400 meter: 49.65
Bij de kerstborrel kreeg ik de prestatieprijs voor de heren uitgereikt voor mijn 400 meter in 49.65 tijdens het NK in juli. Deze prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan een atleet van De Spartaan voor de prestatie die het meeste punten oplevert volgens de hongaarse tabel (http://www.iaaf.org/mm/Document/Competitions/TechnicalArea/ScoringOutdoor2008_742.pdf). In 2008 was dat bij de heren blijkbaar mijn 400 meter. In 2006 kreeg ik hem voor mijn 48.64 op de 400 meter (960 punten), in 2007 kreeg ik hem niet voor mijn 400 (48.69), 600 (1.19.7) en 800 (1.52.85) , respectievelijk 957, 965 en 950 punten. In 2007 was Rory namelijk goed in vorm met een tienkamp van 7141 punten (979). Dit jaar was ik door omstandigheden niet zo goed als vorige jaren, maar blijkbaar was ik niet de enige (omstandigheden én mindere vorm), 903 punten was genoeg.
PhD-kandidaat Bewegingswetenschappen KU Leuven; (middel)lange afstand & trail run coach; voormalig 400/800m loper; Smart Endurance Solutions
zaterdag 27 december 2008
vrijdag 26 december 2008
Kerstcross 2008
"2700 meter": 9.10.00
Nadat ik bij m'n vorige kerstcross met Arie mee ging, flink verzuurde en vervolgens werd ingehaald door een aantal junioren, wilde ik het dit jaar anders doen. Ik wilde niet te hard starten en zeker niet verzuren. Het parcours was ook wat langer geworden en eigenlijk was ik gewoon een beetje bang voor de afstand. Dus liet ik Arie en Jeroen maar gaan bij start en begon mijn race rustig. Erik bleef nog even achter me, maar overbrugde het gat met de twee voor me toen dit nog overbrugbaar was. Ik liep m'n eigen tempo en verzuurde inderdaad niet echt. Maar hard ging het dus ook niet. Ik verwachtte wel dat Arie nog terug zou vallen en dat gebeurde ook. Dus kon ik hem nog inhalen. Jeroen en Erik liepen echter al te ver voor. Na de finish was ik zeker niet te vreden over mijn 'laffe' race, maar had op deze manier toch wel lekker makkelijk gelopen. Een ontspannen trainingsloopje dus deze 2e kerstdag, maar meer dus ook niet.
Nadat ik bij m'n vorige kerstcross met Arie mee ging, flink verzuurde en vervolgens werd ingehaald door een aantal junioren, wilde ik het dit jaar anders doen. Ik wilde niet te hard starten en zeker niet verzuren. Het parcours was ook wat langer geworden en eigenlijk was ik gewoon een beetje bang voor de afstand. Dus liet ik Arie en Jeroen maar gaan bij start en begon mijn race rustig. Erik bleef nog even achter me, maar overbrugde het gat met de twee voor me toen dit nog overbrugbaar was. Ik liep m'n eigen tempo en verzuurde inderdaad niet echt. Maar hard ging het dus ook niet. Ik verwachtte wel dat Arie nog terug zou vallen en dat gebeurde ook. Dus kon ik hem nog inhalen. Jeroen en Erik liepen echter al te ver voor. Na de finish was ik zeker niet te vreden over mijn 'laffe' race, maar had op deze manier toch wel lekker makkelijk gelopen. Een ontspannen trainingsloopje dus deze 2e kerstdag, maar meer dus ook niet.
Abonneren op:
Posts (Atom)