De dag na de wedstrijd van 19 april melde ik me om 6.00 uur in de ochtend op Schiphol. Ik vertrok voor twee weken naar Portugal voor een trainingsstage met vier jongens van Av Haarlemmermeer: Nils Pennekamp, Pascal Visser, Twan van Vanstenhoven en Jeremy Bertels.
Julien Hagen en Joke van der Stelt zeiden me ooit mijn loopschoenen, spikes en een loopsetje in m'n handbagage mee te nemen voor het geval m'n koffer niet of later aan zou komen. Na vier stages en nog wat meer vluchten, waarbij alles goed ging met m’n koffer, was het een routinehandeling geworden.
Gevolg, omdat mijn koffer per ongeluk naar Ibiza vloog, stond ik in Portugal met een hardloopsetje en mijn loopschoenen, maar zonder tandenborstel, schone sokken en onderbroeken. Maar goed, die kan je kopen! Dinsdagavond werd mijn koffer via Madrid en Lissabon in ons hotel bezorgd en kon ik over alles wat ik had ingepakt beschikken.
We verbleven in Alfamar Beach & Sport Resort en hadden 2 atletiekbanen op wandelafstand. Na een eerste verkenning bleek de meest dichtbij zijnde baan ook de drukste en het meest winderig. We kozen ervoor om onze baan en krachttrainingen op het andere complex te doen, dat zich op een kwartiertje wandelen van ons huisje bevond. De baan van Acoteias heeft rechte stukken van ruim 110 meter en dus zeer krappe bochten, 50 meter voor de finish ligt een verlengsnoer over de baan en in baan 2 tm 4 bevinden zich rondom de 300 meter start een verhoging en verlaging van enkele centimeters. Maar verder is het een best baantje! Er liepen in ieder geval zeer weinig andere atleten in de weg (baan).
Dat de andere baan wel druk bezocht was bleek wel aan de vele atleten die we op het hotelcomplex tegenkwamen: Duitse werpers (oa. Obergföll), heel wat atleten uit Litouwen, Letland en Rusland, de voltallige Zweedse selectie (oa. Wissman, Olson, Kallur 2x, Kluft), Britten, Nederlandse mila’s, Algerijnse mila’s en enkele concurentes van Yvonne, zoals de Noorse Marcussen en Litouwse Zemaityte. De Duitsers zagen we regelmatig op de werpvelden rondom het hotel, waar wij dan CORE oefeningen deden, de rest troffen we bij het koelen na de training in het buitenbad of bij het relaxen in het bubbelbad.
Elly en ik hadden mijn schema aardig afgestemd op het schema dat Oscar Soethout voor de andere jongens had gemaakt. De lange baantrainingen liep ik met Pascal op en Nils gaf ons dan meestal een kleine voorsprong om ons vervolgens voorbij te gaan. Zo deden Nils en ik dat ook op de kortere baantrainingen en regelmatig nam ik dan 2x zo lang pauze als Nils, ten eerste omdat ik dat gewend ben en ten tweede waren we zo ook meer aan elkaar gewaagd. Ook met Twan en Jeremy heb ik wat 300tjes gelopen en we deden vaak met z’n allen kracht. De CORE oefeningen om de dag vormden de rode draad, net als de pasta en rijst die elkaar per dag afwisselden. Ook de onderlinge sfeer was goed, die jongens zouden eens een groen broekje en wit-groen singlet aan moeten doen op wedstrijden! Het enige jammere is dat Nils uiteindelijk toch een keer gewonnen heeft met kaarten.
Ik heb daar twee weken goed getraind, ik heb het gevoel dat ik er voor wat betreft de 800 meter goed voor sta en ook de korte loopjes gericht op de 400 meter gaan steeds sneller.
Laat de wedstrijden maar komen!