Het atletiekseizoen komt er langzaam maar zeker echt aan. Vandaag was het voor mij de laatste duintraining. Omdat ik volgende week in Rome ben, mis ik de officieel laatste duintraining. En de week erna staan de onderlinge testwedstrijden al weer op het programma. Met het weekje Italië voor de boeg komt er een einde aan de wintertrainingsperiode.
Daarop terugkijkend kan ik alleen maar zeggen dat ik een goede winter heb gedraaid. Ik heb bijna geen training hoeven missen door blessures, ziekte of drukte (en dat is wel eens anders geweest). En ook heb ik niet het idee dat ik te hard of te veel heb getraind (en ook dat is wel eens anders geweest).
Twee weken na de testwedstrijden is de eerste competitiewedstrijd al weer en daarna ga ik nog twee weken op trainingsstage naar Portugal met Nils Pennekamp, Twan van Vastenhoven en Pascal Visser van AV Haarlemmermeer. Dan zijn we net terug voor de TSB, dus daarna zal het atletiekseizoen echt gaan losbranden.
PhD-kandidaat Bewegingswetenschappen KU Leuven; (middel)lange afstand & trail run coach; voormalig 400/800m loper; Smart Endurance Solutions
zondag 22 maart 2009
zaterdag 21 maart 2009
Lente
Afgelopen maandag kondigde de lente zich al aan, wie kent immers niet het Oudhollandse gezegde:
“Wanneer Menno en Jonathan gaan hoogspringen, laat de lente zich niet lang meer bedwingen.”
Gistermiddag werd ik nog eens met mijn neus op de feiten gedrukt. Toen ik op de atletiekbaan arriveerde voor mijn (wegens het zonnige weer van ’s avonds naar ‘s middags verplaatste) training, zag ik in de verte twee van onze junior-mila’s lopen, of eigenlijk een junior-mila en een junior-la. Zij liepen daar een rondje of vijftig over het gras langs de binnenkant van de baan. En terwijl Jonathan en Eva in het krachthonk hard aan het werk waren om van sterk en gespierd naar nog sterker en gespierder te transformeren, werkten ook die twee jonge lopers buiten aan hun vorm, met het oog op het komende strandseizoen. Want zeg nou eerlijk, om met een bruin gebronsde torso op het strand te verschijnen kan je ofwel aan de torso werken (in het krachthonk) ofwel aan het bruin worden!
Maar volgende keer graag wel even waarschuwen, dan neem ik mijn zonnebril mee, tegen de felle weerkaatsing.
“Wanneer Menno en Jonathan gaan hoogspringen, laat de lente zich niet lang meer bedwingen.”
Gistermiddag werd ik nog eens met mijn neus op de feiten gedrukt. Toen ik op de atletiekbaan arriveerde voor mijn (wegens het zonnige weer van ’s avonds naar ‘s middags verplaatste) training, zag ik in de verte twee van onze junior-mila’s lopen, of eigenlijk een junior-mila en een junior-la. Zij liepen daar een rondje of vijftig over het gras langs de binnenkant van de baan. En terwijl Jonathan en Eva in het krachthonk hard aan het werk waren om van sterk en gespierd naar nog sterker en gespierder te transformeren, werkten ook die twee jonge lopers buiten aan hun vorm, met het oog op het komende strandseizoen. Want zeg nou eerlijk, om met een bruin gebronsde torso op het strand te verschijnen kan je ofwel aan de torso werken (in het krachthonk) ofwel aan het bruin worden!
Maar volgende keer graag wel even waarschuwen, dan neem ik mijn zonnebril mee, tegen de felle weerkaatsing.
Abonneren op:
Posts (Atom)