Tja..., en nog wat andere zaken

De paar dagen na de wedstrijd kon ik dus niet eens pijnvrij wandelen. Een bezoekje aan de fysio bracht een behoorlijke beperking aan het licht. Even kraken en het was weer soepel. De spanning was van de spieren, bleef over een stukje beschadigde achillespees. Dat was het dus. Als ik 3 weken eerder mijn enkel had laten manipuleren had ik dit seizoen heel mooi af kunnen maken. Nu bleef ik er te lang mee doorlopen en ging het dus even mis.
Op zich geneest het weefsel nog vrij snel, met behulp van de shockwave, maar het duurt sowieso wel even natuurlijk… te lang voor het mooie. Twee, drie weken geen specifieke looptraining is, denk ik, funest voor mijn vorm. Maar na anderhalve week helemaal niks doen heb ik er toch wel weer zin in. Ik ga dus nog wel wat doen komende weken. Wat conditionele circuitjes, fietsen, crosstrainer enzovoorts. Het is even aankijken hoe snel m’n pees weer helemaal wil, maar ik zorg in ieder geval dat ik op dat moment verder helemaal fit ben.

Mijn vertrek naar de USA staat gepland voor 15 augustus. Als alles mee zit (snel herstel, vorm behouden) loop ik voor die tijd misschien nog wel een of twee wedstrijdjes. En anders reis ik in ieder geval fit af naar Colorado (waar ik nog maar moet zien hoeveel tijd ik zal hebben om te trainen). Als het een beetje wil lukken wil ik daar toch ook wel wat doen. Plan is nu dat ik eind januari, wanneer ik terugkom, een super uithoudingsvermogen heb. Ik ga een beetje aan de slag met de methode verheul, de methode som, de methode boon, een achtergrond in de bewegingswetenschappen en gezond verstand.

Ik ben er nog niet helemaal uit hoe ik het thuisfront op de hoogte ga houden, maar als voorproefje heb ik me aangemeld bij twitter (zie links, links), eens kijken of dat wat is…