400 meter: 50.41
Hazen: 500 meter in 66
Het was weer een mooi atletiekdagje in België! Ik kon met Nils meerijden en was er zodoende ruim op tijd voor de 400 meter. De organisatie had me in eerste instantie in het hoofdprogramma gezet, zodat er wat minder tijd tussen mijn 400 meter en het hazen zou zitten (2,5 om 4 uur), maar als ik naar de tijden van de rest in het hoofdprogramma keek, koos ik toch liever voor het voorprogramma. Ik startte in baan 8 en al snel kwamen er diverse lopers onderdoor. Heel even kreeg ik een gevoel vergelijkbaar met m’n race in Krommenie en kon ik mee versnellen. Maar wat zijn die bochten in Oordegem lang! En dan ook nog in baan 8! Eenmaal op het laatste rechte stuk was het verschil toch behoorlijk op gelopen en was het alsnog achter de rest aan worstelen (dat had ik ook in het hoofdprogramma kunnen doen…). Ik had na de competitie het idee dat ik het weer terug begon te krijgen en dat ik vandaag toch rond de 49.20 zou kunnen lopen. Maar niet dus. Ik ben blijkbaar toch meer een 800 meter geworden…
Als haas van de B-race was mijn opdracht 500 meter in 66 te lopen. Dit was ook voor Nils een mooi tempo om richting de limiet van 1.48.75 te gaan. Ik deed mijn ding en het liep weer lekker. Ik was echter niet heel zeker van mijn zaak omdat ik een vermoeden had dat voor een aantal lopers in deze serie 66 op 500 aan de langzame kant zou zijn. Na 500 meter maakte ik dan ook al gauw ruimte voor de rest (van de wind zouden ze op dat stuk toch weinig last hebben). Helaas voor Nils zakte het tempo toen behoorlijk in, hij schoof wat plaatsen na voren en kwam na 700 meter op kop, maar kon het de laatste 100 meter niet volhouden. Achteraf had ik gewoon alles eruit moeten gooien en volle bak door moeten lopen naar 600. Dan was ik toch minstens 4 seconden sneller uitgekomen dan gisteren…
Nils haalde het niet en ondertussen had ik door dat mijn linkerachillespees het nu echt niet meer zag zitten. Ik had het al voelen aankomen. Afgelopen winter begonnen de pijntjes, maar met mijn steunkousen en verstandige schoen en ondergrond keuze verdwenen die weer. Maar zo eind mei begon het terug te komen. Af en toe werd het wat minder, af en toe werd het wat erger, maar over het algemeen verdween het ongemakkelijke gevoel na de warming-up en had ik er de rest van de training of wedstrijd dag geen last meer van. In zo een geval is het niet slim om meerdere races op een dag te lopen, wedstrijden op 2 dagen achter elkaar te doen. Maar ik wilde gewoon niks van dit alles missen. En eigenlijk waren ook m’n wedstrijden niet de druppel. Het ging pas echt fout op de training vorige week vrijdag. Ik wilde nog wat ontspannen 200 metertjes lopen de avond voor Uden. Ik dacht dat mooi te combineren met het kijken bij de ING-estafette op de baan. Toen ik om even voor half zeven (iets later dan gepland) op de baan aan kwam wat het akelig druk. Ik was warm gefietst en het was mooi weer, dus om snel klaar te zijn, voordat het nog veel drukker zou worden, besloot ik om gelijk te beginnen met die 200 metertjes zonder verder in te lopen. FOUT! M’n bovenbeenspieren waren misschien warm van het fietsen, m’n kuitspieren waren er nog niet klaar voor. Die avond voelden m’n achillespezen niet goed, zacht gezegd. Om dan in de twee dagen erna 2 keer een 800 te lopen en een week later in twee dagen een 600, een 400 en een 550 meter, waarvan de laatste 2 op de hardste baan van de Benelux, is dan niet slim. En voordat ik nog meer domme dingen zou gaan doen (zoals hordelopen), besloot mijn linker achillespees dat het nu echt even genoeg was. Dus voorlopig even geen wedstrijden meer. Kijken hoe het loopt, over 2 weken is Heusden, over 4 het NK. Als het kan loop ik, als het niet kan, niet, ook goed! Voor mij is dit seizoen al mooi geweest. En ook gisteren was ondanks een tegenvallende 400 meter, het missen van de limiet van Nils en mijn blessure toch best een leuke dag.