De ene cross is de andere niet. Hoe meer het parcours op een atletiekbaan lijkt, hoe beter ik uit de voeten kan. "Echt crossen" is natuurlijk met modder, zompige ondergrond, vele lusjes en een aantal pittige heuvels, maar zelf verkies ik een vlak, hard grasparcours zonder overdreven veel bochten, zoals vandaag in Borsbeek.
Ik startte iets terughoudender en kon vervolgens goed tempo blijven draaien. Het gevoel was goed en ik ben zeker tevreden met het resultaat. Doe mij nog wat van dit soort crossen!