De eerste echte week…

De eerste volle week zit er op. Vanaf maandagochtend ben ik iedere dag op het lab geweest en heb dus de eerste echte werkweek achter de rug…

Voor ik verder ga… nog bedankt voor de reacties om mijn eerste bericht. En wat ik in dat verhaal had verzuimd: nog bedankt voor alle leuke verhaaltjes (in het boekje, op kaartjes of per mail)!
En voor ik het weer vergeet: Eekhoorns! Dat was dus zo een beetje het eerste wat me hier opviel. In iedere boom zit er wel een volgens mij! De eerste ochtend keek er behoorlijk van op, maar nu heb ik er al zoveel gezien…
En waar ik vorige keer niet specifiek genoeg was met “anderszins sportende mensen”, wil ik er nu toch meer op in gaan. Naast de genoemde hardlopers en racefietsers, tref je hier heel veel skateboarders en… frisbees! Op ieder grasveldje op en rond de campus zie ik ze vliegen! Frisbees dus. Boulder blijkt dan ook de thuisbasis te zijn van de UPA (Ultimate Players Association). In de winkels al diverse soorten gezien (zowel voor Ultimate als voor Discgolf (very long distance!!), dus als er iemand even een lijstje kan maken welke kleuren iedereen bij De Spartaan heeft, koop ik de ontbrekende (vanaf 6 dollar!).

Maar terug naar de meest gestelde vraag van de week… Hoe zijn de huisgenoten? Nou, dat valt geheel niet tegen. Bij aankomst bood Jie (de Chinees) meteen de helft van zijn portie rijst aan en hij was verder ook heel hulpvaardig. Het duurde even voor dat ik Nacho (de Mexicaan) sprak, we troffen elkaar telkens net niet, maar de laatste dagen heb ik juist Jie niet meer gezien en kom ik Nacho steeds tegen. Af en toe leven we dus flink langs elkaar heen, maar dat is ook wel weer handig (geen rijen bij de badkamer enz.). Iedereen kookt en eet ook op andere tijden, dus ik heb nog geen Mexicaans gegeten en maar 1 keer Chinees. Het zijn in ieder geval aardige jongens, daarmee ga ik het zeker wel uithouden dit half jaar.

En dan de vraag die daar dan meestal op volgt: hoe gaat het met het onderzoek? Nou ook goed! Afgelopen weken heb ik voornamelijk artikelen gelezen en samengevat. Ik denk dat ik nu wel aardig op de hoogte ben van wat er allemaal gedaan is op het gebied van de kinematica en kinetica van hardlopen (voor de niet bewegingswetenschappers: de bewegingspatronen en het krachtenspel van hardlopen). Nu is het zaak helder te krijgen wat ik kan gaan doen en hoe.

En ben je al weer aan het trainen? Jazeker! Woensdag heb ik voor het eerst weer hardgelopen. Ik begon op een trail aan de andere kant van de grote weg, dat ging best lekker eerst, maar algauw ging het toch aardig omhoog. En nu moest ik dus al wennen aan lopen op hoogte, dit keer ook nog aan lopen omhoog (en even later weer naar beneden natuurlijk). Maar buiten dat viel het geheel niet tegen (m.a.w. m’n achillespezen zijn weer helemaal hersteld). Vrijdag heb ik mijn eerste baantraining hier gedaan (degenen die ook uit eigen initiatief wel eens op dit blog kijken hadden dat al kunnen lezen (degenen die het willen teruglezen: Tussendoortje ). Die baantraining was helemaal genieten! Nadat ik gisteren bij de Boulder Running Company een plattegrondje met ‘running trails’ gescoord had, kon ik vanmorgen ook mooi op een onverhard pad trainen, zonder dat dat binnen 400 meter begon te stijgen. Ik koos voor de South Boulder Creek Trial, voor locale begrippen vrij vlak, en nu ik erover nadenk… ook voor waterleidingduinen begrippen. Via mapmyrun.com had ik al gezien dat ik daar goed m’n 1000-tjes kon doen (Mapmyrun-route). Het was behoorlijk pittig, nee dan gingen die 200-tjes van vrijdag me beter af…

En mis je ons al een beetje? Ook dat, maar gelukkig heb ik zowel thuis als op het lab een snelle internetverbinding dus kan ik mailen, skypen en reacties op m’n blog nalezen…

Morgen bedenk ik me vast weer wat ik nog meer had willen schrijven, maar voor nu houd ik er even mee op. Ik heb gisteren een camera gekocht dus als ik deze week wat tijd over heb zal ik proberen wat plaatjes te publiceren ergens…

Tot de volgende keer!

Tussendoortje

Later dit weekend vast wel een uitgebreider verslag van mijn belevenissen, maar dit moest ik al vast even kwijt. Na m'n eerste training woensdag (interval van huis uit, op een trial), vandaag m'n eerste baan training. En het was genieten! Mooi baantje en overdag vrij toegankelijk. Dus omgekleed in het sportcentrum (recht tegenover het onderzoekslab) 5 minuutjes inlopen naar de baan, daar trainen! Teruggewandeld (omhoog) en douchen in het sportcentrum. Waar ze ook nog een een indoorbaantje blijken te hebben! Behoorlijk vierkant en een rondje van 160 meter, maar toch... ik zit een stuk minder in over de winter!

Indrukken

Binnen 1 dag was het beeld dat ik van de USA had helemaal om, en ondertussen nog drie keer doorgedraaid. Op het moment zit ik in een parkje in Boulder, in de schaduw van een boom mijn bevindingen van afgelopen dagen neer te typen. Ik kan me moeilijk voorstellen dat ik hier pas minder dan 3 dagen ben. Ik heb al zoveel dingen meegemaakt en mensen ontmoet… ik weet echt niet wat wel en wat niet hier neer te typen. Laat ik het maar gewoon van dag tot dag bekijken.
Na het uitzwaaien, wat wel even pittig was, net als het gedag zeggen van anderen eerder, soepeltjes naar Londen gevlogen. De vlucht van Londen naar Boulder was lang, maar ik wist me aardig te vermaken, met artikelen, films, muziek, een luister-cd over de moderne geschiedenis van de USA, boeken en tijdschriften. Maar toen we om 18.30 lokale tijd landden, had ik het wel een beetje gehad, het was immers al half 3 in NL. Alle controles verliepen ook soepeltjes (gaat dat het woord van dit verslag worden?) en toen ik door de schuifdeuren liep stond Rodger me al op te wachten en we herkenden elkaar zelfs zonder bordje. We reden naar Boulder en het was genieten van de zon die tussen wat wolken achter de Rocky Mountains wegzakte.
Donderdag was ik vroeg op en ben een rondje gaan lopen. Aan het eind van de ochtend naar het Lab gegaan waar ik Chris en Jason trof, 2 PhD studenten van Rodger. Aardige jongens van 28 jaar oud. Met Rodger gingen we vervolgens met z’n vieren lunchen en hebben daarna in de schaduw op het gras van gedachten gewisseld over het onderzoek. Daarna ingecheckt op de universiteit, na de TU en de VU, dit keer de CU en geprobeerd een fiets te regelen. Het was overal behoorlijk druk met studenten, aangezien hun programma maandag begint. Daarom kon ik ook pas vrijdag over een fiets beschikken. Aan het eind van de middag nog even terug naar het Lab waar Chris en Jason wat metingen deden. Chris als proefpersoon wilde tijdens het hardlopen wel wat muziek. Of ik rap of hiphop luisterde… niet echt maar jij moet rennen dus ga vooral je gang… vervolgens kiest hij toch voor het mapje ‘rock’ in z’n collectie, waarna nummers van Rage Against The Machine, Nirvana, Foo Fighters en Tool voorbij komen. Goeie match dus!

’s Avonds was er een avondinstuifje van de Boulder Road Runners, waar Rodger een mijl liep. De 800 werd gewonnen in een tijd onder de 2 minuten. Het bleek een Brit te zijn die in Denver traint. Hij gaf me de tip bij de Boulder Running Company (de plaatselijke InterSport van Gerven-de Jong Noordwijkerhout, zeg maar) langs te gaan voor informatie over trainingsgroepen (wat ik nog niet gedaan heb). Na de wedstrijd boodschappen gedaan in een megasupermarkt, met echt bijna alles wat ik NL zoal eet en nog veel meer.

Vrijdagochtend begon met een circuittraining, aangezien ik nog altijd rond 22 uur heel moe word en om 6 uur op sta. Daarna m’n fiets geregeld. Vervolgens op en neer over de campus op zoek naar WiFi en een telefoon, nodig om een kamer te kunnen regelen. Uiteindelijk wel een openbare computer met internet gevonden. Mailtjes gestuurd naar mensen die op de lokale marktplaatssite een kamer aanboden, een enkele gebeld. ’s Middags Boulder door gefietst langs een aantal grote studentenappartementencomplexen (wauw, wat een lang woord), maar het viel tegen, of oud, of vol, of duur, of de vraag of ik alles vooraf kon betalen aangezien ik geen social security number en referenties over mijn huur verleden heb. Daar werd ik niet blij van.
Wel blij werd ik van de BBQ van CU Internationals, een organisatie voor en door internationale studenten die van alles organiseert. Onder het genot van broodjes vegetarische hamburger, druiven en veel water, diverse mensen leren kennen. Geen Nederlander getroffen wel veel Duitsers en Scandinaviërs. Binnenkort ga ik met een aantal mountainbiken en een keer naar een top van bijna 5000 meter, maar eerst nog even acclimatiseren mbt de stap van 0 naar 1500 meter. Morgen organiseert CU Internationals een hike, die zal niet zo hoog gaan, maar ik denk dat ik wel mee ga. Het zal wel pittig zijn, met die 32 graden van dit weekend!

Zaterdagochtend heb ik eerst maar eens een cell phone aangeschaft, zo als ze een mobieltje hier noemen. Daarmee kon ik afspraken maken voor bezichtingen van kamers. En ik had dan ook een nummer om in m’n mailtjes te zetten, wanneer ik alleen per mail kon reageren. M’n zoekcriteria had ik ondertussen gewijzigd, in wat gesprekken tijdens de BBQ kwam ik er namelijk achter dat het misschien toch leuker zou zijn om geen single apartment te nemen, maar een grote kamer in een 3 slaapkamerappartement, omdat je anders zo in je eentje zit… De eerste optie was in South Boulder, en ik had er nog wat bijgezocht in de buurt die ik kon bellen. De tweede kon pas 2 uur later, tussendoor nog geprobeerd een ander te bereiken maar dat lukte niet. Dus kon ik mooi in een parkje dit verhaal schrijven.

[Nu ik dit schrijf is het weer een aantal uur later]. Beide kamers vielen me toch wat tegen en terug op m’n hostelkamer weer veel mailtjes gestuurd en mensen gebeld. Zo kon het dat ik uiteindelijk toch een geschikte kamer vond. Morgen verhuis ik naar een drie slaapkamer appartement met een Chinese en een Mexicaanse student, alle twee van rond mijn leeftijd. Ik heb de jongens zelf niet gesproken, maar wel de familie die het beheert (en er boven woont). Na alles wat ik gezien had was dit ineens wel mooi en ruim en schoon en niet oud. Dus dat zag ik wel zitten.

Nou tot zover mijn verhaal… nu ben ik nog vergeten te vertellen dat ik vanochtend ook nog even langs de atletiekbaan ben gereden, daar was een high school team aan het trainen. Meetrainen zagen ze niet helemaal zitten geloof ik, maar ik was welkom op de baan en ben gewaarschuwd voor de trainingstijden van het footballteam op het middenveld. Wie weet kan ik op den duur toch infiltreren. Rodger zou trouwens ook nog een kennis met connecties bellen, dus dat gaat goed komen. Het was de laatste anderhalve dag een beetje stressen om een kamer te vinden, maar nu dat gelukt is, staat er niets mee in de weg!
Nu weten jullie nog steeds niet waarom mijn beeld van de USA is omgeslagen… het is denk ik vooral de sfeer die hier hangt. Iedereen groet elkaar en is behulpzaam. Er is me veel opgevallen, deels verwacht deel onverwacht… Bijna iedereen heeft een hond, er wordt veel gefietst, ik kom voordurend hardlopende, racefietsende of anderszins sportende mensen tegen, maar dan ook echt voordurend, ik heb nog geen McDonalds of BurgerKing gezien, wel om de drie blokken een Starbucks…, vervelend veel studenten lopen in een CU shirt (ik zal er zelf vast nog wel eentje kopen, of een sweater als het koud wordt), het is niet alleen warm, maar de lucht is ook droog, zodat ik vele liters water wegwerk, je wordt hier al vroeg moe en vroeg wakker (of zou dat aan mij liggen?), en dan nog al die dingen waarvan ik dacht dat moet ik opschrijven, maar wat ik ondertussen vergeten ben.

Sorry dat het zo een lang verhaal is geworden… maar als het goed is lezen jullie het sneller dan dat ik het schreef en anders: jullie hebben nog een half jaar voordat ik jullie kom overhoren!

Groeten,

Woulter (en dat is geen typefout, maar een Nienki variant zeg maar)

Moe

Tien uur in een vliegtuig is best lang! Maar ik heb me wel vermaakt. Ook de gevreesde immigrations controles vielen mee en dus ben ik er nu dan echt. En ik blijf hier nog een tijdje ook!
Rodger bracht me van het vliegtuig naar het Hostel, waar ik net ingecheckt heb. Het is nu 9 pm locale tijd. Dus 5 uur ’s ochtends bij jullie. Wat dan weer betekent dat ik al 22,5 uur wakker ben. Vandaar dat ik m’n ogen nauwelijks open kan houden.

Het was een mooie lange dag, maar de aanblik van de zon die achter de Rocky’s wegzakt was het zeker waard, maar nu ga ik slapen!

Onderweg!

Vanochtend om half 8 vertrokken naar Schiphol. Uitgezwaaid door Linda, m'n ouders, Joost, Henny en Erika met Lindy!
De vlucht naar Londen ging soepel, we gingen over Lisse dus heb nog even naar het huis gezwaaid. Zo dadelijk ga ik naar de gate voor de lange vlucht richting Denver. Daar haalt Rodger me op en rijdt me naar het hostel in Boulder. Ik ben benieuwd!

Nog 3 nachtjes slapen

Gisteravond kwamen er gezellig wat vrienden langs. Leuke spelletjes voor veel spelers gedaan. Benieuwd of ik in Boulder nog spelletjesfanaten zal treffen...
En dan was het verder vooral even afscheid nemen, gisteren en afgelopen week, sommigen kom ik misschien een dezer dagen nog tegen, maar anderen zie ik een half jaar niet meer, omdat ze nu op vakantie zijn. Maar goed die 23 weken gaan voor mij vast snel voorbij.

Nu nog even de laatste dingen regelen... wat dingen voor in NL bij mijn afwezigheid... wat dingen voor in de USA... gaat allemaal lukken.
Het wordt spannend!

Nog 1 week!

Woensdag 19 augustus land ik om 18.35 uur lokale tijd op het vliegveld van Denver, Colorado. En ik heb er zin in!

Het is ondertussen ruim 5 weken geleden dat ik m’n laatste wedstrijd liep en ben sindsdien bezig geweest met revalideren. Ik heb het idee dat mijn achillespezen ondertussen helemaal hersteld zijn. Maandag een klein stukje op de lopende band gelopen en dat ging goed, het echte hardlopen bewaar ik wel tot in Colorado. Dan ga ik rustig opbouwen en aan m’n uithoudingsvermogen werken. Ik weet niet of en hoeveel tijd ik daar zal hebben om te trainen, dus dat wordt afwachten. Mijn prioriteit ligt daar in ieder geval bij mijn afstudeeronderzoek.

Ik weet ook nog niet wat de mogelijkheden zullen zijn om met bijvoorbeeld het universiteitsteam mee te trainen, maar ook als dat niet kan, zal ik me wel vermaken. Ik heb me wat verdiept in de ideeën achter de trainingen van Som en de souplessemethode/methode Verheul, dat gaat, gecombineerd met dingen die ik voor m’n opleiding heb gelezen en gezond verstand, de sleutel worden tot een verbetering van al mijn PR’s vanaf de 400 meter. Maar dan moet ik wel tijd hebben om te trainen daar…

Voor wat m’n afstudeeronderzoek weet ik nog steeds niet wat ik precies ga doen, maar m’n begeleider daar (Rodger Kram) en ik zijn alle twee enthousiast over hardlopen en het feit dat ze in Boulder een lopende band hebben die reactiekrachten kan meten, maakt de kans groot dat het interessant zal worden!

Ik heb er zin in!