Indrukken

Binnen 1 dag was het beeld dat ik van de USA had helemaal om, en ondertussen nog drie keer doorgedraaid. Op het moment zit ik in een parkje in Boulder, in de schaduw van een boom mijn bevindingen van afgelopen dagen neer te typen. Ik kan me moeilijk voorstellen dat ik hier pas minder dan 3 dagen ben. Ik heb al zoveel dingen meegemaakt en mensen ontmoet… ik weet echt niet wat wel en wat niet hier neer te typen. Laat ik het maar gewoon van dag tot dag bekijken.
Na het uitzwaaien, wat wel even pittig was, net als het gedag zeggen van anderen eerder, soepeltjes naar Londen gevlogen. De vlucht van Londen naar Boulder was lang, maar ik wist me aardig te vermaken, met artikelen, films, muziek, een luister-cd over de moderne geschiedenis van de USA, boeken en tijdschriften. Maar toen we om 18.30 lokale tijd landden, had ik het wel een beetje gehad, het was immers al half 3 in NL. Alle controles verliepen ook soepeltjes (gaat dat het woord van dit verslag worden?) en toen ik door de schuifdeuren liep stond Rodger me al op te wachten en we herkenden elkaar zelfs zonder bordje. We reden naar Boulder en het was genieten van de zon die tussen wat wolken achter de Rocky Mountains wegzakte.
Donderdag was ik vroeg op en ben een rondje gaan lopen. Aan het eind van de ochtend naar het Lab gegaan waar ik Chris en Jason trof, 2 PhD studenten van Rodger. Aardige jongens van 28 jaar oud. Met Rodger gingen we vervolgens met z’n vieren lunchen en hebben daarna in de schaduw op het gras van gedachten gewisseld over het onderzoek. Daarna ingecheckt op de universiteit, na de TU en de VU, dit keer de CU en geprobeerd een fiets te regelen. Het was overal behoorlijk druk met studenten, aangezien hun programma maandag begint. Daarom kon ik ook pas vrijdag over een fiets beschikken. Aan het eind van de middag nog even terug naar het Lab waar Chris en Jason wat metingen deden. Chris als proefpersoon wilde tijdens het hardlopen wel wat muziek. Of ik rap of hiphop luisterde… niet echt maar jij moet rennen dus ga vooral je gang… vervolgens kiest hij toch voor het mapje ‘rock’ in z’n collectie, waarna nummers van Rage Against The Machine, Nirvana, Foo Fighters en Tool voorbij komen. Goeie match dus!

’s Avonds was er een avondinstuifje van de Boulder Road Runners, waar Rodger een mijl liep. De 800 werd gewonnen in een tijd onder de 2 minuten. Het bleek een Brit te zijn die in Denver traint. Hij gaf me de tip bij de Boulder Running Company (de plaatselijke InterSport van Gerven-de Jong Noordwijkerhout, zeg maar) langs te gaan voor informatie over trainingsgroepen (wat ik nog niet gedaan heb). Na de wedstrijd boodschappen gedaan in een megasupermarkt, met echt bijna alles wat ik NL zoal eet en nog veel meer.

Vrijdagochtend begon met een circuittraining, aangezien ik nog altijd rond 22 uur heel moe word en om 6 uur op sta. Daarna m’n fiets geregeld. Vervolgens op en neer over de campus op zoek naar WiFi en een telefoon, nodig om een kamer te kunnen regelen. Uiteindelijk wel een openbare computer met internet gevonden. Mailtjes gestuurd naar mensen die op de lokale marktplaatssite een kamer aanboden, een enkele gebeld. ’s Middags Boulder door gefietst langs een aantal grote studentenappartementencomplexen (wauw, wat een lang woord), maar het viel tegen, of oud, of vol, of duur, of de vraag of ik alles vooraf kon betalen aangezien ik geen social security number en referenties over mijn huur verleden heb. Daar werd ik niet blij van.
Wel blij werd ik van de BBQ van CU Internationals, een organisatie voor en door internationale studenten die van alles organiseert. Onder het genot van broodjes vegetarische hamburger, druiven en veel water, diverse mensen leren kennen. Geen Nederlander getroffen wel veel Duitsers en Scandinaviërs. Binnenkort ga ik met een aantal mountainbiken en een keer naar een top van bijna 5000 meter, maar eerst nog even acclimatiseren mbt de stap van 0 naar 1500 meter. Morgen organiseert CU Internationals een hike, die zal niet zo hoog gaan, maar ik denk dat ik wel mee ga. Het zal wel pittig zijn, met die 32 graden van dit weekend!

Zaterdagochtend heb ik eerst maar eens een cell phone aangeschaft, zo als ze een mobieltje hier noemen. Daarmee kon ik afspraken maken voor bezichtingen van kamers. En ik had dan ook een nummer om in m’n mailtjes te zetten, wanneer ik alleen per mail kon reageren. M’n zoekcriteria had ik ondertussen gewijzigd, in wat gesprekken tijdens de BBQ kwam ik er namelijk achter dat het misschien toch leuker zou zijn om geen single apartment te nemen, maar een grote kamer in een 3 slaapkamerappartement, omdat je anders zo in je eentje zit… De eerste optie was in South Boulder, en ik had er nog wat bijgezocht in de buurt die ik kon bellen. De tweede kon pas 2 uur later, tussendoor nog geprobeerd een ander te bereiken maar dat lukte niet. Dus kon ik mooi in een parkje dit verhaal schrijven.

[Nu ik dit schrijf is het weer een aantal uur later]. Beide kamers vielen me toch wat tegen en terug op m’n hostelkamer weer veel mailtjes gestuurd en mensen gebeld. Zo kon het dat ik uiteindelijk toch een geschikte kamer vond. Morgen verhuis ik naar een drie slaapkamer appartement met een Chinese en een Mexicaanse student, alle twee van rond mijn leeftijd. Ik heb de jongens zelf niet gesproken, maar wel de familie die het beheert (en er boven woont). Na alles wat ik gezien had was dit ineens wel mooi en ruim en schoon en niet oud. Dus dat zag ik wel zitten.

Nou tot zover mijn verhaal… nu ben ik nog vergeten te vertellen dat ik vanochtend ook nog even langs de atletiekbaan ben gereden, daar was een high school team aan het trainen. Meetrainen zagen ze niet helemaal zitten geloof ik, maar ik was welkom op de baan en ben gewaarschuwd voor de trainingstijden van het footballteam op het middenveld. Wie weet kan ik op den duur toch infiltreren. Rodger zou trouwens ook nog een kennis met connecties bellen, dus dat gaat goed komen. Het was de laatste anderhalve dag een beetje stressen om een kamer te vinden, maar nu dat gelukt is, staat er niets mee in de weg!
Nu weten jullie nog steeds niet waarom mijn beeld van de USA is omgeslagen… het is denk ik vooral de sfeer die hier hangt. Iedereen groet elkaar en is behulpzaam. Er is me veel opgevallen, deels verwacht deel onverwacht… Bijna iedereen heeft een hond, er wordt veel gefietst, ik kom voordurend hardlopende, racefietsende of anderszins sportende mensen tegen, maar dan ook echt voordurend, ik heb nog geen McDonalds of BurgerKing gezien, wel om de drie blokken een Starbucks…, vervelend veel studenten lopen in een CU shirt (ik zal er zelf vast nog wel eentje kopen, of een sweater als het koud wordt), het is niet alleen warm, maar de lucht is ook droog, zodat ik vele liters water wegwerk, je wordt hier al vroeg moe en vroeg wakker (of zou dat aan mij liggen?), en dan nog al die dingen waarvan ik dacht dat moet ik opschrijven, maar wat ik ondertussen vergeten ben.

Sorry dat het zo een lang verhaal is geworden… maar als het goed is lezen jullie het sneller dan dat ik het schreef en anders: jullie hebben nog een half jaar voordat ik jullie kom overhoren!

Groeten,

Woulter (en dat is geen typefout, maar een Nienki variant zeg maar)