Vandaag mijn debuut in het rood-wit van DCLA. Vanaf nu loop ik op Nederlandse bodem voor De Spartaan en op Belgische bodem voor DCLA. Met mijn trainingsmaatjes hadden we een mooi team kunnen vormen en ik had de eer te mogen starten. Ik liep dus 1 ronde van 1500 meter, Steven liep als tweede loper 2 ronden van 1500 meter en Jan als derde loper 3 ronden.
Helaas waren we al voor de start kansloos voor een goede eindklassering (en dan niet alleen door gebrek aan kwaliteit). De startlopers verzamelden zich bij een nauw poortje met toegang tot het startvak. Toen we door het poortje mochten liet een jongen voor me zijn stokje vallen en blokkeerde vervolgens de linker helft van de doorgang. Terwijl ik er niet door kon stroomde de andere kant wel door en toen ik er eenmaal door kon, kon ik alleen nog op de derde startrij gaan staan.
De race zelf was een mooie introductie in de Belgische crosswereld. Scherpe modderige bochtjes, enkeldiepe (modder)plassen, stukje mul zand er bij, alleen een heuveltje ontbrak nog. Na de eerste bocht heb ik voornamelijk lopers ingehaald. Volgens mij ben ik zelf alleen op het stukje zand ingehaald, maar die loper was op het stuk gras erna kansloos. Steven en Jan liepen behoorlijk door en na afloop waren we over het teamresultaat zeer tevreden, maar over ons eigen optreden alle drie wat minder…
Maar de eerste stappen op Belgische crossbodem zijn gezet (en de eerste stappen in het DCLA shirtje ook). Gaat een leuke winter worden zo!