Druk weekendje

5.1km: ~17.26
800 meter: 1.55.8
Zweedse estafette: 2.05.61 (split ~51)

Na de vorige competitie dus 10 dagen 'looprust' gehouden en vervolgens het lopen langzaam opgebouwd. Het resultaat was dat de pees zeker beter voelt. Na een goede warming up is er pijnvrij mee te lopen en ook de reactie de volgende dag valt mee. Maar... helaas is het nog altijd niet helemaal weg.

Ik had wel behoorlijk wat zin gekregen in de 800 meter voor de clubcompetitie en ook de "bedrijfsestafette" bij De Spartaan wilde ik niet graag missen. Dus vrijdagmiddag door druk verkeer naar Lisse gereden om daar net op tijd te arriveren om nog een uitgebreide warming up te doen. Na 'Bram', Maarten en Martien mocht ik ons team 'Bodyfit Sportmassage' 'thuis' brengen. Ik kreeg in 4e positie 'het stokje', waarbij de nummer 3 niet meer in te halen was en ook de voorsprong op het 5e team was behoorlijk. Zo kon ik dus lekker lopen. Er waren genoeg 3e lopers van de wat langzamere teams in te halen, dus ik heb me goed vermaakt onderweg. Na ongeveer 17'26" zat mijn ongeveer 5.1km erop en finishte ik als 4e (en als 3e bedrijfsteam). Het was goed om eindelijk eens met m'n broer deze estafette te doen, maar 'later' hoop ik nog eens maximaal te kunnen lopen.

foto: Lex Verveer

Op zaterdag bleef een al te grote reactie uit, dus kon het plan om zondag de 800 te lopen zich voltrekken. In Gendringen was het lekker warm en er heerste een goede sfeer in het team. Jammer dat ik niet het hele weekendje mee kon maken, maar goed. Met Bram Som in de serie was het even afwachten hoe de race zou verlopen. Ik had al snel mijn ritme te pakken en liep de kopgroep gaan. Na de eerste ronde besloot ik dat ik wel als eerste ging finishen van het groepje waar ik in liep. Daardoor liep ik de 2e rond goed door en liep met 1.55.8 zelfs nog mijn snelste tijd van dit seizoen.
Hier en hier staan filmpjes van de race (ik liep wat achter de hoofdrolspelers van deze filmpjes, maar af en toe ben ik nog in beeld).

Er volgde nog een warme middag, maar de pees bleef goed voelen zodat ik ook de 400m in de Zweedse estafette nog kon lopen. Net als bij de eerste wedstrijd begin mei, nam ik de koppositie op het eerste rechte stuk, maar helaas werd ik dit keer op het laatste rechte stuk nog net voorbij gelopen. Na een mooi dagje atletiek en het ouderwetse Spartaangevoel eindigen we toch mooi in het linkerrijtje en kunnen we volgend jaar eens serieus proberen om terug te komen in de 1e divisie.

foto: Jan Dofferhoff

Hoe het niet moet...

Toen m'n schenen door rust en alternatieve trainingen weer hersteld waren wilde ik natuurlijk snel de trainingen weer op pakken. Dat ik die week een cursus in Londen had kwam daarbij niet lekker uit. Ik besloot vroeg in de morgen te gaan trainen, maar gaf daarbij niet voldoende aandacht aan m'n achillespezen die zo af en toe wat gevoelig zijn in de ochtend. Met diverse oefeningen weet ik de klachten doorgaans goed onder controle te houden, maar tegen enkele dagen achter elkaar direct vanuit m'n bed in de loopschoenen springen kon m'n oefenregime niet op. Gevolg was dat m'n rechterachillespees het even niet meer zag zitten.

In de weken erna weer alternatief getraind en strenger toegezien op m'n oefenregime. Geleidelijk de looptraining weer opgevoerd, maar het wilde niet vlotten. Terwijl de looptrainingen steeds beter verliepen van steeds later wat last tot helemaal geen last, ging het met het gevoel de dag erna juist de andere kant op. Steeds wat meer last, die steeds wat langer bleef hangen.

Vorige week voor de club weer eens het wedstrijdtenue aangetrokken, maar toen bleek dat ik, hoewel ik tijdens de race geen last had, toch niet optimaal over de baan kon stuiteren. En na die weken van niet/half/alternatief trainen was m'n vorm ook ver te zoeken. Daarom maar besloten om weer even helemaal niet te lopen (hoewel dat volgens arts en fysio niet noodzakelijk is). Binnenkort, het lopen weer (nog voorzichtiger) rustig op bouwen.