezegd heb dat ik naar de USA ging om een afstudeer onderzoek te doen naar hardlopen, zal de praktische betekenis en toepassing ervan misschien tegenvallen, voor mij als bewegingswetenschapper is het zeker wel interessant en uitdagend. Ik zie het zeker wel zitten om “lomotionist” te worden en zoveel mogelijk te weten komen over hoe mensen zich voortbewegen, met een accent op hardlopen, en natuurlijk niet alleen omdat daar nog zo veel onbekend is.
Het vak van Rodger dat ik volg en de Journal Clubs die ik bijwoon, zijn hierbij zeker ook een goede aanvulling op mijn ontwikkeling als bewegingswetenschapper. Wat dat betreft dus zeker een goede beslissing om naar Boulder te gaan.

Naast de studie is er ook genoeg te doen. Vorig weekend was een picknick met CU International, daarna een tochtje door de stad gemaakt. De volgende dag ben ik naar Nederland geweest, dit plaatsje ligt een stuk hoger in de bergen op ongeveer een half uur met de bus (Foto's). M’n fiets meegenomen en aan het eind van de dag weer naar beneden gefietst. Het eerste stuk ging lekker, maar toen werd het me te stijl. Met het avontuur van 10 jaar terug in Limburg in m’n achterhoofd (en op m’n rechteronderbeen) ben ik af en toe maar afgestapt, en dat was maar goed ook, want hier was er naast de weg geen muur, maar alleen een vangrail en daarachter een mooi uitzicht over de omgeving, zeg maar.
Dit weekend ben ik op zaterdag naar Denver geweest om een triatlon bij te wonen (Foto's). En voor en na die tijd de stad te verkennen. Zeer geslaagd en weer lekker bijgebruind. Zondagochtend was de Boulder Marathon. In Noord-Boulder, daar was ik nog niet eerder geweest dus ook daar even (rond)gekeken (Foto's).

Verder natuurlijk lekker aan het trainen. Gaat allemaal soepel. Afgelopen week langs geweest bij de Sprintcoach van CU Track&Field en hij zou kijken wat er mogelijk was (anderhalve week eerder had ik hem ook gesproken, maar nu kon hij dingen noteren en kon ik mijn bedoelingen beter duidelijk maken...). Zou mooi zijn als ik bijvoorbeeld 1 keer in de maand met een 400 meter training mee kan doen en 1 keer per maand snelle tempo’s met de mila’s ofzo…
Maar ondertussen is het half september, moet de rustmaand in NL nog beginnen, doen de T&F teams hier het rustig aan, maar heb ik al 3 weken hoogtestage te pakken!

Ik zou zeggen: geniet van de kermis (zonde dat ik dat moet missen, trouwens)!

Lang weekend

2009-09-08T05:44:00.004+02:00

Aan het eind van dit lange weekend (maandag 7 september = Labor Day) kan ik weer even terug kijken op de week die achter me ligt.
Weer veel gedaan, nieuwe mensen ontmoet, anderen beter leren kennen, lekker bezig geweest op het lab, Linda haar verjaardag gevierd, naar Denver geweest…
Voor wat betreft m’n onderzoek: na het literatuur onderzoek van vorige week had ik maandag een heel goed idee voor een onderzoek, maar wist al dat het met de apparatuur hier niet uitvoerbaar zou zijn. Wel uitvoerbare varianten zouden waarschijnlijk weinig opleveren. Na een volgende brainstormsessie kwamen we op een onderwerp dat goed uitvoerbaar is, aansluit op het gebied van expertise van Rodger en in verschillende scenario’s waarschijnlijk sowieso iets interessants oplevert. Dus dat gaat hem waarschijnlijk worden.
Daarnaast volg ik het vak Locomotion Energetics and Biomechanics van Rodger (voor de bewegingswetenschappers onder jullie: vergelijkbaar met Applications of neuromusculoskeletal models van Maarten en Knoek, maar dan zonder het matlab gedeelte) en assisteer ik regelmatig bij proefmetingen van Chris. Dus ik vermaak me goed en word onderhand een behoorlijke ‘locomotion specialist’.
Woensdagavond was er een receptie met pizza van de studierichting voor alle medewerkers en PhD studenten (promovendi) ergens in Noord Boulder in de Foothills en ik kon gelukkig met Chris meerijden want het was wel een flink stuk fietsen geweest. Weer wat nieuwe gezichten gezien en nog een beetje gefrisbeed, dat kunnen ze daar gemiddeld toch beter dan hier! Vrijdag na de borrel van CU Internationals nog ergens een burger gaan eten met een aantal, zaterdag met Jie (m’n Chinese huisgenoot) en 2 Chinese vrienden van hem naar een festival in Denver geweest (A taste of Colorado) dus ik begin een aardige kennissenkring op te bouwen hier.

Trainen gaat ook lekker. Nergens last van en kan steeds beter met de lagere zuurstofspanning omgaan. Heb dinsdag met een 5km loopster getraind en omdat ik extensieve tempo’s doe konden we elkaar goed bijhouden. Donderdag op een andere baan geweest, dichterbij huis. Daar was de fanfare van de high school aan het oefenen en dat was zeker leuk om een keer te zien, dat is wat anders dan wat we altijd horen van Da Capo op de baan in Lisse! Met enige flexibiliteit van mijn kant kon ik ook mijn programma afwerken zonder in de weg te lopen. Zaterdag een trial uitgeprobeerd, die wel heel erg omhoog ging. In combinatie met regen en een A4-tje met de opmerking dat er vorige week nog beren gezien waren, korte ik mijn training wat in en vond later nog een geschikt stuk voor wat korte intervallen, al met al toch lekker getraind. Zondag een ander stuk van mijn favoriete trial gedaan en dat beviel wederom heel goed. Alleen ben ik een aantal keer gestoken; in dit geval door het soort insect, waarvan ik altijd behoorlijke reactie krijg. Ik begon al bijna op de klokkenluider van de Notre Dame te lijken, maar met een zak ijs wist ik te voorkomen dat ik m’n shirt niet meer aan kreeg (foto’s op aanvraag). Vanochtend gekeken bij de CU Kickoff Classic 5k. In contact gekomen met de sprinttrainer, die de spreekwoordelijke deur nog even op een kiertje liet en me vroeg eens langs te komen op het CU Athletics kantoor. De regels van de NCAA (Amerikaanse Studenten Atletiek Associatie) schijnen nog al streng te zijn, eens kijken of 1 keer per week onder “occasionally” valt…
Rodger liep een tijd van net boven de 21 minuten en na afloop hebben we samen nog een praatje gemaakt met Jenny Barringer (5e op WK op 3000m steeple, student vd CU), die daar hielp bij de kinderinschrijvingen.
Het evenement van de week was natuurlijk de verjaardag van Linda, waar ik mede dankzij goed camerawerk van Erika een aantal van jullie nog getroffen heb. Het was zo wel gezellig, maar ondanks dat en dat ik het hier uitstekend naar m’n zin heb, baal je dan toch dat je niet thuis bent.
Tja, wat is er verder nog te vermelden (heel veel, maar dan blijf ik bezig)… zaterdagavond nog 2 uur zitten praten met Jie over verschillen tussen China, de USA en Europa, best interessant! Verder heb ik onder het kopje ‘Waar is wat?’ bij de links nog een kaartje gemaakt waarop wat dingen in de buurt staan aangegeven. Ook is daar een link naar wat foto’s te vinden (al hoewel ik niet weet of dat nou zo een goed idee is, aangezien Erik mijn blog ook blijkt te lezen…)… Als ik er aan denk zal ik mijn twitter een restart poging geven (het nog bepaald niet in mijn systeem…).

Nou dat was het wel weer!

De eerste echte week…

2009-08-31T06:22:00.002+02:00

De eerste volle week zit er op. Vanaf maandagochtend ben ik iedere dag op het lab geweest en heb dus de eerste echte werkweek achter de rug…

Voor ik verder ga… nog bedankt voor de reacties om mijn eerste bericht. En wat ik in dat verhaal had verzuimd: nog bedankt voor alle leuke verhaaltjes (in het boekje, op kaartjes of per mail)!
En voor ik het weer vergeet: Eekhoorns! Dat was dus zo een beetje het eerste wat me hier opviel. In iedere boom zit er wel een volgens mij! De eerste ochtend keek er behoorlijk van op, maar nu heb ik er al zoveel gezien…
En waar ik vorige keer niet specifiek genoeg was met “anderszins sportende mensen”, wil ik er nu toch meer op in gaan. Naast de genoemde hardlopers en racefietsers, tref je hier heel veel skateboarders en… frisbees! Op ieder grasveldje op en rond de campus zie ik ze vliegen! Frisbees dus. Boulder blijkt dan ook de thuisbasis te zijn van de UPA (Ultimate Players Association). In de winkels al diverse soorten gezien (zowel voor Ultimate als voor Discgolf (very long distance!!), dus als er iemand even een lijstje kan maken welke kleuren iedereen bij De Spartaan heeft, koop ik de ontbrekende (vanaf 6 dollar!).

Maar terug naar de meest gestelde vraag van de week… Hoe zijn de huisgenoten? Nou, dat valt geheel niet tegen. Bij aankomst bood Jie (de Chinees) meteen de helft van zijn portie rijst aan en hij was verder ook heel hulpvaardig. Het duurde even voor dat ik Nacho (de Mexicaan) sprak, we troffen elkaar telkens net niet, maar de laatste dagen heb ik juist Jie niet meer gezien en kom ik Nacho steeds tegen. Af en toe leven we dus flink langs elkaar heen, maar dat is ook wel weer handig (geen rijen bij de badkamer enz.). Iedereen kookt en eet ook op andere tijden, dus ik heb nog geen Mexicaans gegeten en maar 1 keer Chinees. Het zijn in ieder geval aardige jongens, daarmee ga ik het zeker wel uithouden dit half jaar.

En dan de vraag die daar dan meestal op volgt: hoe gaat het met het onderzoek? Nou ook goed! Afgelopen weken heb ik voornamelijk artikelen gelezen en samengevat. Ik denk dat ik nu wel aardig op de hoogte ben van wat er allemaal gedaan is op het gebied van de kinematica en kinetica van hardlopen (voor de niet bewegingswetenschappers: de bewegingspatronen en het krachtenspel van hardlopen). Nu is het zaak helder te krijgen wat ik kan gaan doen en hoe.

En ben je al weer aan het trainen? Jazeker! Woensdag heb ik voor het eerst weer hardgelopen. Ik begon op een trail aan de andere kant van de grote weg, dat ging best lekker eerst, maar algauw ging het toch aardig omhoog. En nu moest ik dus al wennen aan lopen op hoogte, dit keer ook nog aan lopen omhoog (en even later weer naar beneden natuurlijk). Maar buiten dat viel het geheel niet tegen (m.a.w. m’n achillespezen zijn weer helemaal hersteld). Vrijdag heb ik mijn eerste baantraining hier gedaan (degenen die ook uit eigen initiatief wel eens op dit blog kijken hadden dat al kunnen lezen (degenen die het willen teruglezen: Tussendoortje ). Die baantraining was helemaal genieten! Nadat ik gisteren bij de Boulder Running Company een plattegrondje met ‘running trails’ gescoord had, kon ik vanmorgen ook mooi op een onverhard pad trainen, zonder dat dat binnen 400 meter begon te stijgen. Ik koos voor de South Boulder Creek Trial, voor locale begrippen vrij vlak, en nu ik erover nadenk… ook voor waterleidingduinen begrippen. Via mapmyrun.com had ik al gezien dat ik daar goed m’n 1000-tjes kon doen (Mapmyrun-route). Het was behoorlijk pittig, nee dan gingen die 200-tjes van vrijdag me beter af…

En mis je ons al een beetje? Ook dat, maar gelukkig heb ik zowel thuis als op het lab een snelle internetverbinding dus kan ik mailen, skypen en reacties op m’n blog nalezen…

Morgen bedenk ik me vast weer wat ik nog meer had willen schrijven, maar voor nu houd ik er even mee op. Ik heb gisteren een camera gekocht dus als ik deze week wat tijd over heb zal ik proberen wat plaatjes te publiceren ergens…

Tot de volgende keer!

Tussendoortje

2009-08-28T21:31:00.002+02:00

Later dit weekend vast wel een uitgebreider verslag van mijn belevenissen, maar dit moest ik al vast even kwijt. Na m'n eerste training woensdag (interval van huis uit, op een trial), vandaag m'n eerste baan training. En het was genieten! Mooi baantje en overdag vrij toegankelijk. Dus omgekleed in het sportcentrum (recht tegenover het onderzoekslab) 5 minuutjes inlopen naar de baan, daar trainen! Teruggewandeld (omhoog) en douchen in het sportcentrum. Waar ze ook nog een een indoorbaantje blijken te hebben! Behoorlijk vierkant en een rondje van 160 meter, maar toch... ik zit een stuk minder in over de winter!

Indrukken

2009-08-23T06:09:00.000+02:00

Binnen 1 dag was het beeld dat ik van de USA had helemaal om, en ondertussen nog drie keer doorgedraaid. Op het moment zit ik in een parkje in Boulder, in de schaduw van een boom mijn bevindingen van afgelopen dagen neer te typen. Ik kan me moeilijk voorstellen dat ik hier pas minder dan 3 dagen ben. Ik heb al zoveel dingen meegemaakt en mensen ontmoet… ik weet echt niet wat wel en wat niet hier neer te typen. Laat ik het maar gewoon van dag tot dag bekijken.
Na het uitzwaaien, wat wel even pittig was, net als het gedag zeggen van anderen eerder, soepeltjes naar Londen gevlogen. De vlucht van Londen naar Boulder was lang, maar ik wist me aardig te vermaken, met artikelen, films, muziek, een luister-cd over de moderne geschiedenis van de USA, boeken en tijdschriften. Maar toen we om 18.30 lokale tijd landden, had ik het wel een beetje gehad, het was immers al half 3 in NL. Alle controles verliepen ook soepeltjes (gaat dat het woord van dit verslag worden?) en toen ik door de schuifdeuren liep stond Rodger me al op te wachten en we herkenden elkaar zelfs zonder bordje. We reden naar Boulder en het was genieten van de zon die tussen wat wolken achter de Rocky Mountains wegzakte.
Donderdag was ik vroeg op en ben een rondje gaan lopen. Aan het eind van de ochtend naar het Lab gegaan waar ik Chris en Jason trof, 2 PhD studenten van Rodger. Aardige jongens van 28 jaar oud. Met Rodger gingen we vervolgens met z’n vieren lunchen en hebben daarna in de schaduw op het gras van gedachten gewisseld over het onderzoek. Daarna ingecheckt op de universiteit, na de TU en de VU, dit keer de CU en geprobeerd een fiets te regelen. Het was overal behoorlijk druk met studenten, aangezien hun programma maandag begint. Daarom kon ik ook pas vrijdag over een fiets beschikken. Aan het eind van de middag nog even terug naar het Lab waar Chris en Jason wat metingen deden. Chris als proefpersoon wilde tijdens het hardlopen wel wat muziek. Of ik rap of hiphop luisterde… niet echt maar jij moet rennen dus ga vooral je gang… vervolgens kiest hij toch voor het mapje ‘rock’ in z’n collectie, waarna nummers van Rage Against The Machine, Nirvana, Foo Fighters en Tool voorbij komen. Goeie match dus!

’s Avonds was er een avondinstuifje van de Boulder Road Runners, waar Rodger een mijl liep. De 800 werd gewonnen in een tijd onder de 2 minuten. Het bleek een Brit te zijn die in Denver traint. Hij gaf me de tip bij de Boulder Running Company (de plaatselijke InterSport van Gerven-de Jong Noordwijkerhout, zeg maar) langs te gaan voor informatie over trainingsgroepen (wat ik nog niet gedaan heb). Na de wedstrijd boodschappen gedaan in een megasupermarkt, met echt bijna alles wat ik NL zoal eet en nog veel meer.

Vrijdagochtend begon met een circuittraining, aangezien ik nog altijd rond 22 uur heel moe word en om 6 uur op sta. Daarna m’n fiets geregeld. Vervolgens op en neer over de campus op zoek naar WiFi en een telefoon, nodig om een kamer te kunnen regelen. Uiteindelijk wel een openbare computer met internet gevonden. Mailtjes gestuurd naar mensen die op de lokale marktplaatssite een kamer aanboden, een enkele gebeld. ’s Middags Boulder door gefietst langs een aantal grote studentenappartementencomplexen (wauw, wat een lang woord), maar het viel tegen, of oud, of vol, of duur, of de vraag of ik alles vooraf kon betalen aangezien ik geen social security number en referenties over mijn huur verleden heb. Daar werd ik niet blij van.
Wel blij werd ik van de BBQ van CU Internationals, een organisatie voor en door internationale studenten die van alles organiseert. Onder het genot van broodjes vegetarische hamburger, druiven en veel water, diverse mensen leren kennen. Geen Nederlander getroffen wel veel Duitsers en Scandinaviërs. Binnenkort ga ik met een aantal mountainbiken en een keer naar een top van bijna 5000 meter, maar eerst nog even acclimatiseren mbt de stap van 0 naar 1500 meter. Morgen organiseert CU Internationals een hike, die zal niet zo hoog gaan, maar ik denk dat ik wel mee ga. Het zal wel pittig zijn, met die 32 graden van dit weekend!

Zaterdagochtend heb ik eerst maar eens een cell phone aangeschaft, zo als ze een mobieltje hier noemen. Daarmee kon ik afspraken maken voor bezichtingen van kamers. En ik had dan ook een nummer om in m’n mailtjes te zetten, wanneer ik alleen per mail kon reageren. M’n zoekcriteria had ik ondertussen gewijzigd, in wat gesprekken tijdens de BBQ kwam ik er namelijk achter dat het misschien toch leuker zou zijn om geen single apartment te nemen, maar een grote kamer in een 3 slaapkamerappartement, omdat je anders zo in je eentje zit… De eerste optie was in South Boulder, en ik had er nog wat bijgezocht in de buurt die ik kon bellen. De tweede kon pas 2 uur later, tussendoor nog geprobeerd een ander te bereiken maar dat lukte niet. Dus kon ik mooi in een parkje dit verhaal schrijven.

[Nu ik dit schrijf is het weer een aantal uur later]. Beide kamers vielen me toch wat tegen en terug op m’n hostelkamer weer veel mailtjes gestuurd en mensen gebeld. Zo kon het dat ik uiteindelijk toch een geschikte kamer vond. Morgen verhuis ik naar een drie slaapkamer appartement met een Chinese en een Mexicaanse student, alle twee van rond mijn leeftijd. Ik heb de jongens zelf niet gesproken, maar wel de familie die het beheert (en er boven woont). Na alles wat ik gezien had was dit ineens wel mooi en ruim en schoon en niet oud. Dus dat zag ik wel zitten.

Nou tot zover mijn verhaal… nu ben ik nog vergeten te vertellen dat ik vanochtend ook nog even langs de atletiekbaan ben gereden, daar was een high school team aan het trainen. Meetrainen zagen ze niet helemaal zitten geloof ik, maar ik was welkom op de baan en ben gewaarschuwd voor de trainingstijden van het footballteam op het middenveld. Wie weet kan ik op den duur toch infiltreren. Rodger zou trouwens ook nog een kennis met connecties bellen, dus dat gaat goed komen. Het was de laatste anderhalve dag een beetje stressen om een kamer te vinden, maar nu dat gelukt is, staat er niets mee in de weg!
Nu weten jullie nog steeds niet waarom mijn beeld van de USA is omgeslagen… het is denk ik vooral de sfeer die hier hangt. Iedereen groet elkaar en is behulpzaam. Er is me veel opgevallen, deels verwacht deel onverwacht… Bijna iedereen heeft een hond, er wordt veel gefietst, ik kom voordurend hardlopende, racefietsende of anderszins sportende mensen tegen, maar dan ook echt voordurend, ik heb nog geen McDonalds of BurgerKing gezien, wel om de drie blokken een Starbucks…, vervelend veel studenten lopen in een CU shirt (ik zal er zelf vast nog wel eentje kopen, of een sweater als het koud wordt), het is niet alleen warm, maar de lucht is ook droog, zodat ik vele liters water wegwerk, je wordt hier al vroeg moe en vroeg wakker (of zou dat aan mij liggen?), en dan nog al die dingen waarvan ik dacht dat moet ik opschrijven, maar wat ik ondertussen vergeten ben.

Sorry dat het zo een lang verhaal is geworden… maar als het goed is lezen jullie het sneller dan dat ik het schreef en anders: jullie hebben nog een half jaar voordat ik jullie kom overhoren!

Groeten,

Woulter (en dat is geen typefout, maar een Nienki variant zeg maar)

Moe

2009-08-20T05:08:00.001+02:00

Tien uur in een vliegtuig is best lang! Maar ik heb me wel vermaakt. Ook de gevreesde immigrations controles vielen mee en dus ben ik er nu dan echt. En ik blijf hier nog een tijdje ook!
Rodger bracht me van het vliegtuig naar het Hostel, waar ik net ingecheckt heb. Het is nu 9 pm locale tijd. Dus 5 uur ’s ochtends bij jullie. Wat dan weer betekent dat ik al 22,5 uur wakker ben. Vandaar dat ik m’n ogen nauwelijks open kan houden.

Het was een mooie lange dag, maar de aanblik van de zon die achter de Rocky’s wegzakt was het zeker waard, maar nu ga ik slapen!

Onderweg!

2009-08-19T15:53:00.002+02:00

Vanochtend om half 8 vertrokken naar Schiphol. Uitgezwaaid door Linda, m'n ouders, Joost, Henny en Erika met Lindy!
De vlucht naar Londen ging soepel, we gingen over Lisse dus heb nog even naar het huis gezwaaid. Zo dadelijk ga ik naar de gate voor de lange vlucht richting Denver. Daar haalt Rodger me op en rijdt me naar het hostel in Boulder. Ik ben benieuwd!

Nog 3 nachtjes slapen

2009-08-16T11:19:00.002+02:00

Gisteravond kwamen er gezellig wat vrienden langs. Leuke spelletjes voor veel spelers gedaan. Benieuwd of ik in Boulder nog spelletjesfanaten zal treffen...
En dan was het verder vooral even afscheid nemen, gisteren en afgelopen week, sommigen kom ik misschien een dezer dagen nog tegen, maar anderen zie ik een half jaar niet meer, omdat ze nu op vakantie zijn. Maar goed die 23 weken gaan voor mij vast snel voorbij.

Nu nog even de laatste dingen regelen... wat dingen voor in NL bij mijn afwezigheid... wat dingen voor in de USA... gaat allemaal lukken.
Het wordt spannend!

Nog 1 week!

2009-08-12T17:22:00.001+02:00

Woensdag 19 augustus land ik om 18.35 uur lokale tijd op het vliegveld van Denver, Colorado. En ik heb er zin in!

Het is ondertussen ruim 5 weken geleden dat ik m’n laatste wedstrijd liep en ben sindsdien bezig geweest met revalideren. Ik heb het idee dat mijn achillespezen ondertussen helemaal hersteld zijn. Maandag een klein stukje op de lopende band gelopen en dat ging goed, het echte hardlopen bewaar ik wel tot in Colorado. Dan ga ik rustig opbouwen en aan m’n uithoudingsvermogen werken. Ik weet niet of en hoeveel tijd ik daar zal hebben om te trainen, dus dat wordt afwachten. Mijn prioriteit ligt daar in ieder geval bij mijn afstudeeronderzoek.

Ik weet ook nog niet wat de mogelijkheden zullen zijn om met bijvoorbeeld het universiteitsteam mee te trainen, maar ook als dat niet kan, zal ik me wel vermaken. Ik heb me wat verdiept in de ideeën achter de trainingen van Som en de souplessemethode/methode Verheul, dat gaat, gecombineerd met dingen die ik voor m’n opleiding heb gelezen en gezond verstand, de sleutel worden tot een verbetering van al mijn PR’s vanaf de 400 meter. Maar dan moet ik wel tijd hebben om te trainen daar…

Voor wat m’n afstudeeronderzoek weet ik nog steeds niet wat ik precies ga doen, maar m’n begeleider daar (Rodger Kram) en ik zijn alle twee enthousiast over hardlopen en het feit dat ze in Boulder een lopende band hebben die reactiekrachten kan meten, maakt de kans groot dat het interessant zal worden!

Ik heb er zin in!

NK 2009

2009-07-16T14:21:00.003+02:00

Nou ik hoef dus niet meer te proberen om voor 1 augustus fit te zijn...

NK deelnemers 800 meter heren:

Bram Som Atletico '73 1:44.80
Arnoud Okken Atletico '73 1:47.67
Youssef el Rhalfioui Phanos 1:49.06
Hugo de Haan Lycurgus 1:49.16
Bouke Onstenk Hollandia 1:49.19
Maarten van Baardwijk Nijmegen Atletiek 1:49.88
Jeffrey van der Park Hera 1:50.03
Lucien van Zandvoort Almere '81 1:50.61
Addis Riet SAV 1:50.98
Victor Bouwman Groningen Atletiek 1:51.13
Marijn van der Putten Haarlemmermeer 1:51.23
Arjan Bloem AAC '61 1:51.24
Paul Boon Hollandia 1:51.40
Jelle Harpenau Hera 1:51.89
Martijn Arnoldussen Achilles-Top 1:51.90
Ralph Uenk Climax 1:52.00
Tjerk Conijn Lycurgus 1:52.36
Boyd Declercq Almere '81 1:52.56
Tijs Groen De Liemers 1:52.60
Erwin de Jong Spark 1:52.61
Marnix Hebly Phoenix 1:52.70
Pascal Noort Leiden Atletiek 1:52.73
Stefan Wessel De Sperwers 1:53.06
Sjors Kampen Groningen Atletiek 1:53.32
Kevin Hicks AAA 1:46.90 buiten mededinging
Geert Geytenbeek Hellas 1:53.07 1e reserve
Jiri Kemper Zaanland 1:53.12 2e reserve
Dennis van Esch GAC Gemert 1:53.15 3e reserve
Gijs Groen Haag Atletiek 1:53.15 4e reserve

Wouter Hoogkamer De Spartaan 1:53.60 afgewezen

Andrew-Harris Larasen Impala 1:53.63 afgewezen
Casper Dirks Phanos 1:53.71 afgewezen
Wilfred van Holst De Gemzen 1:53.88 afgewezen
Marcel de Jong AKU 1:54.25 afgewezen
Wouter Visser PAC 1:54.28 afgewezen
Wilko Zuidema Olympus '70 1:54.97 afgewezen
Jasper Sinnema De Sprinter 1:55.12 afgewezen

Tja..., en nog wat andere zaken

2009-07-15T09:53:00.001+02:00

De paar dagen na de wedstrijd kon ik dus niet eens pijnvrij wandelen. Een bezoekje aan de fysio bracht een behoorlijke beperking aan het licht. Even kraken en het was weer soepel. De spanning was van de spieren, bleef over een stukje beschadigde achillespees. Dat was het dus. Als ik 3 weken eerder mijn enkel had laten manipuleren had ik dit seizoen heel mooi af kunnen maken. Nu bleef ik er te lang mee doorlopen en ging het dus even mis.
Op zich geneest het weefsel nog vrij snel, met behulp van de shockwave, maar het duurt sowieso wel even natuurlijk… te lang voor het mooie. Twee, drie weken geen specifieke looptraining is, denk ik, funest voor mijn vorm. Maar na anderhalve week helemaal niks doen heb ik er toch wel weer zin in. Ik ga dus nog wel wat doen komende weken. Wat conditionele circuitjes, fietsen, crosstrainer enzovoorts. Het is even aankijken hoe snel m’n pees weer helemaal wil, maar ik zorg in ieder geval dat ik op dat moment verder helemaal fit ben.

Mijn vertrek naar de USA staat gepland voor 15 augustus. Als alles mee zit (snel herstel, vorm behouden) loop ik voor die tijd misschien nog wel een of twee wedstrijdjes. En anders reis ik in ieder geval fit af naar Colorado (waar ik nog maar moet zien hoeveel tijd ik zal hebben om te trainen). Als het een beetje wil lukken wil ik daar toch ook wel wat doen. Plan is nu dat ik eind januari, wanneer ik terugkom, een super uithoudingsvermogen heb. Ik ga een beetje aan de slag met de methode verheul, de methode som, de methode boon, een achtergrond in de bewegingswetenschappen en gezond verstand.

Ik ben er nog niet helemaal uit hoe ik het thuisfront op de hoogte ga houden, maar als voorproefje heb ik me aangemeld bij twitter (zie links, links), eens kijken of dat wat is…

Boontje...

2009-07-04T13:17:00.002+02:00

400 meter: 50.41
Hazen: 500 meter in 66

Het was weer een mooi atletiekdagje in België! Ik kon met Nils meerijden en was er zodoende ruim op tijd voor de 400 meter. De organisatie had me in eerste instantie in het hoofdprogramma gezet, zodat er wat minder tijd tussen mijn 400 meter en het hazen zou zitten (2,5 om 4 uur), maar als ik naar de tijden van de rest in het hoofdprogramma keek, koos ik toch liever voor het voorprogramma. Ik startte in baan 8 en al snel kwamen er diverse lopers onderdoor. Heel even kreeg ik een gevoel vergelijkbaar met m’n race in Krommenie en kon ik mee versnellen. Maar wat zijn die bochten in Oordegem lang! En dan ook nog in baan 8! Eenmaal op het laatste rechte stuk was het verschil toch behoorlijk op gelopen en was het alsnog achter de rest aan worstelen (dat had ik ook in het hoofdprogramma kunnen doen…). Ik had na de competitie het idee dat ik het weer terug begon te krijgen en dat ik vandaag toch rond de 49.20 zou kunnen lopen. Maar niet dus. Ik ben blijkbaar toch meer een 800 meter geworden…

Als haas van de B-race was mijn opdracht 500 meter in 66 te lopen. Dit was ook voor Nils een mooi tempo om richting de limiet van 1.48.75 te gaan. Ik deed mijn ding en het liep weer lekker. Ik was echter niet heel zeker van mijn zaak omdat ik een vermoeden had dat voor een aantal lopers in deze serie 66 op 500 aan de langzame kant zou zijn. Na 500 meter maakte ik dan ook al gauw ruimte voor de rest (van de wind zouden ze op dat stuk toch weinig last hebben). Helaas voor Nils zakte het tempo toen behoorlijk in, hij schoof wat plaatsen na voren en kwam na 700 meter op kop, maar kon het de laatste 100 meter niet volhouden. Achteraf had ik gewoon alles eruit moeten gooien en volle bak door moeten lopen naar 600. Dan was ik toch minstens 4 seconden sneller uitgekomen dan gisteren…

Nils haalde het niet en ondertussen had ik door dat mijn linkerachillespees het nu echt niet meer zag zitten. Ik had het al voelen aankomen. Afgelopen winter begonnen de pijntjes, maar met mijn steunkousen en verstandige schoen en ondergrond keuze verdwenen die weer. Maar zo eind mei begon het terug te komen. Af en toe werd het wat minder, af en toe werd het wat erger, maar over het algemeen verdween het ongemakkelijke gevoel na de warming-up en had ik er de rest van de training of wedstrijd dag geen last meer van. In zo een geval is het niet slim om meerdere races op een dag te lopen, wedstrijden op 2 dagen achter elkaar te doen. Maar ik wilde gewoon niks van dit alles missen. En eigenlijk waren ook m’n wedstrijden niet de druppel. Het ging pas echt fout op de training vorige week vrijdag. Ik wilde nog wat ontspannen 200 metertjes lopen de avond voor Uden. Ik dacht dat mooi te combineren met het kijken bij de ING-estafette op de baan. Toen ik om even voor half zeven (iets later dan gepland) op de baan aan kwam wat het akelig druk. Ik was warm gefietst en het was mooi weer, dus om snel klaar te zijn, voordat het nog veel drukker zou worden, besloot ik om gelijk te beginnen met die 200 metertjes zonder verder in te lopen. FOUT! M’n bovenbeenspieren waren misschien warm van het fietsen, m’n kuitspieren waren er nog niet klaar voor. Die avond voelden m’n achillespezen niet goed, zacht gezegd. Om dan in de twee dagen erna 2 keer een 800 te lopen en een week later in twee dagen een 600, een 400 en een 550 meter, waarvan de laatste 2 op de hardste baan van de Benelux, is dan niet slim. En voordat ik nog meer domme dingen zou gaan doen (zoals hordelopen), besloot mijn linker achillespees dat het nu echt even genoeg was. Dus voorlopig even geen wedstrijden meer. Kijken hoe het loopt, over 2 weken is Heusden, over 4 het NK. Als het kan loop ik, als het niet kan, niet, ook goed! Voor mij is dit seizoen al mooi geweest. En ook gisteren was ondanks een tegenvallende 400 meter, het missen van de limiet van Nils en mijn blessure toch best een leuke dag.

Zo moet het dus niet

2009-07-03T23:05:00.001+02:00

600 meter: 1.23.27

Oei! Dat was dus niet de bedoeling. Ergens begin april zocht ik in het digitale wedstrijdboek van de atletiekunie naar een 600 voor heren, totaal onverwacht vond ik er maar liefst 3. Een was al geweest, een ander was op een dinsdag in Nijmegen, bleef over de 600 meter op 3 juli in Alkmaar. Deze schreef ik met hoofdletters in mijn agenda. De 600 meter, in 2007 liep ik 1.19.7 en sindsdien zie ik de 600 meter toch wel een beetje als mijn ding. Ik ben niet snel genoeg voor de 400 en heb wat weinig uithoudingsvermogen voor de 800, de 600 is gewoon mijn afstand.

Dacht ik.

Het liep totaal niet lekker vandaag. Ik liep geforceerd, verkrampt, te gespannen, moest iedere meter eruit persen. Ik durf best te zeggen dat ik 1.18 in m’n hoofd had. 25, 26, 27 en dan allemaal eventueel net wat tienden langzamer maximaal. Daardoor ging ik er dus veel te geforceerd in, ik moest werken om 25 laag door te komen, de 400 ging in 52 en toen was het op. De laatste 100 meter stond ik helemaal geparkeerd. De laatste 200 meter ging in 31 seconden, een eindtijd van 1.23.27 minuten. Bij de Gouden Spike kwam ik dit ongeveer door en wist toen nog een laatste 200 meter onder de 31 te lopen!
Maar goed tijdens een 800 meter voelt het heel anders, dan loop je de eerste 200 meter ontspannen en gaat dat in 26 en een beetje (eventueel eronder zoals in Nijmegen dit jaar), nu was het vanaf de start werken.
Zelf vergelijk ik het graag met Oordegem 2008. Daar liep ik eerst 50.19 op de 400 meter, en ook dat was werken, sprinten zonder echte macht. Vervolgens kwam ik bij het hazen ontspannen door in 50.89, en als ik weet zeker dat als ik het laatste rechte stuk vol had door gelopen het sneller was geweest dan 50.19 (maar ik was gevraagd om net onder de 51 te hazen dus dat deed ik).
Ook de 400 meter in Krommenie 2 weken geleden liep ik zo ontspannen. Dat is ook mijn ding, een beetje ontspannen draven in een hoog tempo. Maar vandaag lukte dat dus niet. Morgen zal het beter moet en ik weet eigenlijk bijna zeker dat dat ook gaat lukken (en zelfs vandaag liep ik de 500 nog in 66 denk ik, dus dat gaat zeker lukken, maar het zou mooi zijn voor Nils als ik hem wat langer dan dat kan doortrekken).

Ik kende de verhalen over de baan van Alkmaar en de wind, vandaag kon ik het met eigen haren voelen. Ik zag net dat het ongeveer windkracht 5 was rond 8 uur vanavond, nou dat heb ik gemerkt.

Rob Druppers Bokaal staat op de kast

2009-06-28T21:58:00.002+02:00

800 meter: 1.57.42

Bij het opstellen van m’n wedstrijdplanning had ik wat moeite met het kiezen tussen Uden en de Rob Druppers Games in Nieuwegein. In 2006 hadden Leen Born en Jurre Laven van BAT daar een mooi 800 meter veld samengesteld, met een haas en een lopersveld zodanig dat er een mooi lint zou ontstaan en eenieder een mooie tijd kon lopen. In die race verbeterde ik mijn PR van 1.56.53 naar 1.54.93 minuten. Dit jaar vond ik wel informatie over prijzengeld, maar ik kwam er niet achter of er een haas zou zijn. Ik bleef de keuze uitstellen en toen bleek dat er zeer waarschijnlijk geen haas zou zijn, bedacht ik me dat ik misschien niet hoefde te kiezen tussen Uden en Nieuwegein. In Uden kon ik voor een snelle tijd gaan en vervolgens in Nieuwegein eens mijn eindsprint trainen. Bovendien wilde ik ook eens de prikkel ondergaan van 2 dagen achter elkaar een wedstrijd lopen. Je weet maar nooit waar dat goed voor kan zijn.

Bij aankomst in Nieuwegein waren er diverse CD-junioren van De Spartaan met hun onderdelen bezig en ik hoopte dat ze tot het einde zouden blijven en mijn race konden zien. Helaas was niet iedereen er nog toen we om kwart over vijf van start gingen. Wat mij betreft ging de race niet heel hard en kon ik me energie sparen voor de laatste 200 meter. Ik heb dan ook heel laf continu op de 2e / 3e positie gelopen. De eerste ronde ging net onder de minuut en de 600 in 1.30. Vervolgens kon ik versnellen en de laatste 100 snel doorlopen. Ik won de bokaal en ook de eindsprint ging volgens plan. Vervolgens had Willem Boon nog wel een behoorlijke lijst verbeterpunten, die ik dan maar weer mee neem voor de volgende races.

Niet iedereen was er blij mee dat ik ‘even’ het prijzengeld kwam wegkapen, en op mijn beurt mocht ik blij zijn dat er niet meer betere lopers waren die het prijzengeld voor mijn neus kwamen wegkapen. Wij hebben er in ieder geval lekker van gegeten zondagavond. Vrijdag de 600 meter in Alkmaar: dat lijkt me nou echt iets voor mij!

Goede verbeteringen, maar niet sneller...

2009-06-27T02:13:00.003+02:00

800 meter: 1.53.64

Jammer dat het zo een eind rijden is, maar wat is het toch een mooi baantje daar in Uden. En dat was het wat mij betreft al lang voordat er Mondo lag. Vroegah… toen ik nog zelden onder de 50 seconden liep op de 400 meter (niet dat ik dat nu vaak doe, maar ik heb die tijd gekend…), liep ik mijn vierde, vijfde en zesde tijd ooit op de 400 allemaal in Uden. Als ik mijn uitslagen database doorkijk, komt de locatie Uden vaak voor met goede tijden. Dat kan natuurlijk ook gewoon zijn omdat er altijd een grote wedstrijd wordt gehouden en ik er dus ook jaarlijks kom, meestal midden in het hoogseizoen. Het kan echter ook zo zijn, omdat de baan daar toch wel heel lekker beschut ligt in de Kuip. Waarschijnlijk is het een combinatie van beiden, dat met het psychologische effect ervan, ervoor zorgt dat ik er goed loop.

Vandaag zou het wat mij betreft dus ook een mooie snelle race worden. Ik wilde dit keer Dennis en Gijs wel eens verslaan. Afgelopen weken kwam ik in onderlinge duels steeds dichterbij en in Leiden was ik zelfs sneller, al liepen zij in een andere serie. Ik wilde me achter Gijs nestelen, maar ja, tussen wat ik wil en wat er gebeurt, zit nog wel eens een verschil. Bij het naar binnen gaan kon ik zonder veel geduw, getrek en moeten inhouden, invoegen (goede verbetering), maar wel iets verder naar achter dan gepland. Zo liep ik de eerste ronde lekker mee aan de binnenkant dit keer (goede verbetering). Ik kwam nu wat langzamer door dan in Leiden (goede verbetering) maar dit keer weer net iets te langzaam (56 laag ongeveer). Van 400 naar 600 kon ik een enkele plaats naar voren schuiven (goede verbetering). De laatste 200 meter had ik ook weer macht voor een goede eindsprint (goede verbetering). Het was een mooie laatste 100 meter met Dennis, Gijs, Jiri en Boyd. Uiteindelijk was Dennis (vandaag) de snelste. De eerste 5:

Dennis van Esch 1.53.15
Gijs Groen 1.53.52
Jiri Kemper 1.53.64
Wouter Hoogkamer 1.53.64
Boyd Declerq 1.54.25

Dus ondanks alle verbeteringen ten opzichte van eerdere races dit seizoen, toch net langzamer dan de 1.53.60 van Leiden. Toch ben ik zeker wel tevreden met de race van vandaag. Een leuk onderdeel die 800 meter! Het zou mooi zijn als ik in de volgende race in 55 rond doorkom, eens kijken waar ik dan op uit kan komen.

Helaas, helaas

2009-06-21T23:08:00.005+02:00

800 meter: 1.55.52

400 meter: 50.06

4x400 meter: 3.28.67 (<<50)

Zo dat was weer eens zo een dag. Competitie zoals competitie bedoeld is. Al eindigde het net even anders dan we gehoopt hadden natuurlijk. Na enkele jaren spartelen is het dan toch gebeurd. De Spartaanheren zijn gedegradeerd naar de 2^e divisie. In 2007 wisten we met een nipte 7^e plaats de degradatiewedstrijd te ontlopen, in 2008 wisten we in juni op het randje directe degradatie te ontlopen door elfde te worden, om vervolgens in september net op de vijfde en dus veilige positie te eindigen. In 2009 gebeurde het dan toch, we werden vandaag 12^e en degradatie is een feit.

Maar (voorlopig) even genoeg over het teamresultaat, voordat ik echt melancholisch word…, eerst maar eens mijn eigen prestaties tegen het licht houden. Op de 800 meter ontbraken een aantal verwachtte tegenstanders als Ralph, Jorian en Jelle. Ook Alwin was er niet om in de eerste serie alvast een snelle tijd neer te zetten. Eigenlijk moest ik gewoon tweede worden achter Hugo dus. We begonnen langzaam en bij het naar binnen gaan hield iedereen nog even extra in om niet op kop te komen. Uiteindelijk nam Hugo de kop, maar hij liep niet heel hard. Ik kwam rond de 59 seconden door en het ging nog aardig. Na 500 meter voelden m’n bovenbenen toch wat zwaar en dat terwijl we helemaal niet hard gingen. Na 580 meter voelde ik dat ik de eerste drie lopers moest laten gaan. Zo een 100 meter verder had ik mezelf hervonden en had toen het gevoel dat ik toch nog tweede kon worden. Weer 40 meter verder had ik door dat er niet meer in zat dan de derde plaats. Mijn tijd van 1.55.52 minuten zegt me niet zo veel. Wel viel het me tegen hoe m’n benen voelden in verhouding met het tempo dat we aanvankelijk liepen.

Anderhalf uur later stond er al weer een 400 meter op het programma. Caroline paste een creatieve massage toe om zowel afvalstoffen te verwijderen als de goede spanning te behouden. Toen ik van de tafel afstapte had ik het gevoel dat dat wel gelukt was. En toen was het dus tijd voor de 400 meter. Wat ging dat lekker. Ik had het gevoel terug dat ik twee jaar niet gehad heb! Na een ontspannen start waarbij Jurian ter Laare al snel onderdoor kwam, kon ik versnellen. Ik liep op het eerste rechte stuk naar hem toe, de (buiten)bocht met hem mee en het laatste rechte stuk van hem weg. Ook het verschil waarmee Johan Polman van me won, werd gemaakt in de eerste meters en nam daarna heel langzaam af (voor mijn gevoel).

Vervolgens volgde een spannende middag. Aanvankelijk bouwden we een grote voorsprong op ten opzichte van Ciko’66. Aan het eind van de middag kwamen ze terug. Voor de 4x400 meter stonden we gelijk, dus het idee was simpel. De 4x400 winnen van Ciko. Vorige keer waren we sneller en wij waren minstens net zo goed, zonder Arne en Joost, maar met Vincent S en Jonathan. En wat een mooi onderdeel is dat toch die 4x400 meter.

Dit schoot er zo ongeveer allemaal door m’n hoofd die krappe drie en een halve minuut…

Ok, Jonathan, je kunt het… …nu kan ik m’n tight wel alvast uitdoen… …Oei, dat gat is nog best groot, kom op Jonathan… …Oei, dat gat is nog wel heel groot…. … shit, zij wisselen nu al… … en wij nu pas… de klok gaat al naar 54… kom aan Vinnie…. … schut er eens een 50er uit…. Ok, kom op, maak dat gat kleiner, kom aan… trek hem door, Vinnie…. … Ok, Blit nu jij… … lopen nu… ja je kan er heen… dit is hun minste loper… kom op Blit… ja Blit je gaat er naar toe…. … maak dat gat klein…. … Ok, Kevin Woldberg voor PEC…. … dat zal geen probleem worden…. … ok, kom op met dat stokje zij zijn al voorbij…. …ja en nu gaaaaaaaaaaan… … dat is een… …en door nu… “Kom op Wouter” … dat was Elly… … ja het gat wordt kleiner… …ga door zo… … hier is onze tent… …wat een kabaal… …ok je gaat er naartoe…. …ok, hier staan dus ook nog Spartaners… …loop door… …voor Dave… … …probeer uit de wind te komen… … damn dat gat ga ik niet meer dicht lopen…. … loop door… …voor die tijd dan… …nee… …dit was het dan…

Het enige wat ik nog kon doen was terug wandelen en op de massagetafel gaan liggen. Caroline bedankt voor de massage en Dave voor het ijsje…

Volgend jaar dus weer een nieuwe ervaring. Eens kijken hoe het in de tweede divisie is. Als ik lees hoe de CD-jongens nipt en door pech de landelijke finale gemist hebben, dan heb ik wel het idee dat we ooit weer eens terug keren. Als het niet gelijk na volgend jaar is dan wel later als die jongens erbij komen. Ze hebben alvast ervaring opgedaan met de teleurstelling, dus ze zullen net als de herenploeg van vandaag, sterker terug komen!

Het komt wel goed met De Spartaan…

Gouden Spike, met excuses voor de rommel

2009-06-13T21:12:00.001+02:00

800 meter: 1.53.60

Wat is het toch druk op de 800 meter dit jaar! Met 8 series op de Gouden Spike allemaal gewonnen onder de 1.55 minuten kan je dat toch wel stellen. Maar goed gelukkig zijn er dan ook 8 series en niet maar 4 met een inschrijflimiet van 1.53.00.
Mijn plan voor vandaag was simpel. Aansluiten bij de haas, liefst net onder de 55 op de eerste 400 en dan m’n serie winnen.

Tot 400 meter liep alles nog volgens plan (al was de eerste 200 wel heel snel), maar helaas hield de haas het na 400 meter meteen voor gezien. Dus toen zat ik al op kop met nog een ronde te gaan. De wind stond nog behoorlijk tegen tussen 500 en 600 meter, iets wat ik niet verwacht had toen ik eerder op de middag aankwam op de baan, maar wel weer toen ik tijdens het inlopen merkte dat het steeds harder ging waaien. Maar goed, de wind stond daar dus tegen en ik zat op kop. Dat kon ik zo houden tot aan het laatste rechte stuk. Toen kreeg ik het wat moeilijker en kwamen er nog drie lopers een voor een voorbij. Maar met een winnende tijd van 1.53.06 voor Stefan dacht ik zelf toch ook nog wel onder de 1.54 te zijn gebleven.

Eerst maar even gaan liggen… Dat had ik misschien beter even verderop kunnen doen, want niet veel later werd ik misselijk en even daarna lagen m’n boterhammen in een plasje op de baan. Gelukkig wist m’n vader een emmertje water te regelen om het weg te spoelen, voor zo goed als dat ging. Waarvoor dank! En voor een ieder die het heeft moeten aanschouwen, mijn welgemeende excuses!

Mijn tijd bleek 1.53.60 te zijn en daarmee ben ik zeker wel tevreden. Slechts 2 keer liep ik sneller: precies 2 jaar eerder (op de dag af) in Papendal 1.52.85 en een maand daarna 1.53.59 in Heusden. Ook in vergelijking met de tijden in de andere 7 series van vandaag kan ik tevreden zijn. Hoewel iedere serie onder andere omstandigheden gelopen werd, is het toch leuk om te zien dat je een snellere tijd loopt dan mensen waar je voorgaande weken achter zat. In totaal de 20^e Nederlandse tijd, voor zover dat een criterium is…

Volgende week competitie! Ik heb nu al weer zin in de afsluitende 4x400 meter! Ik hoop dat het dan nog ergens omgaat…

Gewoon gaaf

2009-06-06T22:51:00.004+02:00

800 meter: 1.59 (op de weg)

Voor de lol eens wat anders.
Toen ik mijn wedstrijdplanning aan het opzetten was enkele weken geleden, zag ik dat er voor dit weekend niet veel was. Alleen een 800 in België en de 800 meter op de weg in Zundert. Daar was een goed gevulde prijzenpot en met een plek in de toptien zou ik de benzine er wel weer uit hebben. Verder: Brabantse gezelligheid, eens wat anders, geen bochten, spieken voor een zelfde gebeuren in Lisse, en een knetterharde ondergrond. Bijna alleen maar voordelen dus.
Met Linda maakte ik er een gezellig middag/avondje van. Bij aankomst bleek ik nog wel eens kans te hebben op een hoge klassering en werd ik toch een beetje zenuwachting. Het maximale deelnemers aantal van 100 was bij lange na niet gehaald, maar de helft toch bijna. Er was iets mis gegaan waardoor ik niet als een van de laatste mocht starten, maar juist als eerste van de groep sub 2 minuten (op de baan). Dus 17 minuten nadat de eerste wheeler was vertrokken, klonk voor mij het startcommando. Op de Asics DS racers en netjes in clubtenue rende ik door de straten. De schoentjes heb ik mogen lenen van Maarten, waarvoor dank!

De wedstrijd verliep dus volgens een tijdrit systeem en de lopers startten om de halve minuut. De snelste lopers op papier kwamen als laatste aan de beurt. De organisatie had netjes op iedere 100 meter een bordje geplaatst en met mijn horloge ingesteld op 14.5 seconde per 100 meter had ik een mooi schema voor 1.56 minuten. Tot 400 meter zat ik ruim voor op dat schema, maar met het omhoog lopen van de weg hierna moest ik wat toegeven op dat schema. Normaal heb ik liefst zo weinig mogelijk wind voor een 800 meter, dit keer mocht het van mij hard waaien. Dat deed het ook, maar helaas precies in de verkeerde richting. Na 600 meter zat ik al achter op mijn schema maar wist er nog een mooie laatste 200 uit te gooien. Het liep wel heel erg lekker! Ik was niet heel kapot na de finish en kon zelfs blijven staan dit keer.
Zo zag ik dat de lopers na mijn een voor een mijn tijd niet haalden, inclusief Gert-Jan Liefers. Tot de laatste drie. Johan de Koning was sneller en ook Luciën van Zandvoort en Hugo doken onder mijn tijd. Toen de uitslag bekend werd bleek het niet eens veel te schelen:

1. Luciën van Zandvoort 1.56
2. Johan de Koning 1.57
3. Hugo de Haan 1.58
4. Wouter Hoogkamer 1.59
5. Sven van der Vliet 2.00
6. Gert-Jan Liefers 2.01

Al met al een mooi dagje. Het gaf me echt een goed gevoel om zo lekker hard te kunnen lopen. Bijna net zo gaaf als hazen… Mooie hobby dat atletiek!

Loopgala Wageningen

2009-06-03T23:14:00.002+02:00

800 meter: 1.55.23

Wat mag je verwachten op een frisse winderige zomeravond?

Ik ben niet ontevreden, maar er kunnen dingen beter. Eerst maar eens uitrusten om volgende keer wel uitgerust aan de start te kunnen verschijnen.

Na de race dacht ik nog eens over de laatste wedstrijden en ik heb eigenlijk enigszins het idee dat ik mezelf niet altijd 100 procent kan motiveren tijdens de race. Al dan niet in combinatie met de wetenschap van wat nog komen gaat, dus hoeveel meter het is tot de finish. In een competitie race is het duidelijk, ik wil zo ver mogelijk voorin eindigen. In Hoorn van kop af aan was het ook duidelijk. Hard starten en zo lang mogelijk zo snel mogelijk doorlopen en zorgen dat je niet ingehaald word. Nijmegen was anders omdat ik na een snelle eerste 400 een stapje terug moest doen, toen het hele veld vervolgens voorbij kwam, daalde m'n motivatie voor het laatste stuk. Dit keer was ik er ingegaan met het idee niet te snel te starten en had een aantal lopers in gedachten waar ik achter hoorde te blijven. Met die gedachte win je natuurlijk nooit van die lopers. Al hoewel ik er deze keer wel dichterbij bleef. Dus voor de Gouden Spike waar ik gok op wat minder tegenstand in mijn serie (in Nijmegen en Wageningen had ik ingeschreven met mijn pr van 1.52.85, voor Leiden met mn sb van 1.54.23) moet ik me maar heel hard voornemen om die serie gewoon te winnen. En voor de competitie de week erna zit het natuurlijk sowieso wel goed met mijn motivatie. Die 2 races zullen dan ook sneller gaan.

Dit was het dus net ff niet

2009-05-29T12:10:00.000+02:00

800 meter: 1.55.01

Met het mooie weer en het pinksterweekend voor de duur leek het mij handig om met het openbaar vervoer naar Nijmegen af te reizen. Dat was dan ook wel zo een beetje de enige juiste beslissing rondom deze wedstrijd.
Na m’n race in Hoorn vorige week had ik zeker het idee dat er mee mogelijk moest zijn. Na een analyse van m’n snelste vier 800 meters van afgelopen jaren, had ik bedacht dat ik snel wilde openen. Liefst onder de 54. Er was geen klok op het 200 meter punt en die bij de finish liep niet, dus hoe hard ik uiteindelijk opende weet ik niet, maar hard was het in ieder geval. Ik hoorde iets over 25 laag op de eerste 200 meter, maar verder geen idee. Na 500 meter voelde ik dat het in ieder geval iets te hard was voor mij op dit moment. Diverse lopers kwamen op het rechte stuk buitenom, zelf had ik de kracht niet om ook te versnellen. En daar was ook weinig ruimte voor en weldra zat ik opgesloten. Ik voelde toen al dat hem niet ging worden. Geen snelle eindsprint ook dit keer dus.
Na de finish was ik ook abnormaal snel hersteld. Ik had snel geopend, maar had verder weinig vermogen om door te trekken en diep te gaan. Na de race in Hoorn had ik meer verwacht en gehoopt, maar eigenlijk dus iets te veel. Ik ging voor een PR, maar had beter kunnen inzetten op een 1.53 half en m’n krachten beter kunnen verdelen. Met de trein weer terug vanuit Nijmegen, geen snelle tijd, maar wel weer een hoop ervaring op gedaan. Naar de volgende wedstrijden neem ik het gevoel van Hoorn en de wijze lessen van vandaag mee. Het wedstrijdseizoen duurt nog 2 maanden, genoeg kansen nog op een snelle tijd. Waar ik langzaam naar toe ga groeien.

Solo in Hoorn

2009-05-23T22:06:00.002+02:00

800 meter: 1.54.23

Tussen het klussen door had Caroline vanochtend nog tijd voor een massage (super). En die kon m’n hamstring na donderdag wel gebruiken. Gelukkig kon Nienke m'n training van de jeugdloopgroep overnemen, dus had ik zelf ook tijd. M’n benen voelden goed vandaag, en na die massage was dat dus inclusief m’n linkerhamstring.
Op naar Hoorn, waar ik niet goed wist wat te verwachten. Heel veel deelnemers op de 800 meter en maar 3 hazen. Dus of volle series, of series zonder haas. En in het laatste geval zou ik op het randje van een serie met of zonder haas zitten. Pas bij het melden voor de start werd me duidelijk dat ik in de tweede serie van zes liep en dus geen haas hoefde te verwachten. Dan maar van kop af aan. De eerste 200 meter ging onder de 27 seconden, daarna ging het wel wat langzamer. Van 400 naar 600 weer wat aangezet en de laatste 200 alles eruit. Nou, het mooie was dat er niemand me voorbij kwam. Dus solo naar 1.54.23 gelopen. Dat geeft een goed gevoel.

In de series na me werd er door velen hard(er) gelopen, wat wel weer jammer was, want als ik in die serie had gezeten enz… Maar goed ik loop voor mezelf en ik kan tevreden zijn over m’n race. Ik heb het idee dat die snelle tijd er nog wel komt dit jaar.

Mooi om te zien dat Nils 4e werd in de A-serie. Zijn tijd van 1.48.82 echt super! Jammer genoeg, nog niet onder de limiet van 1.48.75, maar gezien zijn optreden van vandaag gaat hem dat nog wel lukken komende weken.

Drukke boel in Gouda

2009-05-21T22:25:00.003+02:00

200 meter: 23.87 (-0.9)
400 meter: 50.45

Dit keer wilde ik eens een 400 meter lopen zonder eerst een 800 gelopen te hebben. En, omdat ik er toch was, besloot ik nog wel eerst even een 200 meter te lopen. Met 14 series 100 meter was het best druk te noemen, niet verwonderlijk dat het chrono uit begon te lopen, helemaal toen de ET het voor een tijdje begaf. De series werden van langzaam naar snel gehouden, zodat ik op de 200 meter ook nog eens in een van de laatste series startte. Kortom, uiteindelijk startte ik 2 uur later dan gepland.
Tijdens de warming-up voelde ik mijn linker hamstrings af en toe een beetje trekken, maar had het idee dat het wel mee viel. Tijdens het instarten leek het goed te gaan en ook bij het aanzetten bij een valse start ging het goed. In de race zelf voelde ik het toch weer een beetje trekken in de bocht en ik liep voorzichtig. Op het rechte stuk echter niks te voelen en kon ik goed doorlopen. Het gevolg, mijn bocht was nog langzamer dan normaal, maar na 70 meter was ik opgang en voelde ik dat ik mijn achterstand zou inlopen en de serie zou winnen, dat gebeurde dan ook. M’n hamstring had het gehouden, maar geen idee wat ik van de tijd moest vinden. Op zich was ik wel tevreden over de laatste 100 meter van de race.

Vervolgens werd de achterstand op het chrono snel kleiner, maar ik had nog wel genoeg tijd om uit te vinden of mijn hamstring vast was geslagen na de 200 meter of juist lekker los gekomen was. Het laatste was gelukkig het geval zodat ik besloot ook de 400 te lopen, waar ik voor gekomen was. Met mijn aandacht nog half op de achterkant van mijn linker bovenbeen, begon ik aan de 400 meter. Ik wilde dit keer eens wat sneller openen dan tijdens de competitie. Dit ging wel ten koste van de ontspanning en dat voelde ik na 180 meter zelf ook, toen overgeschakeld op ontspanning en onder aanmoedigingen van Dave en Arne het laatste rechte stuk afgelegd. Mijn tijd van 50.45 was weer sneller dan zondag en ook het verschil met Jurian was een stuk kleiner (zondag 49.46 om 51.06, nu 49.71 om 50.45). Maar om onder de 50 te lopen moet ik iets makkelijker in de zelfde tijd de eerste 200 meter afleggen en vervolgens de bocht in versnellen.

Misschien doe ik dat woensdagavond wel in Leiden. Als het lekker weer is, maar misschien ga ik ook wel naar Heerde voor een 400 meter horden, maar dan moet m’n hamstring wel helemaal over zijn natuurlijk.
Het zou mooi zijn als mijn 200, 400 en 800 meter tijden (23.87, 50.45 en 1.55.48) over 6 weken respectievelijk 1, 2 en 4 seconden sneller staan. Maar misschien is dat iets te optimistisch…Eerst maar eens de 800 meter in Hoorn, zaterdag, ik heb er zin in!

Strijdlust

2009-05-17T13:40:00.002+02:00

800 meter: 1.55.48
400 meter: 51.06
4x400 meter: 3.29.38 (50.2)

Het is tegenwoordig maar normaal dat ik op de competitie 800, 400 en 4x400 doe. Dit keer met slechts 75 minuten tussen de 800 en de 400!

In de eerste “langzame” serie van de 800 meter werd er goed doorgelopen. Alwin Roobeek won die serie in 1.55.34 minuten. Of dat de oorzaak was weet ik niet, maar Ralph Uenk nam vervolgens vastberaden de kop in mijn serie en voerde het tempo hoog op. Waar ik me te voren had voorgenomen alert te lopen en rekening te houden met een vroege inzet van de eindsprint door Hugo, liet ik ook dit keer een steekje vallen. Na 380 meter nestelde de loper van PH zich van achter af naast Jorian die voor me liep. Ik bleef de bocht achter hen om niet te veel extra meters te moeten maken, maar aan het eind van de bocht waren Hugo en Ralph al verdwenen…
In de laatste 200 meter haalde ik de loper van PH en Jorian in en wist het gat met Ralph te verkleinen, maar dat was al te groot. Ik finishte als derde van m’n serie in een tijd onder die van de winnaar van de eerste serie, althans dat was wat me toen verteld werd. Bij het omroepen van de uitslagen bleek dat echter niet zo te zijn helaas en was ik dus vierde in totaal.

Na afloop voelde ik me naar omstandigheden vrij fit en in de 75 minuten tot de start van de 400 meter kon ik wat los lopen en liet ik m’n benen masseren. Daarna voelde ze goed ontspannen, misschien wel iets te ontspannen. Ik had wel zin in de 400 meter en wilde m’n tijd van de eerste wedstrijd fors verbeteren. Ik liep wel lekker, maar voelde ook dat het niet heel snel ging. Het gat met de andere lopers was een stuk kleiner dan vorige keer en waar zij vergelijkbare tijden liepen was ik zeven tienden sneller, maar helaas nog altijd boven de 51.

Vervolgens had ik nog 3,5 uur tot de 4x400 meter. En wat een mooi onderdeel is dat! Ik prijs me gelukkig dat ik iedere keer als slotloper van het Spartaanse 4x4 team mag aantreden. Het was lang geleden dat ik met Vincent Blit in een estafette had gelopen en ook in een 4x400 met Joost was een primeur. Het was mooi om te zien hoe Arne, Joost en Vincent hun volle ronde aflegden en vooral de versnelling van Blit vlak voor het 200 meter punt gaf me een kick. Ze brachten me in een mooie uitgangspositie om het stokje thuis te brengen. Ik wist de loper van PEC in te halen en die van Climax (Ralph) achter me te houden.

Het was genieten van deze dag vol Spartaanse strijdlust, als we dit 21 juni weer weten te tonen en het geluk is dan meer aan onze zijde kunnen we van de laatste plaats afkomen. Ik heb nu al weer zin in die 4x400!!

Voor uitslagen zie: http://www.avpec1910.nl/uitslagen/uitslagen.php?id=794
Voor foto’s: http://home.hetnet.nl/~j.dofferhoff/2e%20competitie%20heren%20zwolle/index.html

10

2009-05-13T13:32:00.000+02:00

2x30m vliegend
3x40m valstart
3x80m
180,160,140,120m

Een doorsnee woensdagavond. Geen prachtige zomeravond, maar zeker niet koud ook. Vooraf meldde Dave zich af, hij wist toen niet wat hij zou missen. Het inlopen begon met enkele kleine groepjes en tijdens het rekken kwamen er nog wat bij. Uiteindelijk konden we om half 8 een record noteren.
Romara, Lonneke, Vincent, Vincent, Jan, Jan, Ed, Arne, Menno en mezelf maakt tien! Het grootste deel van de training liepen we als groep, later werd er gestart, gewisseld, gesprint dan wel gelopen op souplesse. Rory sloot nog even aan om de wissels te trainen, Elly had elf atleten onder haar hoede!

Ik ben benieuwd met hoeveel we volgende week zijn; dan zijn we weer een competitie wedstrijd verder!

Leidsch Dagblad

2009-05-11T12:38:00.002+02:00

Klik op de afbeelding voor een grotere (leesbare) weergave...

De seizoensopening, nu dan echt

2009-05-09T20:59:00.001+02:00

1000 meter: 2.31.14

Er was geen mes voor nodig zaterdagmiddag op het inloopveld. Het was overduidelijk, de spanning was te snijden. Te beginnen met de spanning voor een wedstrijd, daarbovenop de spanning voor de eerste wedstrijd van het seizoen, beetje druk van het thuispubliek en dan nog de lichte angst voor de afstand… 1000 meter… dat is 600 meter verder dan wat niet heel lang geleden nog mijn favoriete afstand was…

Het eerste obstakel: start op lijn. Dat ging dus al mis. Ik liet me wegduwen en vervolgde mijn weg via baan drie weer naar de voorhoede van het veld. Ondertussen had Menno Zuidema al goed aansluiting bij de haas en liep een behoorlijk eindje voor me. Verder kan ik niet heel veel meer voor me halen van de race. Waar de klok te zien was zat ik op een vlak schema richting 2.30. Verder ontbrak het me aan lef toen Menno een tempo versnelling inzette en Raymond Koen meeging. Ik had niet het gevoel dat ik dat aan kon en liet ze even gaan. Op 250 meter voor de finish werd me duidelijk dat het nog maar 250 meter was en bedacht ik me dat ik toch nog wel wat over had. Ik liep naar de lopers voor me, maar wist Raymond net niet in te halen helaas.

Met mijn tijd van 2.31.14 en derde plaats ben ik niet ontevreden, maar ik had m’n serie willen winnen en onder de 2.30 willen lopen. Maar ontevreden ben ik toch niet. Wel weet ik dat er dingen beter kunnen en die dingen ga ik ook zeker onthouden voor de komende races.

Het was een geweldig gevoel op m’n thuisbaan. Een 1000 meter mag dan lang zijn, je kunt tijdens die afstand ook heel vaak aangemoedigd worden. Ik heb m’n naam dan ook nog nooit zo vaak horen roepen tijdens een wedstrijd. CD-junioren die je naam scanderen, de mensen voor de kantine die me nog een extra stimulans gaven voor de laatste 150 meter, het was gaaf! Ik kijk nu al uit naar de 1000 meter van volgend jaar!

Ik ben d’r klaar voor!

2009-05-05T16:45:00.002+02:00

De dag na de wedstrijd van 19 april melde ik me om 6.00 uur in de ochtend op Schiphol. Ik vertrok voor twee weken naar Portugal voor een trainingsstage met vier jongens van Av Haarlemmermeer: Nils Pennekamp, Pascal Visser, Twan van Vanstenhoven en Jeremy Bertels.
Julien Hagen en Joke van der Stelt zeiden me ooit mijn loopschoenen, spikes en een loopsetje in m'n handbagage mee te nemen voor het geval m'n koffer niet of later aan zou komen. Na vier stages en nog wat meer vluchten, waarbij alles goed ging met m’n koffer, was het een routinehandeling geworden.
Gevolg, omdat mijn koffer per ongeluk naar Ibiza vloog, stond ik in Portugal met een hardloopsetje en mijn loopschoenen, maar zonder tandenborstel, schone sokken en onderbroeken. Maar goed, die kan je kopen! Dinsdagavond werd mijn koffer via Madrid en Lissabon in ons hotel bezorgd en kon ik over alles wat ik had ingepakt beschikken.

We verbleven in Alfamar Beach & Sport Resort en hadden 2 atletiekbanen op wandelafstand. Na een eerste verkenning bleek de meest dichtbij zijnde baan ook de drukste en het meest winderig. We kozen ervoor om onze baan en krachttrainingen op het andere complex te doen, dat zich op een kwartiertje wandelen van ons huisje bevond. De baan van Acoteias heeft rechte stukken van ruim 110 meter en dus zeer krappe bochten, 50 meter voor de finish ligt een verlengsnoer over de baan en in baan 2 tm 4 bevinden zich rondom de 300 meter start een verhoging en verlaging van enkele centimeters. Maar verder is het een best baantje! Er liepen in ieder geval zeer weinig andere atleten in de weg (baan).

Dat de andere baan wel druk bezocht was bleek wel aan de vele atleten die we op het hotelcomplex tegenkwamen: Duitse werpers (oa. Obergföll), heel wat atleten uit Litouwen, Letland en Rusland, de voltallige Zweedse selectie (oa. Wissman, Olson, Kallur 2x, Kluft), Britten, Nederlandse mila’s, Algerijnse mila’s en enkele concurentes van Yvonne, zoals de Noorse Marcussen en Litouwse Zemaityte. De Duitsers zagen we regelmatig op de werpvelden rondom het hotel, waar wij dan CORE oefeningen deden, de rest troffen we bij het koelen na de training in het buitenbad of bij het relaxen in het bubbelbad.

Elly en ik hadden mijn schema aardig afgestemd op het schema dat Oscar Soethout voor de andere jongens had gemaakt. De lange baantrainingen liep ik met Pascal op en Nils gaf ons dan meestal een kleine voorsprong om ons vervolgens voorbij te gaan. Zo deden Nils en ik dat ook op de kortere baantrainingen en regelmatig nam ik dan 2x zo lang pauze als Nils, ten eerste omdat ik dat gewend ben en ten tweede waren we zo ook meer aan elkaar gewaagd. Ook met Twan en Jeremy heb ik wat 300tjes gelopen en we deden vaak met z’n allen kracht. De CORE oefeningen om de dag vormden de rode draad, net als de pasta en rijst die elkaar per dag afwisselden. Ook de onderlinge sfeer was goed, die jongens zouden eens een groen broekje en wit-groen singlet aan moeten doen op wedstrijden! Het enige jammere is dat Nils uiteindelijk toch een keer gewonnen heeft met kaarten.

Ik heb daar twee weken goed getraind, ik heb het gevoel dat ik er voor wat betreft de 800 meter goed voor sta en ook de korte loopjes gericht op de 400 meter gaan steeds sneller.

Laat de wedstrijden maar komen!

Mooi begin

2009-04-19T22:45:00.000+02:00

800 meter: 1.57.02
400 meter: 51.82
4x100 meter: 46.47

De dag was al lange tijd omcirkeld in mijn agenda: 19 april 2009. De eerste wedstrijd van de competitie. De competitie die dit jaar naar alle waarschijnlijkheid een lastige zaak zou worden…
Bovendien de eerste 800 meter van het seizoen, en de eerste 400 meter van het seizoen. Ik was niet van plan daar heel zenuwachtig voor te worden en wist dat dan ook uit te stellen tot zondagochtend. Het lukte me om voor die tijd niet te veel aan de wedstrijd te denken en zodoende mijn hartslag ook laag te houden. De zenuwachtigheid op die laatste ochtend was dan ook extra hevig…
Om 12.50 uur was het zover. De start van de 800 meter. Na de eerste bocht hield iedereen enigszins in om niet de kop te hoeven nemen. Ries van Zon nam uiteindelijk de kop en ik nestelde me op de derde positie. De eerste ronde ging boven de 60 seconden, maar ik liep alert. Na 500 meter kwam er een eerste echte versnelling, na 600 weer een. Met het opgaan van het laatste rechte stuk lag ik (weer) in derde positie en er volgde nog een versnelling. De eerste paar passen gaven me het gevoel dat ik macht had. Dertig meter verder zakte dat gevoel weg. Ik was in een eindsprint verwikkeld met Van Zon (Hugo lag al los). Jelle Heisen kwam langszij gedrieën sprinten we richting de finish. Ik wist Van Zon te kloppen, maar helaas Heisen niet. Tien punten voor de derde plaats, een nette tijd voor m’n eerste 800 van het seizoen, zeker gezien de langzame eerste ronde en bovendien tactisch goed gelopen. Ik was tevreden.

Anderhalf uur later was de 400 meter. Ik zat in de snelste serie, maar kon me niet aan de tegenstand optrekken. Na een slechte start en een matige bocht ging het eerste rechte stuk nog goed, maar daarna was het over. De wind bracht me de genade klap toe. Mijn tijd van 51.82 was een zware tegenvaller. Ik wist dat ik nog niet snel was, maar had toch wel iets beter gehoopt. De 400 meter heeft dit seizoen niet mijn prioriteit, maar om de 800 meter zo snel te kunnen lopen als ik van plan ben, zal ik toch echt een snellere 400 moeten kunnen lopen. Daar gaan we komende weken dan ook zeker aan werken.
De dag werd afgesloten met de 4x100 meter, en hoewel ik momenteel niet snel ben, was het door wat blessures in de sprintgroep snel genoeg voor een plek in de estafette. Ondanks dat mijn bijdrage maar klein was, was het een behoorlijk langzame race.
En het teamresultaat? We staan elfde! Als we deze positie kunnen behouden zullen we niet direct degraderen. Het zal een lastige opgave worden, maar ik ga er mijn uiterste best voor doen! Te beginnen op 17 mei in Zwolle!

De kop is eraf...

2009-04-05T20:20:00.010+02:00

150 meter: 18.1
Hazen: 600 meter in 1.36
300 meter: 37.3
1000 meter: 2.37.7

Dat zeggen tienkamptrainers altijd na de 100 meter tegen hun atleten. Maar in dit geval is het bedoeld voor het outdoor atletiekseizoen van 2009. Met de 150, 300 en 1000 meter op het programma zag ik het als een veredelde training.
Zelfs 150 meter is blijkbaar wat kort om mijn start te compenseren en mijn topsnelheid was ook niet hoog, maar ik was tevreden met het resultaat. Voor de geïnteresseerden hieronder een lijstje van al mijn 150 meters ooit.

Ondertussen was het mooi weer geworden en ik bood aan om Lonneke naar een mooie tijd te hazen. En dat lukte ook aardig, ondanks dat ik m’n horloge niet aan drukte bij de start. We kwamen met 63 seconden sneller door dan de beoogde 67 van Elly, maar Lonneke kon het tempo goed bijhouden en liep met 1.37.7 een goede tijd. Mijn complimenten.

Mijn doel voor de 300 meter was toch echt wel een lage 36er, maar na 300 meter bleek dat dat er niet inzat. Ik heb (nu) het idee dat we komende tijd nog even aan de maximale snelheid moeten gaan werken. Komt vast wel goed. Hieronder weer zo een lijstje.

Vervolgens werd ik toch wel een potje zenuwachtig voor de 1000 meter. Tevoren was het idee om te beginnen met 31 per 200 meter en dan dus doorkomen in 2.04 op de 800 meter en dan nog kijken wat er over zou zijn. Maar goed, zelfs als er haast geen wind staat loop je natuurlijk niet zo makkelijk zo vlak naar 2.04. Van wat ik me kan herinneren (roepen en klok) liep ik de race als volgt 29, 61, 1.33, 2.05, 2.37, kortom, 1x 29, daarna alles in 32. Het gevoel was goed en met nog 300 meter te gaan kon ik er nog een versnelling plaatsen en op het laatste rechte stuk nogmaals. Voor het gevoel dan, want in de tussentijden zie je dat niet terug.
Mijn tijd was overigens wel een verbetering van mijn PR met 23 seconden, maar goed die stond dan ook al 12 jaar!

Terugkijkend inderdaad een mooie veredelde training, maar alles moet toch eigenlijk wel wat sneller komende maanden. Maar goed, daar heb ik dus ook nog wat maanden voor!

Laatste duintraining

2009-03-22T19:13:00.002+01:00

Het atletiekseizoen komt er langzaam maar zeker echt aan. Vandaag was het voor mij de laatste duintraining. Omdat ik volgende week in Rome ben, mis ik de officieel laatste duintraining. En de week erna staan de onderlinge testwedstrijden al weer op het programma. Met het weekje Italië voor de boeg komt er een einde aan de wintertrainingsperiode.

Daarop terugkijkend kan ik alleen maar zeggen dat ik een goede winter heb gedraaid. Ik heb bijna geen training hoeven missen door blessures, ziekte of drukte (en dat is wel eens anders geweest). En ook heb ik niet het idee dat ik te hard of te veel heb getraind (en ook dat is wel eens anders geweest).

Twee weken na de testwedstrijden is de eerste competitiewedstrijd al weer en daarna ga ik nog twee weken op trainingsstage naar Portugal met Nils Pennekamp, Twan van Vastenhoven en Pascal Visser van AV Haarlemmermeer. Dan zijn we net terug voor de TSB, dus daarna zal het atletiekseizoen echt gaan losbranden.

Lente

2009-03-21T15:50:00.000+01:00

Afgelopen maandag kondigde de lente zich al aan, wie kent immers niet het Oudhollandse gezegde:
“Wanneer Menno en Jonathan gaan hoogspringen, laat de lente zich niet lang meer bedwingen.”

Gistermiddag werd ik nog eens met mijn neus op de feiten gedrukt. Toen ik op de atletiekbaan arriveerde voor mijn (wegens het zonnige weer van ’s avonds naar ‘s middags verplaatste) training, zag ik in de verte twee van onze junior-mila’s lopen, of eigenlijk een junior-mila en een junior-la. Zij liepen daar een rondje of vijftig over het gras langs de binnenkant van de baan. En terwijl Jonathan en Eva in het krachthonk hard aan het werk waren om van sterk en gespierd naar nog sterker en gespierder te transformeren, werkten ook die twee jonge lopers buiten aan hun vorm, met het oog op het komende strandseizoen. Want zeg nou eerlijk, om met een bruin gebronsde torso op het strand te verschijnen kan je ofwel aan de torso werken (in het krachthonk) ofwel aan het bruin worden!

Maar volgende keer graag wel even waarschuwen, dan neem ik mijn zonnebril mee, tegen de felle weerkaatsing.

NK Indoor

2009-02-14T19:27:00.003+01:00

800 meter: 1.58.12

Na de enigszins tegenvallende race van twee weken eerder en een dagje twijfelen toch besloten om het NK te lopen. Zonder verwachtingen lopen en dit keer sneller starten.

Nou, dat zonder verwachtingen lopen was nog lastig. Door de nodige afmeldingen had ik wel al gezien dat ik qua PR (1.52.86) bij de beste 8 zou staan. Met een goede serie en dito vorm zou het zomaar kunnen gebeuren dat zondag toch wel naar Apeldoorn zou moeten. Ja, dat zijn dan dingen die door je hoofd spelen en zo creeer je toch verwachtingen voor je zelf. Na het zien van de serie indeling namen die verwachtingen dan wel weer af, aangezien ik inschatte dat Hugo en Youssef niet zouden gaan 'lopen', dus dat het nog wel eens een boemel zou kunnen worden.

De start was dit keer veel beter. Met 6 lopers in banen gestart, ik in 5 en Youssef in 6. Ik kon mooi als 2e achter Youssef aansluiten en dat ging goed. Maar na de eerste ronde gooide hij de rem erop en kwam iedereen buiten ons om, voor hem lopen. En ik liet me (helaas) toch ook weer wegduwen en er kwam iemand tussen ons te lopen. Die haalde ik een ronde later dan wel weer in, maar hij mij vlak voor de streep ook nog.

Al met al toch wel lekker gelopen, een stuk beter dan de vorige keer. Sneller ook dan bij het NK indoor van 2007 (1.58.99), maar nog wel 2.5 seconden langzamer dan m'n indoor PR van 1.55.68 (Dortmund 2007).

Nu nog zeven weken tot de onderlinge testwedstrijden en nog negen tot de eerste competitie. In die periode wil ik eigenlijk nog wel een stap maken...

Indoor Apeldoorn

2009-01-31T11:43:00.002+01:00

800 meter: 2.01.06

De trainingen lopen allemaal heel lekker deze winter; ik heb slechts twee keer enkele dagen rustig aan moeten doen in verband met pijntjes, verder gaat het top. Dan is het leuk om eens een wedstrijdje te lopen om te kunnen zien hoe je ervoor staat.

Nou, zo leuk vond ik het niet en ondertussen weet ik eigenlijk nog steeds niet hoe ik ervoor sta. Deze race was niet bepaald mijn race... Met 8 man naast elkaar gestart en me weg laten zetten. Ik kwam achterin te zitten en had pas na 200 meter door dat het te langzaam ging, aangezien de voorste lopers in 30 doorkwamen... Inhalen schiet ook niet echt op met die krappe bochten en nog wat andere lopers erbij. Uiteindelijk finishte ik als derde van mijn serie in 2.01.06 minuten.

Met de korte bochten en het gedrang is indoor niet echt iets voor mij. Na een dagje twijfelen toch besloten om het NK te lopen. Want ik heb wel weer veel geleerd van deze race en dat neem je allemaal weer mee voor de volgende keer.

Ben eigenlijk wel benieuwd wat ik had gelopen als ik in de snelste serie had kunnen starten... (http://www.vimeo.com/3042862)

Het echte knallen komt in de zomer wel.

Investeringen

2009-01-09T14:00:00.003+01:00

Na twee binnentrainingen bij de fysio kwam ik erachter dat m'n kuit/achillespees er weer tegen kan. Die binnentrainingen kwamen met de vrieskou niet slecht uit. Waar ik woensdag nog een alternatieve training deed, heb ik donderdag gewoon m'n loopprogramma voor die dag kunnen doen (5x1000 alactisch). Voordelen waren de omgevingstemperatuur en het ingestelde constante tempo, nadelen de lange versnellingstijd voordat de band op de gewenste snelheid was en een beetje de droge lucht...

Vrijdag maar eens geinvesteerd. Bij Intersport Van Gerven De Jong Noordwijkerhout, zoals Sporthuis Van Gerven tegenwoordig heet, heb ik een hartslagmeter gekocht en ik kreeg er een gratis paar X-socks Energizer sokken bij. Nu gaat het dus helemaal weer goed met m'n kuit/achillespees!

Ongemakken

2009-01-06T14:34:00.003+01:00

Op iedere atletensite komt er op een bepaald moment toch een keer een berichtje over blessure perikelen. En helaas ontkom ik er ook niet aan. Deze keer is het probleemgebied de omgeving van mijn linkerachillespees. Ik heb dus wat looptrainingen moeten missen, maar vermaak me tussendoor met m'n reguliere krachttrainingen aangevuld met conditionele circuittrainingen. De behandeling is ondertussen op gang gekomen en als het deze week niet zo vervelend koud was geweest zou ik morgen of overmorgen weer een voorzichtige looptraining doen. Nu kies ik nog even veilig voor een trainingsessie op de crosstrainer bij de fysiotherapeut. Lekker warm binnen en geen schokbelasting...

Prestatieprijs 2008

2008-12-27T17:42:00.000+01:00

400 meter: 49.65

Bij de kerstborrel kreeg ik de prestatieprijs voor de heren uitgereikt voor mijn 400 meter in 49.65 tijdens het NK in juli. Deze prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan een atleet van De Spartaan voor de prestatie die het meeste punten oplevert volgens de hongaarse tabel (http://www.iaaf.org/mm/Document/Competitions/TechnicalArea/ScoringOutdoor2008_742.pdf). In 2008 was dat bij de heren blijkbaar mijn 400 meter. In 2006 kreeg ik hem voor mijn 48.64 op de 400 meter (960 punten), in 2007 kreeg ik hem niet voor mijn 400 (48.69), 600 (1.19.7) en 800 (1.52.85) , respectievelijk 957, 965 en 950 punten. In 2007 was Rory namelijk goed in vorm met een tienkamp van 7141 punten (979). Dit jaar was ik door omstandigheden niet zo goed als vorige jaren, maar blijkbaar was ik niet de enige (omstandigheden én mindere vorm), 903 punten was genoeg.

Kerstcross 2008

2008-12-26T14:27:00.000+01:00

"2700 meter": 9.10.00

Nadat ik bij m'n vorige kerstcross met Arie mee ging, flink verzuurde en vervolgens werd ingehaald door een aantal junioren, wilde ik het dit jaar anders doen. Ik wilde niet te hard starten en zeker niet verzuren. Het parcours was ook wat langer geworden en eigenlijk was ik gewoon een beetje bang voor de afstand. Dus liet ik Arie en Jeroen maar gaan bij start en begon mijn race rustig. Erik bleef nog even achter me, maar overbrugde het gat met de twee voor me toen dit nog overbrugbaar was. Ik liep m'n eigen tempo en verzuurde inderdaad niet echt. Maar hard ging het dus ook niet. Ik verwachtte wel dat Arie nog terug zou vallen en dat gebeurde ook. Dus kon ik hem nog inhalen. Jeroen en Erik liepen echter al te ver voor. Na de finish was ik zeker niet te vreden over mijn 'laffe' race, maar had op deze manier toch wel lekker makkelijk gelopen. Een ontspannen trainingsloopje dus deze 2e kerstdag, maar meer dus ook niet.

Een goeie en een foute

2008-09-28T14:45:00.000+02:00

Zweedse: 1.59.71 (<50)
4x200 meter: DQ

Waar Dave de man van de dag had moeten worden, werd dat enigszins verdoezeld door de wissel van Arne op mij...
Als 'de drie vrienden en Arne' verschenen we aan de start van dit estafettekampioenschap. Vincent was ziek, maar niet getreurd: onze reserve Dave was bereid hem te vervangen. Zoals hij een week eerder Jonathan verving in de 4x400. Ik was tevreden over mijn 400 meter en kon vervolgens ook zo toekijken hoe Jonathan, Arne en Dave achtereenvolgens het stokje voorspoedig richting finish brachten. We kwamen als vierde team over de finish, maar naar later bleek hadden Lycurgus en Climax op een of andere manier onregelementair gehandeld... wij gingen naar huis met het zilver.

Vervolgens konden we nog genieten van de diverse juniorenteams van De Spartaan en toen was daar uiteindelijk het moment voor de 4x200 meter. Och, och, och, wat liepen Jonathan en Arne snel en wat was hun wissel strak! Met een gigantische voorsprong kwam Arne het stokje brengen. Ook onze wissel was superscherp... te scherp. Het stokje heeft ergens mijn hand geraakt, maar onvoldoende om hem te pakken en voor we het wisten lag hij op de grond... DQ.
Dave liep die dag niet meer dan 100 meter...

Lijfsbehoud

2008-09-21T13:03:00.002+02:00

800 meter: 1.57.35
400 meter: 51.66
4x400 meter: 3.29.75 (<51.0)

Na de analyse van de uitslagen van de verschillende competitiewedstrijden (1e en 2e klasse) enkele dagen na 8 juni, nam ik me een aantal dingen voor:

-we gaan niet degraderen in september
-ik ga de 800 meter winnen
-ik eindig op de 400 bij de eerste 3

Nou, de eerste twee doelstellingen heb ik gerealiseerd, de derde helaas niet.

Door mijn overwining op de 800 meter en de gelijktijdige tweede plaats van Rory op speer hadden we een behoorlijke 'kick-start'. Door Spartaanse inzet hebben we het tot en met het laatste onderdeel in de top 5 weten uit te houden. En dus lijfsbehoud!

Het winnen van de 800 meter leek nog even lastig te worden doordat de series niet op tijd waren ingedeeld, maar achteraf was dat misschien juist wel de reden dat het lukte. In de eerste serie kon ik na 100 meter mooi aansluiten bij Wouter Visser. Hij hield het tempo hoog, maar ik kon er bij blijven. Na 450 meter kroop de loper van Ciko '66 ertussen, ik had het moeilijk maar ik behield de aansluiting. Met nog 200 meter te gaan zag ik het weer zitten. Het was een flinke sprint maar ik finishte als eerste.
In de tweede serie liep Ersnt van Beekhuizen solo naar de streep, maar helaas voor hem deed hij er net te lang over...

1 Hoogkamer, Wouter AV De Spartaan 1.57.35 12 ptn
2 Damen, Jorian Ciko '66 1.57.44 10 ptn
3 Beekhuizen, Ernst van AV'23 1.57.67 9 ptn
4 Visser, Wouter PAC 1.57.83 8 ptn
5 Heijnen, Thom AV Unitas 1.59.78 7 ptn
6 Rodenburg, Jeroen Altis 1.59.80 6 ptn
7 Wechem, Tim van Phanos 2 2.00.08 5 ptn
8 Westendorp, Wilco Isala 2.01.26 4 ptn
9 Oosterlaken, Joren AV Sparta 2.05.55 3 ptn
10 Klomp, Jordi NEA-Volharding 2.09.22 2 ptn
11 Jonge, Martin de AV Hylas 2.12.67 1 ptn

Mijn eerste persoonlijke doelstelling was dus behaald!

Het verwerken van deze 800 meter verliep echter minder voorspoedig. Vanwege aanhoudende misselijkheid zat uitlopen er niet echt in. Uit eindelijk kon ik 20 minuten voor de start weer wat gaan inlopen. De benen voelde niet echt goed.

M'n plan was om ontspannen te openen en op het laatste stuk goed door te trekken. De uitwerking liet te wensen over. Ontspannen was het misschien wel, maar het was zeker niet snel en bovendien sloeg de verzuring al snel toe. Wist nog wel de kleine strijd om de vierde plaats in mijn voordeel te beslissen.
Vierde plaats in een tijd boven de 51 seconden, ik had op meer gerekend!

1 Rivers, Ricardo Ciko '66 49.45 sec 12 ptn
2 Kleij, Ben van der AV Sparta 50.04 sec 10 ptn
3 Blauwhof, Bjorn NEA-Volharding 50.58 sec 9 ptn
4 Hoogkamer, Wouter AV De Spartaan 51.59 sec 8 ptn
5 Vries, Stefan de Altis 51.93 sec 7 ptn
6 Adel, Dior Phanos 2 52.11 sec 6 ptn
7 Geerlings, Joshua PAC 52.13 sec 5 ptn
8 Themen, Werner AV'23 52.79 sec 4 ptn
9 Heimgartner, Michiel AV Unitas 53.00 sec 3 ptn
10 Nibbering, Didier AV Isala 53.22 sec 2 ptn
11 Hoeben, Ruud AV Hylas 54.15 sec 1 ptn

Na deze 400 meter koos ik toch maar voor een massage. Daarna warm aangekleed en regelmatig wat gedribbeld, gehuppeld en gewandeld.
Ondertussen begonnen we als team wat te dalen in het tussenklassement, maar we bleven in de top vijf. Zelfs na sommige van onze mindere onderdelen wisten we vaak onze plaats te behouden. De laatste tussenstand liet lang op zich wachten, maar nog net voor de start van de 4x400 meter hoorden we dat we 5e stonden op 4 punten voor PAC. Dat deed de spanning bij ons iets dalen, maar ja het blijft een 4x400 meter!

In de eerste serie kwam PAC tot 3.28.68 een tijd waartoe wij onszelf toch zeker wel in staat achtten. Ik wilde winnen! Na de rondes van Arne, Dave en Vincent lagen we derde achter Ciko 66 en Nea Volharding. Voor die clubs liepen Ricardo en Bjorn, die me op de individuele 400 op flinke afstand hadden gelopen. Weinig meer te halen, schatte ik in. Wel moest ik zorgen dat we voor Phanos 2 (Tim) en AV23 (Theo) bleven. Ze zaten me op de hielen en op het rechte stuk stond het AV23 publiek, dat me de indruk gaf dat Theo vlak achter me zat. Dat idee gaf me de drive om nu echt hard door te trekken en dat lukte. We bleven hierdoor in de top 5 en dus in de eerste divisie!

1 NEA-Volharding 3.25.88 min 12 ptn
2 Ciko '66 3.27.22 min 10 ptn
3 PAC 3.28.68 min 9 ptn
4 AV De Spartaan 3.29.75 min 8 ptn
5 AV Sparta 3.30.02 min 7 ptn
6 Phanos 2 3.30.30 min 6 ptn
7 AV'23 3.30.73 min 5 ptn
8 AV Unitas 3.34.73 min 4 ptn
9 Altis 3.36.24 min 3 ptn
10 AV Hylas 3.36.85 min 2 ptn
11 AV Isala 3.40.53 min 1 ptn

De eindstand van de degradatiewedstrijd (nr. 1 t/m 5 starten in 2009 in 1e divisie):

1 Ciko '66 108
1 NEA-Volharding 108
3 AV'23 107
4 Phanos 2 99
5 AV De Spartaan 98
6 PAC 95
7 AV Sparta 87
7 AV Unitas 87
9 AV Hylas 77
10 AV Isala 74
11 Altis 64

Hazen

2008-08-11T14:24:00.005+02:00

Na mijn fietsvakantie naar en in Frankrijk, heb ik nog eens de uitslagen van Oordegem bestudeerd. En ik heb de smaak van het hazen helemaal te pakken.

Eerder had ik al ervaren dat je wanneer je haast, het lopen zo veel lekkerder gaat dan in een eigen race, en in Oordegem werd dat weer bevestigd. De positieve reacties na afloop deden me goed en na het eerder genoemde bestudeerwerk ben ik helemaal blij. Hier volgt een simpel overzichtje:

Na wat verder zoeken zag ik bovendien dat Jebreh Harris en Sam Burley niet de minsten zijn! Al had de laatste in Oordegem zijn dag niet echt...
In 2006 liepen zij met David Krummenacker en Khadevis Robinson in Brussel achter het Keniaanse kwartet dat het wereldrecord op 7.02.43 bracht, een Amerikaans record van 7.02.82 minuten, dat is sneller dan het Europees record gelopen in 1982: 7:03.89 minuten, Great Britain & N.I. (Garry Cook, Peter Elliott, Steve Cram, Sebastian Coe). Jawel Steve Cram en Sebastian Coe.

De Britten op hun beurt waren weer blij met de tijd van Joe Thomas in Oordegem:

http://www.welshathletics.org/news/archive-news/july-news/joe-has-stellar-race-in-belgium/

In Beijing zullen van deze serie Jozef Repcik, Thomas Chamney en Andrew Ellerton in actie komen.

En dan tot slot nog een foto van http://www.atletiekfotos.be/ :

Oordegem 2008

2008-07-26T15:19:00.002+02:00

400 meter: 50.19
Hazen: 400 meter in 50.83

Aan de ene kant zag ik het helemaal zitten vooraf: woensdagavond lekker getraind en de afgelopen weken goede tijden gelopen, met als hoogte punt de 150 meter in Utrecht vlak boven mijn PR.

Aan de andere kant was de voorbereiding niet optimaal: vrijdag nog 40 kilometer gefietst, van Nieuw Vennep naar Hillegom, naar Lisse, naar Hillegom, naar Lisse, naar Nieuw Vennep. Mooie training voor m’n fietsvakantie, maar niet handig de dag voor de wedstrijd.

M’n vader was deze keer de chauffeur en Linda en Jonathan gingen ook mee. Een lang rit waarbij het weer steeds minder werd. In België een flinke partij regen, maar toen we op de baan aan kwamen was het daar net droog. Er lag nog genoeg water op de baan, maar dat verdampte als water voor de zon, toen deze eenmaal achter de wolken vandaan kwam. Het werd lekker warm benauwd weer. Tijdens de warming-up voelde m’n benen goed. Toen ik m’n spikes aan wilde doen merkte ik dat ik niet m’n 400/800 meter spikes mee had genomen, maar m’n sprintspikes die ik doorgaans gebruik voor alle afstanden tot en met 300 meter. Dit keer dus ook voor de 400 meter.
Ik was in de negende serie ingedeeld en nadat ik even in de schaduw had gezeten en nog een versnelling deed, voelde m’n benen ineens niet zo goed meer. Maar wat zwaar…

Ik startte in baan 2 en kwam niet goed weg. Op het rechte stuk was het werken tegen de wind, waarvan ik dacht dat die er niet was… ik kon vervolgens niet de bocht uit versnellen, maar kwam nog maar moeilijk vooruit… de coördinatie was ook weer ver te zoeken… Finish in 50.19
Dat viel dus behoorlijk tegen. Ik had het even helemaal gehad en was helemaal toe aan vakantie.

Gelukkig mocht ik vier uur later de 800 meter A-serie nog hazen…
Ik had aangegeven 500 meter vlak in 65 te kunnen lopen, maar dat leek me wat langzaam als ik de tijden van de deelnemers bekeek. Robert Lathouwers was er niet bij, hij loopt dinsdag in Monaco. Maar nog wel een jongen met een pr van 1.44 en twee met een tijd van 1.45 waaronder Arnoud Okken.
Na overleg met de organisatie bleek dat de plannen inderdaad gewijzigd (sneller) waren. Ik zou de eerste 400 meter in 51 lopen en James Hatch zou dan doorlopen naar 600 meter in 1.17. Voor de start gaf Tetlo Emmen aan dat hij toch liever had dat ik onder de 51 opende. Ook goed, dan hoef ik helemaal niet meer na te denken, dan is het gewoon zo hard als ik kan.
Met klokken op 200, 300 en 400 meter kon ik het tempo goed in de gaten houden. Het liep weer echt lekker. Van 100 naar 200 meter moest ik even hard doorlopen om inderdaad op kop te komen en net voor het 200 meter punt zag ik de klok op 24 seconden springen. Op 300 meter was het ongeveer 38 dus dat ging allemaal goed. En daarbij liep het gewoon zo lekker!! De eerste 400 meter ging in 50.83 (de klok stopte) en na 430 meter stopte ik maar, maar ik had nog wel even door gekund. Ik zag vervolgens dat de lopers niet goed waren aangesloten bij de tweede haas…
De race werd gewonnen in 1.45.53 en Arnoud Okken werd 8e in 1.46.96. De Belg Hans Omey verbeterde zijn record tot 1.47.81.
Na afloop nog de complimenten van de tweede haas gekregen en ook de organisatie was tevreden. Lathouwers was wel aanwezig en ik denk dat hij een mooie kans heeft laten lopen, er was genoeg ruimte voor hem achter de tweede haas geweest. Arnoud Okken was tevreden met de race en noemde het een opsteker, hij had pas twee trainingen korter dan 800 meter gedaan. Een keer 10x200 met Bram en een training 300, 500, 300 (meerdere keren?).

Ikzelf was vooral blij dat ik nog heb kunnen hazen. Hierdoor ga ik met een goed gevoel even op vakantie, terwijl ik na mijn eigen race over 400 meter absoluut een ander gevoel had. Het is gewoon zo lekker lopen als haas… en ik heb het idee dat als ik voluit doorgelopen was de laatste 100 meter, ik zeker sneller was geweest dan eerder op de dag.

Oordegem vooraf

2008-07-24T16:40:00.003+02:00

Gisteravond een mailtje gekregen met de vraag of ik de 800 meter kan hazen voor Robert Lathouwers. Hij wil in Oordegem onder de limiet van 1.45.25 lopen en ik mag hem daarbij helpen de eerste 500 meter!

Eerst zal ik rond half 5 zelf een 400 meter lopen. De training van gisteravond heeft me een goed gevoel gegeven en ik ga er van uit dat ik, wanneer er niet te veel wind staat, een mooie tijd kan lopen.

Rond half 9 ga ik van start voor 500 meter hazen. Met zeer waarschijnlijk Robert Lathouwers en Arnoud Okken in mijn voetsporen. Ik ben benieuwd!

Incourante afstanden in Utrecht

2008-07-18T14:41:00.002+02:00

150 meter: 17.32 (+1.4)
300 meter: 36.03

Vooraf gehoopt op een zwoele zomeravond als in 2006 (17.20 en 35.22), het werd helaas een regenachtige avond als in 2007 (17.43 en 35.75).

Op beide afstanden met dezelfde tijd ingeschreven als Jonathan, zodat we wat aan elkaar zouden hebben. Op de 150 meter kwam daar weinig van terecht: Jonathan zat in baan 2 en ik in baan 7. Misschien dat hij me in de bocht nog voor zich heeft zien lopen, maar ik heb hem niet echt gezien. Hij zat ergens in de groep links voor me.
Woensdagavond op de training met Dave gingen de eerste startjes helemaal niet, maar de laatste twee waren hoopgevend. Dit maal was de reactie aardig, maar kwam ik wel weer snel rechtop. Ik kwam enkele meters achter de rest het rechte stuk op en kon toen wel goed naar de groep toelopen. Ik liep lekker en met het windje in de rug voelde het eigenlijk best wel heel goed! Mijn tijd van 17.32 was bovendien sneller dan vorig jaar en slechts 0.12 boven m’n beste tijd (de 16.98 met +4.5 van Krommenie natuurlijk buiten beschouwing gelaten).
Ook Jonathan was zeer te spreken over zijn tijd: clubrecord voor B-junioren in 17.16. Waar Dave zijn hamstrings protesteerden van een weekje kantoorstoel en Puch rijden, lukte het Miranda om Myrthe op de ranglijsten te passeren: 19.56.

Tijdens onze 150 meter was het even droog, maar al gauw begon het weer met regenen. In de loop van de avond ging de wind liggen en werd de baan steeds natter. Op de 300 meter werd ik in baan 2 ingedeeld, hierin lagen duidelijk de meeste plassen. Maar met spikes heb je daar geen nadeel van. Ik startte dit keer hard (in tegenstelling tot in Krommenie) en kon de bocht goed door lopen. Op het laatste rechte stuk was het mijn bedoeling om Tim van Bochove rechts voor me nog in te halen, ik kwam dichterbij, er even naast misschien, maar de laatste 10 meter speelde m’n snelle start me parten. Ik had natuurlijk graag van hem gewonnen en onder de 36 seconden gelopen, maar met 36.03 was ik minder dan drie tienden langzamer dan vorig jaar.
Ik ben heel tevreden over deze wedstrijd, zeker als ik kijk naar de tijden dit ik hier vorig jaar liep. Nu de vorm nog even doorzetten naar komende zaterdag, voor de enige baan waar ik al twee maal onder de 49 seconden heb gelopen.

Mondo Keien Meeting

2008-07-12T11:58:00.000+02:00

400 meter: 49.66
200 meter: 23.47 (-0.7)
800 meter: 1.57.74

In “De kuip” in Uden valt de wind vaak lekker weg en met een beetje mooi weer zijn de omstandigheden vaak goed voor de 400 meter. Het is alleen zo lang rijden! Dit jaar was Jan Dofferhoff de chauffeur en ook m’n vader was er bij. Voor hen werd het een lang dagje, ik had me ingeschreven voor de 400 en 800 meter en op de 400 meter zat ik in het voorprogramma om 14.45 uur en op de dubbele afstand in het naprogramma vanaf 20.30 uur. Helaas daarbij geen mooie zomerse dag, maar in het begin af en toe wat regen en later koelde het toch wel af zonder zonnetje.

Op de 400 meter zat ik in de serie met een aantal 800 meter specialisten, terwijl ik zelf ongeveer mijn snelste eerste 200 van het jaar liep. Ik liep halverwege dus minder van achter dan de afgelopen weken. Op het laatste rechte stuk liepen m’n benen niet plotsklaps vol, maar de coördinatie was ver te zoeken. Hoofd achterover en doorkrabbelen...
Ik dacht tweede te worden in m’n serie, het bleek derde te zijn in 49.66, 0.01 minder snel dan vorige week en precies de zelfde tijd als in 2006.

Nu kon ik me een paar uur lang gaan voor bereiden op de 800 meter. Om de tijd te overbruggen wilde ik eigenlijk nog wel een 400 meter lopen in het hoofdprogramma. Ik had namelijk het idee dat wanneer ik net even iets ontspannener had geopend en ik meer op m’n looptechniek zou focussen het laatste stuk er nog wel een snellere tijd in zou zitten. En het mondo en de luwte van Uden, waren natuurlijk wel goede omstandigheden. Navraag van Vincent van Blitterswijk (waarvoor dank) leverde op dat er geen baan vrij zou zijn op de 400 meter in het hoofdprogramma, maar nog wel op de 200 meter. Tja, dan zou ik lopen tegen jongens met tijden van ruim onder de 22 seconden. Het was nog lang geen half negen, dus toch maar besloten om het te doen. Lang na de andere lopers kwam ik in 23.47 seconden over de finish. Ik had toch eigenlijk wel een beetje gehoopt sneller te lopen dan m’n rommelige race in Leiden van afgelopen woensdag, maar dat zat er blijkbaar niet.

De 800 meter liet nog even langer op zich wachten en bovendien liepen de series van langzaam naar snel en zat ik in de snelste serie (van het naprogramma). Een serie dus waarin iedereen een beste tijd van <1.53 had staan. Net als ik, alleen ben ik dit jaar lang niet in de vorm van mijn 1.52.85 vorig jaar. Ik besloot (zoals vaak op de 800 meter) van achteruit te gaan lopen. Maar zelfs achterin lag het tempo nog te hoog voor me en na 500 meter, kwam niet een versnelling over de rest heen, maar moest ik ze laten gaan. Weer kwam ik een flink stuk achter de rest over de streep. Mijn tijd was langzamer dan mijn 1.57.16 van de competitie in Lisse en dat was natuurlijk juist precies niet de bedoeling van deze 800 meter in Uden. Nu weet ik in ieder geval dat ik dit jaar van de 800 meter heel weinig hoef te verwachten.
Komende weken nog veel aandacht besteden aan m’n snelheid en dan hoop ik in Oordegem een 49 laag te lopen. Daarna even vakantie en dan kunnen de bikkelschema’s weer uit kast om me voor te bereiden op de 800, 400 en 4x400 op 21 september.

Avondinstuif Leiden

2008-07-09T18:30:00.000+02:00

100 meter: 11.97 (-0.5)
200 meter: 23.33 (-0.4)

Een mooie zomerse woensdagavond half juli. Doorgaans een goede gelegenheid om mijn pr’s op de 100 en 200 meter te verbeteren. In 2006 (11.68 en 22.71) en 2007 (11.60 en 22.72) was me dat aardig gelukt. Voor 2008 waren de verwachtingen iets lager gespannen. Doel voor dit was het benaderen/verbeteren van mijn beste seizoenstijden (beide met te veel wind mee gelopen bij Lycurgus (11.89 (+2.5) en 23.15 (+6.6))). (Excuses voor het overdadig gebruik van haakjes).
Dit jaar geen mooie zomerse avond, maar regenachtig weer met weinig wind. Niet optimaal voor de sprint, maar uitstekend om een clubrecord op de 400 meter horden te lopen of een pr op de 1500 meter. Dit gebeurde dan ook, maar natuurlijk niet door mij.

De laatste weken heb ik me twee trainingen specifiek bezig gehouden met mijn start en er lijkt vooruitgang in te zitten. Op de training gaat het af en toe best goed, maar lastig is om het in wedstrijden niet allemaal op de (oude, trage) automatische piloot te doen. Wat me op de 100 meter bovendien vaak gebeurd is dat ik zodra de rest na drie passen er twee voor ligt, meteen rechtop kom en probeer te gaan rennen (en gaan rennen is toch net even anders dan zo snel mogelijk op snelheid komen).
Dit keer ging mijn start best goed. Ik lig nog steeds achter op andere lopers, maar in verhouding tot me zelf, was het best goed. Vervolgens kwam ik op gang en kon de meeste andere lopers in halen. Als het 10 meter langer was geweest had ik waarschijnlijk gewonnen, maar dat was het niet en de punten worden op de finish verdeeld. Tweede dus en wel in 11.97, veel wind stond er niet en die had dus ook weinig invloed. Het bleek tegen te zijn: -0.5 m/s.
Het ging tussendoor nog wat harder regenen en het koelde nog wat af. Ik heb me een tijdje droog in de kantine op gehouden en ben me een half uur voor de geschatte starttijd van de 200 meter weer gaan opwarmen. De jongen die de 100 meter had gewonnen was al weer naar huis, maar er was een andere snelle jongen voor terug gekomen voor de 200 meter. Mijn start was vergelijkbaar met die op de 100 meter, maar op de 200 meter vallen onderlinge verschillen natuurlijk minder op. De bocht liep wat rommelig en ik had zelfs even moeite om niet op de lijn te gaan staan. Na 130 meter had ik het idee dat ik de enige loper voor me in zou gaan halen, maar vervolgens moet ik toch enigszins zijn verkrampt, want ik liep nog wel naar hem toe, maar niet meer snel genoeg om hem in te halen. Wederom tweede, nu in 23.33, wind -0.4 m/s.

Bij elkaar dus twee races naar tevredenheid. Mijn snelheid is gewoon niet zo hoog als in de afgelopen twee jaar, maar het gaat steeds beter dit jaar.
Zaterdag in Uden weer een mooie dubbel, maar dit keer iets langer. Doel is natuurlijk weer het verbeteren van mijn beste seizoenstijden.

NK 2008

2008-07-05T20:55:00.000+02:00

400 meter: 49.65

Dit jaar ging ik naar het NK om lekker mee te doen. Tijden als de afgelopen twee jaar hoef ik dit seizoen niet meer te verwachten, maar een wedstrijdje lopen is natuurlijk al leuk genoeg. Dit keer ook niet de zenuwen van afgelopen twee jaar en dat beviel me eigenlijk best goed.

Ik startte in de eerste serie in baan 7 en hoe wel mijn start nog altijd 'mijn start' is, ging ik dit keer harder weg dan tot nu toe dit seizoen. Ik kon lekker met Peter Wolters mee lopen toen hij eenmaal onderdoor kwam (al vrij snel dus). Bij het opkomen van het laatste rechte stuk werkte de wind ons behoorlijk tegen, maar ik kwam niet geparkeerd te staan. Ik kon nog twee lopers inhalen, al liepen de anderen of al ver voor me of bij me weg. Al met al een degelijke race en zeker naar tevredenheid.

M'n seizoenstijd aangescherpt, kijken of ik die komende weken nog naar 49 laag kan brengen. Woensdagavond in Leiden 100 en 200 meter. Ik ben bang dat m'n jaarlijkse 11.6 en 22.7 er nog even niet inzitten, maar ik ga gewoon weer lekker knallen (op mijn manier dan).

Lycurgus Games 2008

2008-06-22T16:41:00.000+02:00

100 meter: 11.87 (+2.5)
150 meter: 16.98 (+4.5)
200 meter: 23.15 (+6.6)
300 meter: 36.74

Vandaag stond er voor mij wat kort werk op het programma. Vooraf ingeschreven voor de 100, 150 en 300 meter. Met eventueel in het achterhoofd een 400 of 800 er achteraan als het lekker zou gaan en het weer een beetje mee zat.

Op de 100 meter met Dave in de baan naast me. Ondanks de training van afgelopen vrijdag waarbij het starten steeds beter ging, gaf Dave me de eerste 40 meter het nakijken. Daarna kwam ik eindelijk op gang en liep een aardig tweede deel.

Op de 150 meter werd me kort voor de start duidelijk dat de kans dat ik mijn serie zou winnen wel heel klein was. Kim Collins (WC 100m Paris 2003) liep al enige tijd langs de baan rond en had blijkbaar zin gekregen om ook even een afstandje te lopen. Haastig werd er nog een baan voor hem gezocht, de serie indeling was al gedaan en alleen in de derde serie was nog een plaatsje in baan 6. Toevallig zat ik in diezelfde serie in baan 3. Na het startschot heb ik Collins niet meer gezien, maar ik liep een degelijke race. In de laatste 50 meter liep ik aardig in op de lopers voor me (op de loper in baan 6 na natuurlijk), jongens die eerder nog 11.2 liepen op de 100. Een flinke wind in de rug hielp me om voor het eerst onder de 17 seconden te blijven.

Na de finish in de rij om Collins een hand te geven, terug gelopen naar m’n tight en jasje, door gelopen naar m’n schoenen die op het 200 meter punt stonden. Spikes uit, tight aan, schoenen aan. Dan wordt er omgeroepen dat er zodadelijk een 200 meter serie wordt gelopen. Toegevoegd aan het programma om Dennis Spillekom gelegenheid te geven zich te plaatsen voor het WJK. Ik loop snel naar de commissaris van vertrek om te vragen of er nog een plek over is in die serie en dat is er. Schoenen weer uit spikes aan, blok klaar zetten. ‘Heren, kleding gereed maken... Klaar... enz.’ Ik verwacht er achteraan te moeten sukkelen, maar het valt me mee. Spillekom en Johnny Silie maken het verschil vooral in de eerste meters, op het rechte stuk weet ik Frank van Gasteren nog in te halen. Spillekom loopt met 21.96 niet de limiet van 21.38 en als hij dat wel gedaan had, was de wind te veel: +6.6!! Het valt me tegen dat ik zelfs met die wind niet onder de 23 weet te blijven…

Op de 300 maak ik pas achteraf mijn plan. Er hard in knallen! Ook al zou ik na 200 meter volledig verzuurd zijn, met deze wind kom je altijd nog wel over de finish. Maar ja, dat was achteraf. In de race zelf ga ik er veel te behoudend in en dat kan ik op de laatste meters ook niet meer goed maken. Tijd valt dan ook tegen (en ja, ik weet dat ik al drie loopjes gedaan had en dat het hard waaide). Het zal de lezer duidelijk zijn dat vervolgens de 400 en 800 meter uit het achterhoofd verdwenen waren voor vandaag. Het was een mooi dagje. Wat ik ook van de tijden mag denken, met zo een wind in de rug voelt het lopen heel lekker makkelijk.

Genieten eigenlijk!

Gouden Spike 2008

2008-06-14T13:29:00.000+02:00

400 meter: 50.25

Dit seizoen had ik er al drie individuele 400 meters opzitten.
14-5 Leiden 52.24
18-5 Zwolle 51.34
8-6 Lisse 49.91

Zowel in Zwolle als Lisse liep ik eerst een 800 meter en vervolgens in de 4x400 meter een vergelijkbare splittijd (51.0 en 49.9). Ik had dus wel het idee dat ik de stijgende lijn te pakken had en dat het nu richting de 49.laag zou kunnen.
Er stond echter een behoorlijke wind vandaag, bovendien startte ik in baan 1. Genoeg reden volgens iedereen die ik na afloop sprak om niet te veel waarde te hechten aan m’n tijd. Maar ja, als je ziet dat iedereen in jouw serie toch wel dicht bij zijn beste tijd in de buurt komt, dan ga je toch denken dat de wind op dat moment wel mee viel (de invloed van de wind was pas significant tegen een Level of Confidence van 75%, terwijl het voor de serie na mij significant was voor een Level of Confidence van 95%).
En als je weet dat je in 2001 in Leiden al 50,04 liep in baan 1, dan ben je ook minder geneigd een nadelig effect aan baan 1 toe te wijzen.

Maar goed, het zonnetje scheen en ik heb toch maar weer meegedaan. Dat had ik in 12 november toch echt niet verwacht toen ik op krukken uit het ziekenhuis stapte, in de wetenschap dat de operatie voor niks was geweest. En zeker niet in december toen duidelijk werd dat de klachten ook niet toevallig door de operatie waren verdwenen.
Voor dit seizoen is het gewoon lekker wedstrijdjes doen en ervan maken wat er van te maken valt. Volgende week lekker kort: 100, 150 en 300. En over drie weken gewoon het NK lopen! Dit jaar nog maar even op de 400 meter, de 800 meter komt volgend jaar wel weer. (Natuurlijk nog wel even m’n serie winnen op 21 september)

Samengevat

2008-06-06T13:00:00.001+02:00

Het is woensdag 4 juni, half negen in de ochtend. Ik zit op de fiets en kom een oude bekende tegen, of eigenlijk kom ik hem mee. We treffen elkaar bij een verkeerslicht en fietsen samen verder op. Praatje zus en zo… en wat blijkt mijn blog wordt nog wel eens gelezen. En dan zelfs door mensen die je niet dagelijks spreekt op de atletiekbaan. Misschien moet ik er toch maar iets vaker iets op publiceren. Maar ja, af en toe heb ik het wat druk. Of gewoon niets (positiefs) te melden.

Het wedstrijdseizoen 2008 is al een aardig eindje op gang en ik doe ook regelmatig een wedstrijdje. Dus er kan ook best af en toe een wedstrijdverslag gepubliceerd worden…

Maar nog even terug naar de afgelopen tijd, voor wie het gemist heeft zal ik het nog even samenvatten…

Begin oktober heb ik na een tempotraining ineens een pijnlijke knie, ik kan er een week lang niet normaal mee wandelen, trap af lopen en hardlopen zijn helemaal geen goed idee. Fysio, huisarts en orthopedisch chirurg hebben allemaal het vermoeden dat een meniscus beschadigd is, maar zeker weten ze het niet. Dan maar een kijkoperatie…
12 november ga ik onder het mes, maar gelukkig (of niet?) ziet alles in de knie er helemaal in orde uit. Voor niets geopereerd. Nu drie weken herstellen van de operatie en dan hoop ik dat de klachten per ongeluk toch verholpen zijn.
In december wordt duidelijk dat dat niet zo is. Dan maar naar de fysio. Dat helpt! Even revalideren en dan kan ik eind januari weer pijn vrij hardlopen. Dat gaat een paar weken goed en ik zie het wel weer zitten (zie stukje van 15 februari, hieronder).
Maar dan komen de klachten onverwacht terug en begint het kwakkelen weer. Dat kost een paar weken, maar door fanatiek rekken krijg ik m’n knieblessure onder de knie.
Sinds begin april ben ik weer lekker bezig, eind april nog wel een flinke griep met antibiotica eroverheen, maar dat kon er ook nog wel bij.
Nu is het juni en ik kan lekker trainen! Af en toe een wedstrijdje, maar in pr-vorm ben ik natuurlijk niet. Dat komt vast wel weer. Belangrijkste is dat ik m’n knie al een paar weken niet gevoeld heb!

Oude bekende

2008-02-15T12:54:00.000+01:00

Het is vrijdag 15 februari, half vijf in de middag... De temperatuur zal niet veel boven nul zijn, maar de zon doet zijn laatste best voor die dag en in het zonnetje is het eigenlijk best lekker! Zolang je maar niet in de schaduw komt, is het best een mooie dag vandaag.

Ik ben lekker aan het trainen en heb er net 16 keer 200m opzitten, van de 18, als ik een man op de baan zie lopen. Het zal de jogger wel zijn die ik vorige week ook tegenkwam. Ik neem mijn 100m dribbelpauze en dan kom ik hem aan de andere kant van de baan (in het zonnetje) tegen. Het is een man van begin veertig en voor die omstandigheden ziet hij er nog best soepel uit.
Als hij me aanspreekt blijkt het inderdaad de hardloper te zijn die ik de week ervoor ook tegenkwam.

Hij vraagt of ik 800 meter loper ben en wat voor tijd ik heb staan. Ik zeg 1.52 en hij weet dat dat dan vlakbij het clubrecord is. Hij heeft zelf namelijk ook nog een clubrecord staan, vertelt hij, op de 1000 meter. Dan weet ik direct zijn naam: Paul Straathof. 2.27.6 denk ik erbij. Misschien heeft hij ook nog wel het record op de 600 meter, laat hij vallen, maar daarbij moet ik hem teleurstellen. Dat record is intussen verbeterd!

Ondertussen zit mijn pauze van in totaal 100m dribbel en 100m wandelen er toch wel zo een beetje op. Nadat ik verteld heb dat ik de training sinds kort hervat heb, zegt hij dat hij nog wel eens zal komen kijken en opletten. Dan ga ik toch echt van start voor nummer 17. Wetend dat deze oude bekende me nakijkt (en net iets meer hersteld, doordat de pauze iets opgerekt werd), vlieg ik over de baan.

Het gevoel is goed en o, wat heb ik een zin om komende zomer lekkere wedstrijden te lopen (over 600, 800 en 1000m), en ook al weet ik dat ik er niks van mag verwachten, ik krijg toch een beetje hoop, want ook 200m nr 18 gaat 2 seconden sneller dan vooraf ingeschat!!

Back on track!!

2008-02-14T12:46:00.000+01:00

In augustus en september 2007 nam ik alvast rust om een goede winter te draaien. Nauwelijks begonnen aan de wintertraining ging het begin oktober mis.

Na heel wat gedoe ben ik ondertussen eindelijk weer aan het trainen. Ik heb de belangrijke trainingsmaanden: november, december en januari gemist, maar ben allang blij dat ik weer lekker kan lopen. Het serieuzer aanpakken van de 800 meter tijdens de wintertraining, is er niet echt van gekomen helaas, dus dat wordt een stap die ik volgend jaar wil gaan maken.

Voor nu is het motto: gewoon nog een paar maanden lekker trainen en dan zien we wel waar ik sta. Of liever nog: waar ik loop (en hoe snel).

Oordegem 2007

2007-07-07T14:30:00.002+02:00

400 meter: 48.72

Ja, wat zal ik er van zeggen. 48.72 seconden. Niet slecht. Maar uiteindelijk ga je natuurlijk niet helemaal naar België (met nog heel wat geregel vooraf) om dan 0.03 boven je SB en 0.08 boven je PR te lopen…
Doordat Vincent zo aardig was te rijden naar Oordegem en Jan D. zo aardig om ons zijn auto te lenen, kon ik zaterdag aan de start verschijnen. Al weken lang heb ik lopen aankondigen dat ik hier hard zou gaan lopen en ik had er zin in.
Alles liep voorspoedig en we waren ruim op tijd aanwezig. M’n vorig jaar verloren broekje heb ik niet teruggevonden, maar dit jaar ben ik in ieder geval niks kwijt geraakt.
Op de baan stond niet veel wind, alleen in de eerste bocht wat tegen. Op het eerste rechte stuk viel hij (vooral voor de buitenste banen) aardig weg, op de andere stukken stond hij mee.Het plan was hard te starten en ik dacht ook dat ik dat deed. Ik startte in baan 2 en liep na 200 meter naar mijn idee behoorlijk vooraan in het veld. Bocht goed door en als 2e vrijwel zij aan zij het laatste stuk gelopen. Goed door kunnen lopen en dus uiteindelijk 2e op een tiende achter de winnaar.
Ik had nou niet echt het idee dat het ergens veel beter had gekund. Volgende keer nog harder proberen om hard te starten en op het laatst niet “achterop gaan zitten”.

Vervolgens kwam nog het verzoek of ik de B-serie 800 meter wilde hazen. Na overleg, maar zonder goed na te denken over alle gevolgen, besloot ik dit te doen. Het ging goed, leverde wat op, zodat ik in ieder geval de benzine er weer uit had, maar we waren uiteindelijk wel wat later terug dan gepland.

Jan D, bedankt voor het lenen van de auto, Vincent bedankt voor het rijden, Eva en Linda bedankt voor de support (en Debby en Janneke natuurlijk ook) en m’n vader bedankt voor het ons ophalen in Nieuw Vennep om half een ’s nachts.

Nu weer even wat harder trainen en dan zal het toch Uden worden, waar het gaat gebeuren. En wie weet toch stieken zaterdag in Eindhoven al: 400 en 200.

Snelheidswerk in Leiden

2007-07-04T13:37:00.000+02:00

100 meter: 11.60 (-0.6)
200 meter: 22.72 (+0.6 )

Zoals aangekondigd gisteren in Leiden voor wat snelheidswerk. Een flinke verkoudheid maandagavond en dinsdag verstoorde deze plannen nog bijna, maar ik voelde me woensdagmiddag goed genoeg.

Een kleine uitloop voor de start van de 100 meter, maar die had ik ingecalculeerd. Vervolgens nog de onzekerheid in welke serie wat ook nog wel een kwartier kan schelen en het bleek de 2e te zijn. Dit bleek (op de jongen in 8 na, ik zat in 2) een vrij langzame serie. Ik lag dus niet meteen na de start een meter achter op de mensen om me heen en kon me op m'n eigen uitvoering concentreren zonder te verkrampen. Na 40 meter zag ik dat de jongen in 8 nog voor me liep en had daar wel wat aan. Werd 2e in 11.60 (wind -0.6).

Opvallend dat de series op snelheid waren ingedeeld en de snelste als laatste, met uitzondering van 3 man. In de eerste serie liep er een jongen sneller dan ik en in de tweede dus de jongen in 8 en ik. Uit eindelijk had ik de 4e tijd.

Vervolgens de 200 meter. Ik ging er van uit dat ik hier wel in de snelste (en laatste) serie zou zitten, maar dit bleek de 1e. Dus toen dit bekend werd, was het nog even haasten. Ik startte in 3. "De jongen in 8" van de 100 zat in baan 2. Ik verwachtte dus al gauw te worden ingehaald en hem uiteindelijk weer in te halen. Maar ik had voor mjin doen een aardige start, beter dan bij de 100, en hij kwam in het begin iets dichterbij, maar niet onderdoor. Na 80 meter voelde ik dat ik bij hem weg liep. Ik kon aardig doortrekken, maar liep helemaal alleen. Won met 22.74 op de klok, de exacte tijd bleek 22.72 te zijn. 0.01 langzamer dan 5 juli vorig jaar in Leiden. Dit bleek uiteindelijk ook de snelste 200 meter, alhoewel de andere snelle lopers (op nog een andere na) weer in de laatste serie liepen.

Al met al wel tevreden, al had ik na die 100 meter nog wat sneller gehoopt op de 200 meter.

Zaterdag knallen in Oordegem!!!!

NK 2007

2007-06-30T15:59:00.000+02:00

400 meter: 49.09

Van te voren had ik mezelf kansen om de finale te halen toegerekend, omdat er achter de 4 jongens (El Rhalfioui, Berrenstein, Swerink en Van Dijk) die een week eerder de 4x400 meter liepen een groot "pak" met lopers zat van 48.0 tot 48.5 en voor het gemak rekende ik mezelf daar ook toe.
Toen de serie-indelingen verschenen, zag ik zeker goede mogelijkheden. Ik hoefde slechts Bob Keus (48.15), Rikkert van Rhee (48.15) en Ramirez Rivers (48.63) voor te blijven en achtte mezelf, startend vanuit baan 4 daar wel toe in staat.
Na de warming-up op de stenen buiten het stadion om, nog wat gedaan op spikes op het kleine stukje kunststof tussen de marathonpoort en de hekken bij polsstok in. De inloop accomadatie was toch weer wel beschikbaar, maar nog altijd op ruim 10 minuten lopen vanaf de baan. Vervolgens naar de callroom, waar een aantal spieren om de een of andere reden behoorlijk stijf werd (adductoren en kuitspieren).
Toen we uiteindelijk de baan opmochten had de eerste serie al gelopen. Nog even een versnelling in de bocht, instarten en toen was het moment daar.
Ik weet alleen nog dat na 130 meter, de loper in baan 3, Ramirez Rivers, al onderdoor begon te komen en ik versnelde en meeging. Wat er verder om me heen gebeurde weet ik niet. Ik liep met Rivers mee en kwam net achter hem het laatste rechte stuk op. Nu kreeg ik door dat Keus in 1 net voor me liep en dat rechts voor me nog 2 lopers verder voor me liepen (Berrenstein in 8 en Van Rhee in 6 bleek achteraf). Ik kon nog aardig doorlopen, maar kon alleen Keus nog inhalen.
Werd 4e in de serie in 49.09, Van Rhee werd tweede in de serie in 48.50, dat had ik dus moeten lopen voor een finaleplaats.
Als ik de tijden in mijn serie en in de andere series (met net andere omstandigheden) zie, vind ik niet dat mijn prestatie onder mijn normale niveau was (zie verslag spartaansite). Met 49.09 was ik 0.4 seconden langzamer dan in Leiden, maar sneller dan in mijn andere wedstrijden van dit seizoen.
In totaal liep ik de 15e tijd, waar ik vorig jaar 49.25 nog 12e werd.

Woensdagavond als snelheidstraining 100 en 200 in Leiden. En dan zaterdag ga ik echt hard lopen in Oordegem (400m), die baan ligt me beter dan het Olympisch Stadion (vorig jaar nog 48.93).

Weekje rust doet kuit goed

2007-06-25T13:19:00.000+02:00

Na de 800 meter in Papendal hebben we besloten om m'n kuit even een weekje rust te geven. Alleen krachttraining en wat circuitjes gedaan. Verder een paar keer naar Leiden gefietst en 4 keer kort behandeld door de fysio. Afgelopen weekend dus ook geen wedstrijd gelopen, maar ik was wel op de baan te vinden. Zaterdag met de pupillen naar Katwijk, zondag met de A-junioren naar Alphen. Tussendoor zaterdagmiddag zelf nog een heel rustige training gedaan. Inlopen, rekken, loopscholing op gras en wat versnellingen. Daarbij mijn kuit niet gevoeld, dus dat is positief.
Komende week nog wat scherpte kweken en wie weet waar dat in combinatie met het weekje rust toe kan leiden zaterdag. Ik heb er in ieder geval veel zin in en ga ervoor mijn resultaat van vorig jaar te overtreffen.

Startlijst NK 2007
1 Bob Keus Olympus '70 46.72 (2007 48.15)
2 Youssef el Rhalfioui Phanos 46.88
3 Steven Zwerink TION 47.52
4 Jordy Hindriks Rotterdam Atletiek 47.52 (2007 48.17)
5 Jelle Heisen Clytoneus 47.58 (2007 49.07)
6 Ludrick Berrenstein Achilles-Top 47.62
7 Rikkert van Rhee Rotterdam Atletiek 47.80 (2007 48.15)
8 Tom Uitslag Phanos 47.90 (2007 48.26)
9 Joeri Moerman AVON 47.92
10 Niels van Dijk Clytoneus 47.99 (2007 47.61)
11 Derk Jan van den Boogert Rotterdam Atletiek 48.54 (2007 - )
12 Curtis Kock Rotterdam Atletiek 48.55 (2007 47.78)
13 Ramirez Rivers Ciko '66 48.63
14 Wouter Hoogkamer De Spartaan 48.64 (2007 48.69)
15 Lennard van Dam Clytoneus 48.65 (2007 48.05)
16 Freerk Boedeltje NSAV 't Haasje 48.70 (2007 50.71)
17 Johan Polman Lycurgus 48.79 (2007 49.17)
18 Eugène Susanna GVAC 48.86
19 Jesse Caron Rotterdam Atletiek 49.07 (2007 49.05)
20 Tim Bochove Rotterdam Atletiek 49.48 (2007 49.74)
21 Martijn Klaassen Phanos 49.66 (2007 50.69)
22 Joost Bouwman KAV Holland 49.70 (2007 50.72)
23 Thomas Lodewijk Impala 49.78
24 Twan van Vastenhoven Haarlemmermeer 49.79 (2007 - )

Als je dan alleen naar de prestaties van dit jaar kijkt (en waarom zou je dat niet doen?) dan ziet de lijst er wel even anders uit:

1 Youssef el Rhalfioui Phanos 46.88
2 Steven Zwerink TION 47.52
3 Niels van Dijk Clytoneus 47.61
4 Ludrick Berrenstein Achilles-Top 47.62
5 Curtis Kock Rotterdam Atletiek 47.78
6 Joeri Moerman AVON 47.92
7 Lennard van Dam Clytoneus 48.05
8 Bob Keus Olympus '70 48.15
9 Rikkert van Rhee Rotterdam Atletiek 48.15
10 Jordy Hindriks Rotterdam Atletiek 2007 48.17
11 Tom Uitslag Phanos 48.26
12 Ramirez Rivers Ciko '66 48.63
13 Wouter Hoogkamer De Spartaan 48.69
14 Eugène Susanna GVAC 48.86
15 Jesse Caron Rotterdam Atletiek 49.05
16 Jelle Heisen Clytoneus 49.07
17 Johan Polman Lycurgus 49.17
18 Tim Bochove Rotterdam Atletiek 49.74
19 Thomas Lodewijk Impala 49.78
20 Martijn Klaassen Phanos 50.69
21 Freerk Boedeltje NSAV 't Haasje 50.71
22 Joost Bouwman KAV Holland 50.72
23 Derk Jan van den Boogert Rotterdam Atletiek -
24 Twan van Vastenhoven Haarlemmermeer -

Als je dan weet dat ik in Leiden nog 0.05 achter Lennard van Dam eindigde en voor Bob Keus, dan zie je dat ik met een beetje wishfull redeneren ineens kans heb om de finale te halen. En dat lijkt me een mooie uitgangspositie.

Nog even terugkijkend op vorig jaar:

Uitslag NK 2006
400 meter Serie 1
1 Sjors Kampen 580 Groningen Atletiek 21-08-1984 47.97
2 Bob Keus 45 AV Olympus '70 22-08-1975 48.21
3 Derk-Jan van den Boogert 529 Rotterdam Atletiek 21-07-1986 48.54
4 Freerk Boedeltje 581 NSAV 't Haasje 15-06-1977 48.70
5 Mike Mutsaers 71 Rotterdam Atletiek 16-07-1987 49.41
6 Martijn Klaassen 68 Phanos 03-08-1984 50.15
Serie 2
1 Jelle Heisen 579 AV Clytoneus 09-05-1982 48.16
2 Niels van Dijk 61 AV Clytoneus 29-07-1988 48.29
3 Robert Lathouwers 72 Haag Atletiek 08-07-1983 48.69
4 Daniel de Wild 40 Haag Atletiek 21-09-1984 48.71
5 Tim van Bochove 65 Rotterdam Atletiek 01-10-1985 49.60
6 Lennard van Dam 48 AV Clytoneus 21-04-1983 50.29
Serie 3
1 Youssef el Rhalfioui 29 Phanos 06-09-1983 47.44
2 Tom Uitslag 57 Phanos 14-07-1986 48.06
3 Jordy Hindriks 576 Haag Atletiek 30-06-1981 48.11
4 Wouter Hoogkamer 582 De Spartaan 24-02-1982 49.25
5 Joost Bouwman 584 KAV Holland 16-09-1980 49.70
6 Ricardo Rivers 528 Ciko '66 19-10-1979 50.43
Miquel Lopes 56 Rotterdam Atletiek 27-04-1972 dns

Sorted:
1 Youssef el Rhalfioui 29 Phanos 06-09-1983 47.44 Q
2 Sjors Kampen 580 Groningen Atletiek 21-08-1984 47.97 Q
3 Tom Uitslag 57 Phanos 14-07-1986 48.06 Q
4 Jordy Hindriks 576 Haag Atletiek 30-06-1981 48.11 q
5 Jelle Heisen 579 AV Clytoneus 09-05-1982 48.16 Q
6 Bob Keus 45 AV Olympus '70 22-08-1975 48.21 Q
7 Niels van Dijk 61 AV Clytoneus 29-07-1988 48.29 Q
8 Derk-Jan van den Boogert 529 Rotterdam Atletiek 21-07-1986 48.54 q
9 Robert Lathouwers 72 Haag Atletiek 08-07-1983 48.69
10 Freerk Boedeltje 581 NSAV 't Haasje 15-06-1977 48.70
11 Daniel de Wild 40 Haag Atletiek 21-09-1984 48.71
12 Wouter Hoogkamer 582 De Spartaan 24-02-1982 49.25
13 Mike Mutsaers 71 Rotterdam Atletiek 16-07-1987 49.41
14 Tim van Bochove 65 Rotterdam Atletiek 01-10-1985 49.60
15 Joost Bouwman 584 KAV Holland 16-09-1980 49.70
16 Martijn Klaassen 68 Phanos 03-08-1984 50.15
17 Lennard van Dam 48 AV Clytoneus 21-04-1983 50.29
18 Ricardo Rivers 528 Ciko '66 19-10-1979 50.43

Finale
1 Bob Keus 47.31
2 Youssef el Rhalfioui 47.92
3 Jelle Heisen 48.11
4 Jordy Hindriks 48.26
5 Sjors Kampen48.38
6 Tom Uitslag 48.95
7 Derk-Jan van den Boogert 48.81
8 Niels van Dijk 49.33