Lees: crossen zoals ik het niet kan! Na een week met veel regen en zelfs natte sneeuw lag het parcours in Brussel er wat nat bij vandaag. Waar ik vorig jaar over de stevige sneeuw nog redelijk uit de voeten kon, was het vandaag afzien door de modder. Op de heen weg kwamen we nog in een sneeuwbuitje, maar toen ik mocht starten was het ondertussen droog geworden en was de zon zelfs gaan schijnen. Wat dat betreft niets te klagen.
zondag 18 december 2011
maandag 12 december 2011
Het gaat goed met ons!
Vorig weekend was weer een klassiek weekendje in Nederland, veel te veel willen doen in korte tijd. Helaas heb je dan ook niet genoeg tijd om alle bekenden die je tegenkomt uitgebreid te spreken en helaas kom je ook niet alle bekenden tegen. Daarom leek het me een goed idee eens een update op dit blog te geven. In het kort:
Het gaat goed met ons!
Het gaat goed met ons!
zondag 23 oktober 2011
Volgende stap: crossen
Na een mooie vakantie met Linda, ben ik sinds half september het lopen weer aan het opbouwen. Na wat tips van de fysio (kine) en veel geduld met dagelijkse oefeningen gaat het nu zeker de goede kant op.
Ik kan nu ondertussen 5 tot 6 keer per week trainen. Twee keer staat er interval op het programma, waarvan 1x op de baan (piste). Meestal voel ik nog wat wanneer ik begin met hardlopen (lopen), maar na 5 tot 10 minuten warm lopen verdwijnt dat gevoel en kan ik vrij uit trainen. Groot verschil met deze zomer is voornamelijk dat ik de volgende ochtend veel minder last heb en dat ik, na wat rekken, de rest van de dag niks meer voel.
Ik kan nu ondertussen 5 tot 6 keer per week trainen. Twee keer staat er interval op het programma, waarvan 1x op de baan (piste). Meestal voel ik nog wat wanneer ik begin met hardlopen (lopen), maar na 5 tot 10 minuten warm lopen verdwijnt dat gevoel en kan ik vrij uit trainen. Groot verschil met deze zomer is voornamelijk dat ik de volgende ochtend veel minder last heb en dat ik, na wat rekken, de rest van de dag niks meer voel.
vrijdag 16 september 2011
En we zijn terug vertrokken
Gisteren voor het eerst sinds een aantal weken weer eens wat meer gedaan dan alleen de excentrische enkeloefeningen.
Om de opstart pijntjes na deze lange looprust te minimalizeren eerst maar eens begonnen met een pak excentrische oefeningen voor de diverse spier/pees groepen.
Voor de liefhebber is hieronder (tijdelijk) te zien wat ik het afgelopen jaar voor training heb gedaan.
Groeten, Wouter
Om de opstart pijntjes na deze lange looprust te minimalizeren eerst maar eens begonnen met een pak excentrische oefeningen voor de diverse spier/pees groepen.
Voor de liefhebber is hieronder (tijdelijk) te zien wat ik het afgelopen jaar voor training heb gedaan.
Groeten, Wouter
zaterdag 20 augustus 2011
De PR's bewaren we dan maar tot volgend jaar...
1000 meter: 2.31.16
Na een rijtje 800 meters van redelijk niveau de laatste weken, hadden we besloten om het seizoen dit weekend af te ronden (met een klein voor behoud mocht ik dit weekend super tijden lopen). Voor dit weekend stond al lange tijd het PK aflossingen in de agenda. Maar de 1000 meter die trainingsmaatje Elke zou gaan lopen, de dag ervoor (vandaag dus) sprak me ook wel aan.
Na een rijtje 800 meters van redelijk niveau de laatste weken, hadden we besloten om het seizoen dit weekend af te ronden (met een klein voor behoud mocht ik dit weekend super tijden lopen). Voor dit weekend stond al lange tijd het PK aflossingen in de agenda. Maar de 1000 meter die trainingsmaatje Elke zou gaan lopen, de dag ervoor (vandaag dus) sprak me ook wel aan.
zaterdag 13 augustus 2011
Meeting voor Mon, de plaatselijke TSB.
800 meter: 1.56.73
Wat voor Spartaanatleten de Ter Specke Bokaal (TSB) is, is voor DCLA-atleten de Meeting voor Mon. In 2010 woonden we net 2 weken in België, was ik net aan het opstarten na een blessure en was er ook wat in NL te doen, dus was ik er niet bij. Dit jaar moest het echter een van de hoogtepunten van het seizoen worden.
Nog altijd niet in de vorm van me leven, maar wel met enkele leuke wedstrijden in de benen, wilde ik hier voor 1.54 gaan. Helaas bleek de opening van 25.5 over de 1e 200 meter momenteel nog te snel voor me. In de volgende 400m leverde ik de voorsprong op mijn schema hard in en in de laatste 200 meter was het op.
Zoals ik het kort na de race samenvatte:
200 in 25.5, 400 in 55.0 (29.5), 600 in 1.24.5 (29.5) en toen ging het licht definitief uit ... (32.2)
Volgende week bij het PK aflossingen, zou ik als slotloper mijn race zelf moeten kunnen indelen en wellicht kom ik dan (officieus) wel tot 1.54... daarna neem ik wat rust om mijn achillespezen definitief te laten herstellen. Maar voor die tijd horen jullie nog van me!
Wat voor Spartaanatleten de Ter Specke Bokaal (TSB) is, is voor DCLA-atleten de Meeting voor Mon. In 2010 woonden we net 2 weken in België, was ik net aan het opstarten na een blessure en was er ook wat in NL te doen, dus was ik er niet bij. Dit jaar moest het echter een van de hoogtepunten van het seizoen worden.
Nog altijd niet in de vorm van me leven, maar wel met enkele leuke wedstrijden in de benen, wilde ik hier voor 1.54 gaan. Helaas bleek de opening van 25.5 over de 1e 200 meter momenteel nog te snel voor me. In de volgende 400m leverde ik de voorsprong op mijn schema hard in en in de laatste 200 meter was het op.
Zoals ik het kort na de race samenvatte:
200 in 25.5, 400 in 55.0 (29.5), 600 in 1.24.5 (29.5) en toen ging het licht definitief uit ... (32.2)
Volgende week bij het PK aflossingen, zou ik als slotloper mijn race zelf moeten kunnen indelen en wellicht kom ik dan (officieus) wel tot 1.54... daarna neem ik wat rust om mijn achillespezen definitief te laten herstellen. Maar voor die tijd horen jullie nog van me!
zaterdag 6 augustus 2011
Weer een SB, maar nog altijd het gevoel dat het harder kan!
800 meter: 1.55.58
Voor wie het gemist heeft: in Heusden liep ik in 1.55.64 naar seriewinst, maar die tijd had behoorlijk te lijden onder de wind.
Daarna heb ik enkele weken geen wedstrijden gelopen en getracht wat kwaliteit in de trainingen in te bouwen, voor zover mijn achillespezen dat toe lieten. Dus met wat meer kwaliteitstrainingen in de benen en weinig wind zag ik het in Ninove helemaal zitten. Op deze regenachtige zaterdagavond kon ik rond een uur of 10 eindelijk in actie komen. De eerste 200 meter ging als gepland in 27 seconden, maar vervolgens lieten de 2 lopers voor me het tempo te veel inzakken. Ik voelde dit niet goed aan en bleef er achter hangen. Bij mijn doorkomst op de 400 meter stond de klok al op 57 seconden en drong door dat ik nodig moest versnellen, maar zo dachten er meer over. Ik ging als vierde de laatste 200 meter in en finishte als derde.
Een positief gevoel omdat ik de afgelopen 2 jaar niet zo snel gelopen heb als nu. Een negatief gevoel omdat ik tegen mijn voornemens in weer niet snel genoeg opende (57 ipv 55).
Komende zaterdag weer een kans bij de Meeting voor Mon op mijn (tegenwoordige) thuisbaan!
Foto: Els Ryckebosch
Voor wie het gemist heeft: in Heusden liep ik in 1.55.64 naar seriewinst, maar die tijd had behoorlijk te lijden onder de wind.
Daarna heb ik enkele weken geen wedstrijden gelopen en getracht wat kwaliteit in de trainingen in te bouwen, voor zover mijn achillespezen dat toe lieten. Dus met wat meer kwaliteitstrainingen in de benen en weinig wind zag ik het in Ninove helemaal zitten. Op deze regenachtige zaterdagavond kon ik rond een uur of 10 eindelijk in actie komen. De eerste 200 meter ging als gepland in 27 seconden, maar vervolgens lieten de 2 lopers voor me het tempo te veel inzakken. Ik voelde dit niet goed aan en bleef er achter hangen. Bij mijn doorkomst op de 400 meter stond de klok al op 57 seconden en drong door dat ik nodig moest versnellen, maar zo dachten er meer over. Ik ging als vierde de laatste 200 meter in en finishte als derde.
Een positief gevoel omdat ik de afgelopen 2 jaar niet zo snel gelopen heb als nu. Een negatief gevoel omdat ik tegen mijn voornemens in weer niet snel genoeg opende (57 ipv 55).
Komende zaterdag weer een kans bij de Meeting voor Mon op mijn (tegenwoordige) thuisbaan!
Foto: Els Ryckebosch
vrijdag 1 juli 2011
Verandering van tactiek
Na herevaluatie van het verloop van m'n achillespeesblessure was de tactiek om door te gaan met om de dag een looptraining. Op die manier waren zowel de blessure als mijn vorm vrij stabiel. De verwachting is dat de shockwave behandelingen die voor half juli gepland staan vervolgens een zet richting volledig herstel gaan geven, zodat ik nog een mooi naseizoen kan hebben.
Maar doordat het de laatste dagen steeds beter gaat, zijn we vandaag van tactiek veranderd. Nu loop ik enkele dagen wat minder vaak en minder intensief. Het idee is dat ik op deze manier misschien wel nog wat vorm verlies, maar juist eerder weer zonder achillespeesklachten echt kan gaan trainen.
Dus in Oordegem vriend Jan naar een tijd onder de 2 minuten kijken in plaats van hazen. En verder natuurlijk weer de nodige circuitjes en aquatraining.
Maar doordat het de laatste dagen steeds beter gaat, zijn we vandaag van tactiek veranderd. Nu loop ik enkele dagen wat minder vaak en minder intensief. Het idee is dat ik op deze manier misschien wel nog wat vorm verlies, maar juist eerder weer zonder achillespeesklachten echt kan gaan trainen.
Dus in Oordegem vriend Jan naar een tijd onder de 2 minuten kijken in plaats van hazen. En verder natuurlijk weer de nodige circuitjes en aquatraining.
zondag 26 juni 2011
Druk weekendje
5.1km: ~17.26
800 meter: 1.55.8
Zweedse estafette: 2.05.61 (split ~51)
Na de vorige competitie dus 10 dagen 'looprust' gehouden en vervolgens het lopen langzaam opgebouwd. Het resultaat was dat de pees zeker beter voelt. Na een goede warming up is er pijnvrij mee te lopen en ook de reactie de volgende dag valt mee. Maar... helaas is het nog altijd niet helemaal weg.
Ik had wel behoorlijk wat zin gekregen in de 800 meter voor de clubcompetitie en ook de "bedrijfsestafette" bij De Spartaan wilde ik niet graag missen. Dus vrijdagmiddag door druk verkeer naar Lisse gereden om daar net op tijd te arriveren om nog een uitgebreide warming up te doen. Na 'Bram', Maarten en Martien mocht ik ons team 'Bodyfit Sportmassage' 'thuis' brengen. Ik kreeg in 4e positie 'het stokje', waarbij de nummer 3 niet meer in te halen was en ook de voorsprong op het 5e team was behoorlijk. Zo kon ik dus lekker lopen. Er waren genoeg 3e lopers van de wat langzamere teams in te halen, dus ik heb me goed vermaakt onderweg. Na ongeveer 17'26" zat mijn ongeveer 5.1km erop en finishte ik als 4e (en als 3e bedrijfsteam). Het was goed om eindelijk eens met m'n broer deze estafette te doen, maar 'later' hoop ik nog eens maximaal te kunnen lopen.
foto: Lex Verveer
Op zaterdag bleef een al te grote reactie uit, dus kon het plan om zondag de 800 te lopen zich voltrekken. In Gendringen was het lekker warm en er heerste een goede sfeer in het team. Jammer dat ik niet het hele weekendje mee kon maken, maar goed. Met Bram Som in de serie was het even afwachten hoe de race zou verlopen. Ik had al snel mijn ritme te pakken en liep de kopgroep gaan. Na de eerste ronde besloot ik dat ik wel als eerste ging finishen van het groepje waar ik in liep. Daardoor liep ik de 2e rond goed door en liep met 1.55.8 zelfs nog mijn snelste tijd van dit seizoen.
Hier en hier staan filmpjes van de race (ik liep wat achter de hoofdrolspelers van deze filmpjes, maar af en toe ben ik nog in beeld).
Er volgde nog een warme middag, maar de pees bleef goed voelen zodat ik ook de 400m in de Zweedse estafette nog kon lopen. Net als bij de eerste wedstrijd begin mei, nam ik de koppositie op het eerste rechte stuk, maar helaas werd ik dit keer op het laatste rechte stuk nog net voorbij gelopen. Na een mooi dagje atletiek en het ouderwetse Spartaangevoel eindigen we toch mooi in het linkerrijtje en kunnen we volgend jaar eens serieus proberen om terug te komen in de 1e divisie.
foto: Jan Dofferhoff
800 meter: 1.55.8
Zweedse estafette: 2.05.61 (split ~51)
Na de vorige competitie dus 10 dagen 'looprust' gehouden en vervolgens het lopen langzaam opgebouwd. Het resultaat was dat de pees zeker beter voelt. Na een goede warming up is er pijnvrij mee te lopen en ook de reactie de volgende dag valt mee. Maar... helaas is het nog altijd niet helemaal weg.
Ik had wel behoorlijk wat zin gekregen in de 800 meter voor de clubcompetitie en ook de "bedrijfsestafette" bij De Spartaan wilde ik niet graag missen. Dus vrijdagmiddag door druk verkeer naar Lisse gereden om daar net op tijd te arriveren om nog een uitgebreide warming up te doen. Na 'Bram', Maarten en Martien mocht ik ons team 'Bodyfit Sportmassage' 'thuis' brengen. Ik kreeg in 4e positie 'het stokje', waarbij de nummer 3 niet meer in te halen was en ook de voorsprong op het 5e team was behoorlijk. Zo kon ik dus lekker lopen. Er waren genoeg 3e lopers van de wat langzamere teams in te halen, dus ik heb me goed vermaakt onderweg. Na ongeveer 17'26" zat mijn ongeveer 5.1km erop en finishte ik als 4e (en als 3e bedrijfsteam). Het was goed om eindelijk eens met m'n broer deze estafette te doen, maar 'later' hoop ik nog eens maximaal te kunnen lopen.
foto: Lex VerveerOp zaterdag bleef een al te grote reactie uit, dus kon het plan om zondag de 800 te lopen zich voltrekken. In Gendringen was het lekker warm en er heerste een goede sfeer in het team. Jammer dat ik niet het hele weekendje mee kon maken, maar goed. Met Bram Som in de serie was het even afwachten hoe de race zou verlopen. Ik had al snel mijn ritme te pakken en liep de kopgroep gaan. Na de eerste ronde besloot ik dat ik wel als eerste ging finishen van het groepje waar ik in liep. Daardoor liep ik de 2e rond goed door en liep met 1.55.8 zelfs nog mijn snelste tijd van dit seizoen.
Hier en hier staan filmpjes van de race (ik liep wat achter de hoofdrolspelers van deze filmpjes, maar af en toe ben ik nog in beeld).
Er volgde nog een warme middag, maar de pees bleef goed voelen zodat ik ook de 400m in de Zweedse estafette nog kon lopen. Net als bij de eerste wedstrijd begin mei, nam ik de koppositie op het eerste rechte stuk, maar helaas werd ik dit keer op het laatste rechte stuk nog net voorbij gelopen. Na een mooi dagje atletiek en het ouderwetse Spartaangevoel eindigen we toch mooi in het linkerrijtje en kunnen we volgend jaar eens serieus proberen om terug te komen in de 1e divisie.
foto: Jan Dofferhoff
zondag 12 juni 2011
Hoe het niet moet...
Toen m'n schenen door rust en alternatieve trainingen weer hersteld waren wilde ik natuurlijk snel de trainingen weer op pakken. Dat ik die week een cursus in Londen had kwam daarbij niet lekker uit. Ik besloot vroeg in de morgen te gaan trainen, maar gaf daarbij niet voldoende aandacht aan m'n achillespezen die zo af en toe wat gevoelig zijn in de ochtend. Met diverse oefeningen weet ik de klachten doorgaans goed onder controle te houden, maar tegen enkele dagen achter elkaar direct vanuit m'n bed in de loopschoenen springen kon m'n oefenregime niet op. Gevolg was dat m'n rechterachillespees het even niet meer zag zitten.
In de weken erna weer alternatief getraind en strenger toegezien op m'n oefenregime. Geleidelijk de looptraining weer opgevoerd, maar het wilde niet vlotten. Terwijl de looptrainingen steeds beter verliepen van steeds later wat last tot helemaal geen last, ging het met het gevoel de dag erna juist de andere kant op. Steeds wat meer last, die steeds wat langer bleef hangen.
Vorige week voor de club weer eens het wedstrijdtenue aangetrokken, maar toen bleek dat ik, hoewel ik tijdens de race geen last had, toch niet optimaal over de baan kon stuiteren. En na die weken van niet/half/alternatief trainen was m'n vorm ook ver te zoeken. Daarom maar besloten om weer even helemaal niet te lopen (hoewel dat volgens arts en fysio niet noodzakelijk is). Binnenkort, het lopen weer (nog voorzichtiger) rustig op bouwen.
In de weken erna weer alternatief getraind en strenger toegezien op m'n oefenregime. Geleidelijk de looptraining weer opgevoerd, maar het wilde niet vlotten. Terwijl de looptrainingen steeds beter verliepen van steeds later wat last tot helemaal geen last, ging het met het gevoel de dag erna juist de andere kant op. Steeds wat meer last, die steeds wat langer bleef hangen.
Vorige week voor de club weer eens het wedstrijdtenue aangetrokken, maar toen bleek dat ik, hoewel ik tijdens de race geen last had, toch niet optimaal over de baan kon stuiteren. En na die weken van niet/half/alternatief trainen was m'n vorm ook ver te zoeken. Daarom maar besloten om weer even helemaal niet te lopen (hoewel dat volgens arts en fysio niet noodzakelijk is). Binnenkort, het lopen weer (nog voorzichtiger) rustig op bouwen.
zondag 8 mei 2011
Groen-wit
800 meter: 1.56.72
Zweedse estafette: 2.02.60 (split: ??.?)
Weer eens in het groen-wit mogen uitkomen vandaag! Clubcompetitie met m'n oude maatjes van De Spartaan. Ik was erbij in Santpoort, al was dat de afgelopen weken nog wel even spannend. Na de 3000 in Ninove was ik wat (over)bezorgd om m'n schenen. Fysio gezien: minder omvang... 800 op het PK gelopen: geen last... andere fysio gezien: toch maar even serieus rustig aan doen want je wilt niet dat dit escaleert... 2 weken rustig aan gedaan: competitie zou moeten kunnen. Maar de combi: 13.05 uur 800m, 14.20 uur 400m, leek me dit keer geen goed idee.
Op de 800m had ik na de bocht de keus om voorop te gaan lopen, maar ik deed het niet. Na wat duw werk waar ik nooit zo goed in ben liep ik vijfde. Na de eerste ronde in 57/58 seconde zakte het tempo van de lopers voor me nog verder in en de loper van Leiden kreeg een klein gaatje. Dat was niet mijn bedoeling dus ik dacht even buitenom en dan aansluiten. Eenmaal aangesloten zakte ook zijn tempo in en werd ik gedwongen mijn eindversnelling in te zetten. Met nog 250 meter te gaan, dacht ik wel dat er misschien wat jongens mee zouden gaan die me dan net voor de finish nog voorbij zouden steken, maar door goed afstopwerk van de jongens van Leiden Atletiek gebeurde dat niet. Eindelijk weer eens een race gewonnen, alleen de tijd was niet heel snel en daar gaat het in de 2e divisie nou net om...
Later op de middag nog de 400 meter in de Zweedse estafette gelopen. Doordat we na 100 meter naar binnen gingen werd ik gedwongen snel te starten. Tot mijn verbazing lukte me dat en tot mijn nog grotere verbazing kon ik tot aan het einde ook goed doorlopen. Helaas is er geen splittijd geklokt en liep ook de klok niet mee, dus heb ik geen idee hoe snel het was. Maar lekker was het zeker. Helemaal toen ik zag hoe Tom de koppositie wist te behouden, Arne de voorsprong met de wissel nog vergrootte en Jonathan als eerste finishte. Wat zijn die afsluitende estafettes op de competitie toch mooie onderdelen!
Met mijn schenen gaat het ondertussen weer helemaal goed, dus nu weer serieus trainen. Komende week mis ik door een cursus in Londen de TSB en de interclub in België, maar ik moet toch nog wat aan de vorm werken. Met dank aan de Rietveld-dynastie zal ik ook in Londen goed kunnen trainen!
Foto: Arne van der Meer
Zweedse estafette: 2.02.60 (split: ??.?)
Weer eens in het groen-wit mogen uitkomen vandaag! Clubcompetitie met m'n oude maatjes van De Spartaan. Ik was erbij in Santpoort, al was dat de afgelopen weken nog wel even spannend. Na de 3000 in Ninove was ik wat (over)bezorgd om m'n schenen. Fysio gezien: minder omvang... 800 op het PK gelopen: geen last... andere fysio gezien: toch maar even serieus rustig aan doen want je wilt niet dat dit escaleert... 2 weken rustig aan gedaan: competitie zou moeten kunnen. Maar de combi: 13.05 uur 800m, 14.20 uur 400m, leek me dit keer geen goed idee.
Op de 800m had ik na de bocht de keus om voorop te gaan lopen, maar ik deed het niet. Na wat duw werk waar ik nooit zo goed in ben liep ik vijfde. Na de eerste ronde in 57/58 seconde zakte het tempo van de lopers voor me nog verder in en de loper van Leiden kreeg een klein gaatje. Dat was niet mijn bedoeling dus ik dacht even buitenom en dan aansluiten. Eenmaal aangesloten zakte ook zijn tempo in en werd ik gedwongen mijn eindversnelling in te zetten. Met nog 250 meter te gaan, dacht ik wel dat er misschien wat jongens mee zouden gaan die me dan net voor de finish nog voorbij zouden steken, maar door goed afstopwerk van de jongens van Leiden Atletiek gebeurde dat niet. Eindelijk weer eens een race gewonnen, alleen de tijd was niet heel snel en daar gaat het in de 2e divisie nou net om...
Later op de middag nog de 400 meter in de Zweedse estafette gelopen. Doordat we na 100 meter naar binnen gingen werd ik gedwongen snel te starten. Tot mijn verbazing lukte me dat en tot mijn nog grotere verbazing kon ik tot aan het einde ook goed doorlopen. Helaas is er geen splittijd geklokt en liep ook de klok niet mee, dus heb ik geen idee hoe snel het was. Maar lekker was het zeker. Helemaal toen ik zag hoe Tom de koppositie wist te behouden, Arne de voorsprong met de wissel nog vergrootte en Jonathan als eerste finishte. Wat zijn die afsluitende estafettes op de competitie toch mooie onderdelen!
Met mijn schenen gaat het ondertussen weer helemaal goed, dus nu weer serieus trainen. Komende week mis ik door een cursus in Londen de TSB en de interclub in België, maar ik moet toch nog wat aan de vorm werken. Met dank aan de Rietveld-dynastie zal ik ook in Londen goed kunnen trainen!
Foto: Arne van der Meer
zaterdag 23 april 2011
PK outdoor
800 meter: 1.56.48
Na de 3000m van vorige week vandaag de eerste 800 meter van het seizoen. De afgelopen week helaas wat signalen gekregen dat ik de voorgaande weken misschien iets te fanatiek bezig ben geweest. Maar, ook weer geen overduidelijke signalen, dus toch besloten om vandaag te lopen om het uit te testen.
Het voordeel was dat de zenuwen mee vielen vandaag. Normaal is dat echt niet fijn zo een eerste wedstrijd van het outdoorseizoen, maar dit keer zat ik meer in over m'n schenen dan over m'n eindtijd.
Vooraf had ik 2 plannen:
-Zelf de kop nemen en dan zoals op het PK indoor hoog tempo lopen en niet verzwakken richting 1.55
-In geval van goede tegenstand, alert meelopen en gokken op een sterke laatste 200 meter.
Met Ali Hamdi (vorig jaar 1.48.40) aan de start werd het plan B.
Ik had moeite om op gang te komen, maar vond na 200 meter een mooie plek. Na 400 meter kwam ik als 5e in 58half door. Vervolgens goed door "versneld" om op 600 meter nog mee voorin te zitten. Dat lukte goed, liep nog altijd 5e maar het veld zat dicht op een. In de laatste bocht voelde ik dat ik nog kans had op het podium, maar op het laatste rechte stuk moest ik toch passen. Gelukkig kon ik nog nipt mijn 5e positie behouden.
Waar ik vooraf op een iets snellere tijd gehoopt had, ben ik toch tevreden dat ik zo een vlakke race heb kunnen lopen. De schenen voelen ook nog goed aan, dus er gaan nog mooie tijden komen dit seizoen!
Foto: Linda Bersée
Na de 3000m van vorige week vandaag de eerste 800 meter van het seizoen. De afgelopen week helaas wat signalen gekregen dat ik de voorgaande weken misschien iets te fanatiek bezig ben geweest. Maar, ook weer geen overduidelijke signalen, dus toch besloten om vandaag te lopen om het uit te testen.
Het voordeel was dat de zenuwen mee vielen vandaag. Normaal is dat echt niet fijn zo een eerste wedstrijd van het outdoorseizoen, maar dit keer zat ik meer in over m'n schenen dan over m'n eindtijd.
Vooraf had ik 2 plannen:
-Zelf de kop nemen en dan zoals op het PK indoor hoog tempo lopen en niet verzwakken richting 1.55
-In geval van goede tegenstand, alert meelopen en gokken op een sterke laatste 200 meter.
Met Ali Hamdi (vorig jaar 1.48.40) aan de start werd het plan B.
Ik had moeite om op gang te komen, maar vond na 200 meter een mooie plek. Na 400 meter kwam ik als 5e in 58half door. Vervolgens goed door "versneld" om op 600 meter nog mee voorin te zitten. Dat lukte goed, liep nog altijd 5e maar het veld zat dicht op een. In de laatste bocht voelde ik dat ik nog kans had op het podium, maar op het laatste rechte stuk moest ik toch passen. Gelukkig kon ik nog nipt mijn 5e positie behouden.
Waar ik vooraf op een iets snellere tijd gehoopt had, ben ik toch tevreden dat ik zo een vlakke race heb kunnen lopen. De schenen voelen ook nog goed aan, dus er gaan nog mooie tijden komen dit seizoen!
Foto: Linda Bersée
zondag 17 april 2011
En we zijn weg
3000 meter: 9.24.92
Vandaag het outdoor baanseizoen 2011 geopend. En wel met wat "overdistance" op een kleine wedstrijd in Ninove. Tot afgelopen vrijdag was ik in de veronderstelling dat het een 2000 meter zou zijn, maar toen bleek dat het programma gewijzigd was. Dat betekende of de 3000 lopen, of gelijk maar beginnen met een 800 meter. Aangezien het seizoen nog lang is en ik wel een goede vVO2max-training kon gebruiken, werd het de 3000 meter. Vooraf ingeschat dat het mooi zou zijn om onder de 9.30 te lopen. De eerste kilometer ging in 3.06, vervolgens zakte m'n tempo wat in, maar richting het einde kon ik dat weer oppakken. Een laatste 200 meter onder de 32 seconden geeft aan dat de indeling nog niet optimaal was, maar dat is dan een aandachtspuntje voor de volgende keer. Eerst maar eens op de 800, 1500 en 400 meter richten (in die volgorde van prioriteit, ook).
Het was in ieder geval weer een mooi atletiekdagje met meer dan de helft van onze trainingsgroep in actie, een enthousiaste coach en fijne supporters!
Foto: Linda Bersée
Vandaag het outdoor baanseizoen 2011 geopend. En wel met wat "overdistance" op een kleine wedstrijd in Ninove. Tot afgelopen vrijdag was ik in de veronderstelling dat het een 2000 meter zou zijn, maar toen bleek dat het programma gewijzigd was. Dat betekende of de 3000 lopen, of gelijk maar beginnen met een 800 meter. Aangezien het seizoen nog lang is en ik wel een goede vVO2max-training kon gebruiken, werd het de 3000 meter. Vooraf ingeschat dat het mooi zou zijn om onder de 9.30 te lopen. De eerste kilometer ging in 3.06, vervolgens zakte m'n tempo wat in, maar richting het einde kon ik dat weer oppakken. Een laatste 200 meter onder de 32 seconden geeft aan dat de indeling nog niet optimaal was, maar dat is dan een aandachtspuntje voor de volgende keer. Eerst maar eens op de 800, 1500 en 400 meter richten (in die volgorde van prioriteit, ook).
Het was in ieder geval weer een mooi atletiekdagje met meer dan de helft van onze trainingsgroep in actie, een enthousiaste coach en fijne supporters!
Foto: Linda Bersée
zondag 10 april 2011
Getting ready
Het verhaal over de cross in Dour heeft ondertussen lang genoeg voorop deze site gestaan, tijd voor wat nieuws!
Terugkijkend kan ik melden dat ik na de cross in Dour nog 2 wedstrijden gelopen heb: het BK-cross en een stratenloopje in Nederland. Het weekend van het BK-cross was ook het enige weekend van de afgelopen winter dat ik kwakkelde met mijn gezondheid. Niet echt een lekkere timing dus... Ik was dus niet top-fit, maar fit genoeg voor de cross over 3km. Met een 100e plaats viel het resultaat mij nog alles mee en het leverde me net een puntje meer op voor het clubklassement van DCLA, waar ik nog mee kan gaan delen in de prijzenpot.
Verder stonden maart en april vooral in het teken van trainen. De basis die in de voorgaande maanden gelegd werd, wordt uitgebouwd met snelheids- en verzuringstraining. De trainingen gaan allemaal lekker, maar omdat de trainingen toch anders zijn dan ik gewend ben, is het moeilijk in te schatten waar ik nu precies sta.
De tijd op de 5km in Roelofarendsveen (3 april) liet zien dat mijn uithouding zeker beter is dan die ooit was, al is die tijd nooit goed vastgelegd. Ik liep 16.35, kreeg eerst 16.50 toebedeeld en later 16.39, maar goed...
De afgelopen dagen heb ik met het mooie weer en de fijne trainingen echt het gevoel op trainingsstage te zijn, terwijl ik toch gewoon in m'n eigen bed kan slapen. Wat wil je nog meer. Hoogtepuntje was de 50 maal 100 meter (met terugjoggen) die we vandaag liepen (met na iedere 10e terugwandelen), gevolgd door een pannenkoekenmaal!
Alles loopt dus helemaal lekker hier. Volgende week een 2000m als training, de week erna sta ik aan de start van het Provinciaals Kampioenschap.
fotos: Els Ryckebosch
Terugkijkend kan ik melden dat ik na de cross in Dour nog 2 wedstrijden gelopen heb: het BK-cross en een stratenloopje in Nederland. Het weekend van het BK-cross was ook het enige weekend van de afgelopen winter dat ik kwakkelde met mijn gezondheid. Niet echt een lekkere timing dus... Ik was dus niet top-fit, maar fit genoeg voor de cross over 3km. Met een 100e plaats viel het resultaat mij nog alles mee en het leverde me net een puntje meer op voor het clubklassement van DCLA, waar ik nog mee kan gaan delen in de prijzenpot.
Verder stonden maart en april vooral in het teken van trainen. De basis die in de voorgaande maanden gelegd werd, wordt uitgebouwd met snelheids- en verzuringstraining. De trainingen gaan allemaal lekker, maar omdat de trainingen toch anders zijn dan ik gewend ben, is het moeilijk in te schatten waar ik nu precies sta.
De tijd op de 5km in Roelofarendsveen (3 april) liet zien dat mijn uithouding zeker beter is dan die ooit was, al is die tijd nooit goed vastgelegd. Ik liep 16.35, kreeg eerst 16.50 toebedeeld en later 16.39, maar goed...
De afgelopen dagen heb ik met het mooie weer en de fijne trainingen echt het gevoel op trainingsstage te zijn, terwijl ik toch gewoon in m'n eigen bed kan slapen. Wat wil je nog meer. Hoogtepuntje was de 50 maal 100 meter (met terugjoggen) die we vandaag liepen (met na iedere 10e terugwandelen), gevolgd door een pannenkoekenmaal!
Alles loopt dus helemaal lekker hier. Volgende week een 2000m als training, de week erna sta ik aan de start van het Provinciaals Kampioenschap.
fotos: Els Ryckebosch
zondag 27 februari 2011
De hel van Dour
Zodra mijn trainingsgenoten hoorden dat ik ook van plan was om deze winter te gaan crossen, kreeg ik direct het verhaal over "de hel van Dour" te horen. Iedere keer dat ik dit spookverhaal hoorde, leek het mij zeer onwaarschijnlijk dat ik zelf ook in Dour aan de start zou verschijnen. Maar het ene jaar is het andere niet en de kans was klein dat het weer dit jaar erger zou zijn dan toen.
Dus ik heb vandaag de cross van Dour gelopen. Dit keer geen wind, slechts een half minuutje hagel voor de start en geen enkeldiepe plassen, maar gewoon modder. Waar ik vorige week lekker tempo kon draaien, kwam ik deze keer weer wat minder snel vooruit. Maar aangezien ik de crossen toch voornamelijk als training doe richting het outdoorseizoen, neem ik de positieve puntjes mee en benut de trainingsprikkel. Met nog 8 weken te gaan tot het Provinciaals Kampioenschap trainen we nog even lekker door.
Dus ik heb vandaag de cross van Dour gelopen. Dit keer geen wind, slechts een half minuutje hagel voor de start en geen enkeldiepe plassen, maar gewoon modder. Waar ik vorige week lekker tempo kon draaien, kwam ik deze keer weer wat minder snel vooruit. Maar aangezien ik de crossen toch voornamelijk als training doe richting het outdoorseizoen, neem ik de positieve puntjes mee en benut de trainingsprikkel. Met nog 8 weken te gaan tot het Provinciaals Kampioenschap trainen we nog even lekker door.
zondag 20 februari 2011
Ideaal
De ene cross is de andere niet. Hoe meer het parcours op een atletiekbaan lijkt, hoe beter ik uit de voeten kan. "Echt crossen" is natuurlijk met modder, zompige ondergrond, vele lusjes en een aantal pittige heuvels, maar zelf verkies ik een vlak, hard grasparcours zonder overdreven veel bochten, zoals vandaag in Borsbeek.
Ik startte iets terughoudender en kon vervolgens goed tempo blijven draaien. Het gevoel was goed en ik ben zeker tevreden met het resultaat. Doe mij nog wat van dit soort crossen!
Ik startte iets terughoudender en kon vervolgens goed tempo blijven draaien. Het gevoel was goed en ik ben zeker tevreden met het resultaat. Doe mij nog wat van dit soort crossen!
maandag 14 februari 2011
Theorietje...
Na het zien van onderstaande foto heb ik de volgende theorie ontwikkeld:
Mijn tegenvallende race bij de cross van Hannuit gisteren is voor een belangrijk deel verklaarbaar door tekortkomingen in mijn looptechniek. Zoals te zien loop ik (in ieder geval op het moment dat de foto genomen is) met onnodig veel verticale verplaatsing. In plaats van dat ik voorwaarts afzet, stuiter ik onnodig veel omhoog.
De foto deed een belletje rinkelen, maar de theorie is op meer gebaseerd.
Ik weet dat ik zeker tot 2 jaar geleden zo liep, en kon al die tijd ook niet goed uit de voeten op afstanden langer dan 800 meter. Eind vorige winter heb ik in de VS veel lange tempo's getraind, wat resulteerde in dat ik op langere afstanden minder onnodig hoog stuiterde. Dit was merkbaar bij de coopertest vorig jaar.
Na een toename in 800 meter tempo trainingen en 2 indoorwedstrijden, heb ik het idee dat het stuiteren er ondertussen echter weer helemaal in zit. Achteraf bedacht ik me ook dat ik me tijdens de draaftraining van afgelopen vrijdag realiseerde dat ik weer lekker aan het stuiteren was.
De vraag hierbij is (niet geheel onbelangrijk): Is het een negatieve ontwikkeling?
-Aan de ene kant is het jammer dat ik op de lange afstanden niet maximaal presteer om dat ik veel energie verlies met het op en neer stuiteren en dit niet om kan zetten in voorwaartse snelheid.
-Aan de andere kant kan ik bij kortere afstanden dit op en neer stuiteren wel benutten en in combinatie met grotere passen om kan zetten in voorwaartse snelheid. Waardoor ik op 400 en 800 meter wel maximaal kan presteren.
-Ik kan met specifieke langere tempo trainingen het stuiteren weer uit m'n techniek slijten, maar zal dat niet ten koste gaan van m'n 800 meter prestatie?
Het zou natuurlijk ook zo maar kunnen dat deze theorie van geen kant klopt. Want waarom kan het overgrote deel van mijn collega 800 meters lopers dan wel goed uit de voeten op de cross?
Mijn tegenvallende race bij de cross van Hannuit gisteren is voor een belangrijk deel verklaarbaar door tekortkomingen in mijn looptechniek. Zoals te zien loop ik (in ieder geval op het moment dat de foto genomen is) met onnodig veel verticale verplaatsing. In plaats van dat ik voorwaarts afzet, stuiter ik onnodig veel omhoog.
De foto deed een belletje rinkelen, maar de theorie is op meer gebaseerd.
Ik weet dat ik zeker tot 2 jaar geleden zo liep, en kon al die tijd ook niet goed uit de voeten op afstanden langer dan 800 meter. Eind vorige winter heb ik in de VS veel lange tempo's getraind, wat resulteerde in dat ik op langere afstanden minder onnodig hoog stuiterde. Dit was merkbaar bij de coopertest vorig jaar.
Na een toename in 800 meter tempo trainingen en 2 indoorwedstrijden, heb ik het idee dat het stuiteren er ondertussen echter weer helemaal in zit. Achteraf bedacht ik me ook dat ik me tijdens de draaftraining van afgelopen vrijdag realiseerde dat ik weer lekker aan het stuiteren was.
De vraag hierbij is (niet geheel onbelangrijk): Is het een negatieve ontwikkeling?
-Aan de ene kant is het jammer dat ik op de lange afstanden niet maximaal presteer om dat ik veel energie verlies met het op en neer stuiteren en dit niet om kan zetten in voorwaartse snelheid.
-Aan de andere kant kan ik bij kortere afstanden dit op en neer stuiteren wel benutten en in combinatie met grotere passen om kan zetten in voorwaartse snelheid. Waardoor ik op 400 en 800 meter wel maximaal kan presteren.
-Ik kan met specifieke langere tempo trainingen het stuiteren weer uit m'n techniek slijten, maar zal dat niet ten koste gaan van m'n 800 meter prestatie?
Het zou natuurlijk ook zo maar kunnen dat deze theorie van geen kant klopt. Want waarom kan het overgrote deel van mijn collega 800 meters lopers dan wel goed uit de voeten op de cross?
zondag 13 februari 2011
Oef...
Na 2 indooroptredens vanaf vandaag weer enkele crossen. Aan de cross in Brussel en de kerstcross had ik een goed gevoel over gehouden, wat het crossen betreft. Mijn verwachtingen waren hoog voor vandaag. Te hoog merkte ik na 600 meter. Ik had gehoopt mijn trainingsmaat Jan te kunnen volgen, maar voelde weldra dat zijn tempo voor mij te hoog lag. Daarna was het nog ver.
Volgende week toch maar eens wat behoudener starten en dan naar het einde toe versnellen. Dat zal zeker fijner aanvoelen!
Volgende week toch maar eens wat behoudener starten en dan naar het einde toe versnellen. Dat zal zeker fijner aanvoelen!
zondag 30 januari 2011
Kampioenschap van Vlaanderen
Vandaag weer naar Gent. Drie weken eerder liep ik van kop af naar seriewinst in 1.57.63. Drie stappen na de finish voelde ik dat mijn linker Achillespees het even niet meer zag zitten. Sindsdien zijn de Achillespeesklachten onder controle en heb ik het gevoel beter in vorm te zijn. Dat kwam er nu alleen niet helemaal uit.
Met 2-3 man in de serie die op de EK-indoorlimiet jagen ging het hard vandaag. Ik startte in de baan met een van die mannen. Ik liet hem voor en wilde daar vervolgens zo lang mogelijk blijven zitten. Maar de rest van het veld startte nog sneller en zo zat ik behoorlijk achterin bij het invoegen. Vervolgens in de bocht buitenom naar voren gelopen. Ik kwam door in 26 laag en 50 meter later voelde ik dat dat helaas te hard was voor de vorm van de dag van mijn bovenbenen.
De volgende 550 meter door geworsteld, maar lekker liep dat niet. Uiteindelijk als 5e gefinisht, waar ik toch eigenlijk gewoon 4e had moeten worden. Nummer 1 & 2 liepen met 1.48.67 en 1.49.53 wel heel hard, maar niet snel genoeg voor de Belgische limiet.
Gelukkig voelen m'n Achillespezen (momenteel) een stuk beter aan dan na de vorige race. Komende weken niet in de hal, maar weer in het veld in actie.
Met 2-3 man in de serie die op de EK-indoorlimiet jagen ging het hard vandaag. Ik startte in de baan met een van die mannen. Ik liet hem voor en wilde daar vervolgens zo lang mogelijk blijven zitten. Maar de rest van het veld startte nog sneller en zo zat ik behoorlijk achterin bij het invoegen. Vervolgens in de bocht buitenom naar voren gelopen. Ik kwam door in 26 laag en 50 meter later voelde ik dat dat helaas te hard was voor de vorm van de dag van mijn bovenbenen.
De volgende 550 meter door geworsteld, maar lekker liep dat niet. Uiteindelijk als 5e gefinisht, waar ik toch eigenlijk gewoon 4e had moeten worden. Nummer 1 & 2 liepen met 1.48.67 en 1.49.53 wel heel hard, maar niet snel genoeg voor de Belgische limiet.
Gelukkig voelen m'n Achillespezen (momenteel) een stuk beter aan dan na de vorige race. Komende weken niet in de hal, maar weer in het veld in actie.
zaterdag 8 januari 2011
Provinciaal Kampioen!
Een nieuw fenomeen voor mij: het PK Indoor. Vandaag werd in Gent het Provinciaal Kampioenschap gehouden voor zowel Vlaams-Brabant (waar Leuven deel van uit maakt) en Antwerpen. De dag erna nog eens zo gecombineerde wedstrijd voor de overige 3 Vlaamse provincies.
Leuven ligt een stuk dichterbij Gent dan Lisse, dus de beslissing was snel gemaakt. Ik zou meedoen. De trainingen gaan best lekker, maar zijn anders dan voorheen, dus geen idee hoe ik ervoor zou staan. Mijn trainingsmaten hadden uit de deelnemerslijsten geconcludeerd dat ik niet veel tegenstand hoefde te verwachten. Dus, mijn strategiekeuze was simpel. Gewoon de kop nemen, onder de 28 openen en dan proberen de ronde tijden niet te veel op te laten lopen.
Een eerste wedstrijd sinds lange tijd brengt altijd wat extra spanning, helemaal als je in de tussentijd een jaar geblesseerd bent geweest. Daarbij was dit ook nog eens mijn piste-debuut voor DCLA, spanning alom. Maar eenmaal aan het inlopen kwam ik in m’n element en was het vanaf dat moment gewoon genieten van het wedstrijdgebeuren.
Ik voerde mijn strategie uit als bedacht, was verrast dat er iemand volgde, maar was sterk genoeg om hem voor te blijven. Het resultaat: winst in 1.57.63 minuten. Zeker tevreden!
Punt.
Maar om het toch nog even in perspectief te plaatsen:
Indoor liep ik alleen in sneller in 2007 (Dortmund 1.55.68), 4 weken later kwam ik in Gent niet verder dan 1.58.99. (Dat jaar liep ik mijn outdoor pr van 1.52.85). In 2006 liep ik in Gent 1.59.76 (en outdoor vervolgens 1.53.99). In 2009 liep ik in Apeldoorn 1.58.12 (en outdoor vervolgens 1.53.60). Conclusie: zeker goed bezig!
Leuven ligt een stuk dichterbij Gent dan Lisse, dus de beslissing was snel gemaakt. Ik zou meedoen. De trainingen gaan best lekker, maar zijn anders dan voorheen, dus geen idee hoe ik ervoor zou staan. Mijn trainingsmaten hadden uit de deelnemerslijsten geconcludeerd dat ik niet veel tegenstand hoefde te verwachten. Dus, mijn strategiekeuze was simpel. Gewoon de kop nemen, onder de 28 openen en dan proberen de ronde tijden niet te veel op te laten lopen.
Een eerste wedstrijd sinds lange tijd brengt altijd wat extra spanning, helemaal als je in de tussentijd een jaar geblesseerd bent geweest. Daarbij was dit ook nog eens mijn piste-debuut voor DCLA, spanning alom. Maar eenmaal aan het inlopen kwam ik in m’n element en was het vanaf dat moment gewoon genieten van het wedstrijdgebeuren.
Ik voerde mijn strategie uit als bedacht, was verrast dat er iemand volgde, maar was sterk genoeg om hem voor te blijven. Het resultaat: winst in 1.57.63 minuten. Zeker tevreden!
Punt.
Maar om het toch nog even in perspectief te plaatsen:
Indoor liep ik alleen in sneller in 2007 (Dortmund 1.55.68), 4 weken later kwam ik in Gent niet verder dan 1.58.99. (Dat jaar liep ik mijn outdoor pr van 1.52.85). In 2006 liep ik in Gent 1.59.76 (en outdoor vervolgens 1.53.99). In 2009 liep ik in Apeldoorn 1.58.12 (en outdoor vervolgens 1.53.60). Conclusie: zeker goed bezig!
zondag 2 januari 2011
Oei
Zoals ik zelf gisteren reageerde op mijn vorige bericht vandaag niet de crosscup in Hulshout gelopen:
Afgelopen vrijdag in overleg met de coach besloten om de crosscup zondag over te slaan. De laatste dagen overheerste een vermoeid gevoel en waren m'n benen niet altijd goed. De tijden van vrijdag vielen niet tegen, maar om de gretigheid terug te krijgen geen crosswedstrijd en wat meer rust.
Na het klokje rond te hebben geslapen afgelopen nacht, aan het begin van de middag een fijne extensieve interval training gedaan over het fietspad (de baan van DCLA is buiten trainingstijden afgesloten en de baan van de universiteit is nog voor 300m bedekt met sneeuw/ijs). Na de training voor de buis voor de beelden van de crosscup. Ik zag op tegen zwoegen door de sneeuwresten- en smeltwater-bagger (zoals eerder deze week hier in het bos), maar tot mijn verbazing lag het parcours er heel goed bij in Hulshout. Bovendien geen zand, lange heuvels, klei of een overmaat aan korte bochtjes, maar een grasbaan...
Achter m'n oren zal het dus voorlopig niet jeuken.
Aan de andere kant was het zo vandaag wel een relaxed dagje en heb ik lekker kunnen bijkomen. Klaar om morgen weer aan het werk te gaan en bijna klaar voor de indoorwedstrijd van komende zaterdag.
Afgelopen vrijdag in overleg met de coach besloten om de crosscup zondag over te slaan. De laatste dagen overheerste een vermoeid gevoel en waren m'n benen niet altijd goed. De tijden van vrijdag vielen niet tegen, maar om de gretigheid terug te krijgen geen crosswedstrijd en wat meer rust.
Na het klokje rond te hebben geslapen afgelopen nacht, aan het begin van de middag een fijne extensieve interval training gedaan over het fietspad (de baan van DCLA is buiten trainingstijden afgesloten en de baan van de universiteit is nog voor 300m bedekt met sneeuw/ijs). Na de training voor de buis voor de beelden van de crosscup. Ik zag op tegen zwoegen door de sneeuwresten- en smeltwater-bagger (zoals eerder deze week hier in het bos), maar tot mijn verbazing lag het parcours er heel goed bij in Hulshout. Bovendien geen zand, lange heuvels, klei of een overmaat aan korte bochtjes, maar een grasbaan...
Achter m'n oren zal het dus voorlopig niet jeuken.
Aan de andere kant was het zo vandaag wel een relaxed dagje en heb ik lekker kunnen bijkomen. Klaar om morgen weer aan het werk te gaan en bijna klaar voor de indoorwedstrijd van komende zaterdag.
Abonneren op:
Posts (Atom)