1000 meter: 2.31.14
Er was geen mes voor nodig zaterdagmiddag op het inloopveld. Het was overduidelijk, de spanning was te snijden. Te beginnen met de spanning voor een wedstrijd, daarbovenop de spanning voor de eerste wedstrijd van het seizoen, beetje druk van het thuispubliek en dan nog de lichte angst voor de afstand… 1000 meter… dat is 600 meter verder dan wat niet heel lang geleden nog mijn favoriete afstand was…
Het eerste obstakel: start op lijn. Dat ging dus al mis. Ik liet me wegduwen en vervolgde mijn weg via baan drie weer naar de voorhoede van het veld. Ondertussen had Menno Zuidema al goed aansluiting bij de haas en liep een behoorlijk eindje voor me. Verder kan ik niet heel veel meer voor me halen van de race. Waar de klok te zien was zat ik op een vlak schema richting 2.30. Verder ontbrak het me aan lef toen Menno een tempo versnelling inzette en Raymond Koen meeging. Ik had niet het gevoel dat ik dat aan kon en liet ze even gaan. Op 250 meter voor de finish werd me duidelijk dat het nog maar 250 meter was en bedacht ik me dat ik toch nog wel wat over had. Ik liep naar de lopers voor me, maar wist Raymond net niet in te halen helaas.
Met mijn tijd van 2.31.14 en derde plaats ben ik niet ontevreden, maar ik had m’n serie willen winnen en onder de 2.30 willen lopen. Maar ontevreden ben ik toch niet. Wel weet ik dat er dingen beter kunnen en die dingen ga ik ook zeker onthouden voor de komende races.
Het was een geweldig gevoel op m’n thuisbaan. Een 1000 meter mag dan lang zijn, je kunt tijdens die afstand ook heel vaak aangemoedigd worden. Ik heb m’n naam dan ook nog nooit zo vaak horen roepen tijdens een wedstrijd. CD-junioren die je naam scanderen, de mensen voor de kantine die me nog een extra stimulans gaven voor de laatste 150 meter, het was gaaf! Ik kijk nu al uit naar de 1000 meter van volgend jaar!