vrijdag 6 juni 2008

Samengevat

Het is woensdag 4 juni, half negen in de ochtend. Ik zit op de fiets en kom een oude bekende tegen, of eigenlijk kom ik hem mee. We treffen elkaar bij een verkeerslicht en fietsen samen verder op. Praatje zus en zo… en wat blijkt mijn blog wordt nog wel eens gelezen. En dan zelfs door mensen die je niet dagelijks spreekt op de atletiekbaan. Misschien moet ik er toch maar iets vaker iets op publiceren. Maar ja, af en toe heb ik het wat druk. Of gewoon niets (positiefs) te melden.

Het wedstrijdseizoen 2008 is al een aardig eindje op gang en ik doe ook regelmatig een wedstrijdje. Dus er kan ook best af en toe een wedstrijdverslag gepubliceerd worden…

Maar nog even terug naar de afgelopen tijd, voor wie het gemist heeft zal ik het nog even samenvatten…

Begin oktober heb ik na een tempotraining ineens een pijnlijke knie, ik kan er een week lang niet normaal mee wandelen, trap af lopen en hardlopen zijn helemaal geen goed idee. Fysio, huisarts en orthopedisch chirurg hebben allemaal het vermoeden dat een meniscus beschadigd is, maar zeker weten ze het niet. Dan maar een kijkoperatie…
12 november ga ik onder het mes, maar gelukkig (of niet?) ziet alles in de knie er helemaal in orde uit. Voor niets geopereerd. Nu drie weken herstellen van de operatie en dan hoop ik dat de klachten per ongeluk toch verholpen zijn.
In december wordt duidelijk dat dat niet zo is. Dan maar naar de fysio. Dat helpt! Even revalideren en dan kan ik eind januari weer pijn vrij hardlopen. Dat gaat een paar weken goed en ik zie het wel weer zitten (zie stukje van 15 februari, hieronder).
Maar dan komen de klachten onverwacht terug en begint het kwakkelen weer. Dat kost een paar weken, maar door fanatiek rekken krijg ik m’n knieblessure onder de knie.
Sinds begin april ben ik weer lekker bezig, eind april nog wel een flinke griep met antibiotica eroverheen, maar dat kon er ook nog wel bij.
Nu is het juni en ik kan lekker trainen! Af en toe een wedstrijdje, maar in pr-vorm ben ik natuurlijk niet. Dat komt vast wel weer. Belangrijkste is dat ik m’n knie al een paar weken niet gevoeld heb!