800 meter: 1.55.01
Met het mooie weer en het pinksterweekend voor de duur leek het mij handig om met het openbaar vervoer naar Nijmegen af te reizen. Dat was dan ook wel zo een beetje de enige juiste beslissing rondom deze wedstrijd.
Na m’n race in Hoorn vorige week had ik zeker het idee dat er mee mogelijk moest zijn. Na een analyse van m’n snelste vier 800 meters van afgelopen jaren, had ik bedacht dat ik snel wilde openen. Liefst onder de 54. Er was geen klok op het 200 meter punt en die bij de finish liep niet, dus hoe hard ik uiteindelijk opende weet ik niet, maar hard was het in ieder geval. Ik hoorde iets over 25 laag op de eerste 200 meter, maar verder geen idee. Na 500 meter voelde ik dat het in ieder geval iets te hard was voor mij op dit moment. Diverse lopers kwamen op het rechte stuk buitenom, zelf had ik de kracht niet om ook te versnellen. En daar was ook weinig ruimte voor en weldra zat ik opgesloten. Ik voelde toen al dat hem niet ging worden. Geen snelle eindsprint ook dit keer dus.
Na de finish was ik ook abnormaal snel hersteld. Ik had snel geopend, maar had verder weinig vermogen om door te trekken en diep te gaan. Na de race in Hoorn had ik meer verwacht en gehoopt, maar eigenlijk dus iets te veel. Ik ging voor een PR, maar had beter kunnen inzetten op een 1.53 half en m’n krachten beter kunnen verdelen. Met de trein weer terug vanuit Nijmegen, geen snelle tijd, maar wel weer een hoop ervaring op gedaan. Naar de volgende wedstrijden neem ik het gevoel van Hoorn en de wijze lessen van vandaag mee. Het wedstrijdseizoen duurt nog 2 maanden, genoeg kansen nog op een snelle tijd. Waar ik langzaam naar toe ga groeien.