Leuven ligt een stuk dichterbij Gent dan Lisse, dus de beslissing was snel gemaakt. Ik zou meedoen. De trainingen gaan best lekker, maar zijn anders dan voorheen, dus geen idee hoe ik ervoor zou staan. Mijn trainingsmaten hadden uit de deelnemerslijsten geconcludeerd dat ik niet veel tegenstand hoefde te verwachten. Dus, mijn strategiekeuze was simpel. Gewoon de kop nemen, onder de 28 openen en dan proberen de ronde tijden niet te veel op te laten lopen.
Een eerste wedstrijd sinds lange tijd brengt altijd wat extra spanning, helemaal als je in de tussentijd een jaar geblesseerd bent geweest. Daarbij was dit ook nog eens mijn piste-debuut voor DCLA, spanning alom. Maar eenmaal aan het inlopen kwam ik in m’n element en was het vanaf dat moment gewoon genieten van het wedstrijdgebeuren.
Ik voerde mijn strategie uit als bedacht, was verrast dat er iemand volgde, maar was sterk genoeg om hem voor te blijven. Het resultaat: winst in 1.57.63 minuten. Zeker tevreden!
Punt.
Maar om het toch nog even in perspectief te plaatsen:
Indoor liep ik alleen in sneller in 2007 (Dortmund 1.55.68), 4 weken later kwam ik in Gent niet verder dan 1.58.99. (Dat jaar liep ik mijn outdoor pr van 1.52.85). In 2006 liep ik in Gent 1.59.76 (en outdoor vervolgens 1.53.99). In 2009 liep ik in Apeldoorn 1.58.12 (en outdoor vervolgens 1.53.60). Conclusie: zeker goed bezig!
