Volgende stap: crossen

Na een mooie vakantie met Linda, ben ik sinds half september het lopen weer aan het opbouwen. Na wat tips van de fysio (kine) en veel geduld met dagelijkse oefeningen gaat het nu zeker de goede kant op.
Ik kan nu ondertussen 5 tot 6 keer per week trainen. Twee keer staat er interval op het programma, waarvan 1x op de baan (piste). Meestal voel ik nog wat wanneer ik begin met hardlopen (lopen), maar na 5 tot 10 minuten warm lopen verdwijnt dat gevoel en kan ik vrij uit trainen. Groot verschil met deze zomer is voornamelijk dat ik de volgende ochtend veel minder last heb en dat ik, na wat rekken, de rest van de dag niks meer voel.

Dus was ik ondertussen toe aan de volgende stap: intensieve lange tempo trainingen. En wie me langer kent, weet (misschien) dat ik daarbij dan al gauw denk aan... wedstrijdjes. In dit geval dus crossen.

Waar ik vorig jaar nogal overrompeld werd bij de start van de Relays in Gent, zou ik dit jaar als 2e loper in actie komen. Het voordeel was dat ik niet hoefde te starten, het nadeel dat ik 3km moest lopen in plaats van 1.5km.
Maar ook als 2e loper is Gent niet echt mijn ding. Ik kon niet zo snel lopen als ik had gedacht en haalde er ook niet veel voldoening uit.
Maar het belangrijkste was overduidelijk dat in de volgende ochtend kon concluderen dat mijn Achillespezen daadwerkelijk weer tegen dergelijke inspanningen zijn opgewassen. Vanaf nu is het dus weer trainen met het uitzicht weer mooie wedstrijden te kunnen lopen.
Wie weet wordt de cross in Mol wel een mooie wedstrijd. Maar dan mogen ze het zandstrand eerst wel eens uit het parcours halen!


Foto: Els Ryckebosch